Nieuwjaarswens

Bronke had eergisteren mijn camera geleend omdat ze op de tv een reclamefilmpje voor een ringtone (met een kikker) wilde filmen maar uiteindelijk had ze alleen dit rendier te pakken gekregen. Met iMovie heb ik er zojuist een verlate kerst / Nieuwjaarswens van gemaakt door het telefoonnummer waar je naar toe moet sms-en eruit te knippen en er een tekst en andere muziek aan toe te voegen. De muziek die je hoort is Forgotten Christmas Gift van Amelie. Het is afkomstig van haar album uit 2007 The real nature of the fantastic ice cream car.
Veel plezier

The first time

Gisteravond keek ik naar de uitzending van de Top 2000 op TV3. In dit programma werd onder meer aandacht besteed aan de hit van Roberta Flack uit 1973: "The first time ever I saw your face". Roberta Flack was de eerste zwarte artieste die dit nummer opnam maar daarvoor was het al verschillende keren op de plaat gezet door de folkscene uit Greenwich Village en ook door artiesten als het Kingston Trio (LA) en door Peter Paul and Mary (volgens Top2000 dj Leo Blokhuis de Kwik, Kwek en Kwak van de Amerikaanse muziek). Het nummer werd in 1957 geschreven door Ewan McCall voor en gezongen door zijn vrouw Peggy Seeger (de halfzus van Pete Seeger). Toch miste ik nog een bijzonder karakteristieke versie van dit nummer en wel de Skaversie van Prince Buster. Bij hem heet het nummer The Virgin en hij heeft de tekst natuurlijk wel danig veranderd:

You should have told me
you were a virgin my love,
I would finger your pum pum,
tickle the little thing
and make you come, my love.

maar in de muziek is het nummer nog heel goed te herkennen.
Reden voor mij om maar eens op zoek te gaan naar het Big 5 album van Prince Buster Campbell en meteen het eerste resultaat van mijn zoektocht was raak:


Op Twilightzone vond ik een Rapidsharelink met het album. Omdat de link uit april 2006 was en Prince Buster niet zo'n bekende artiest had ik wat bange voorgevoelens. Rapidshare verwijdert namelijk bestanden na 3 maanden zonder download en dat is exact wat er is gebeurd. Ik heb er wel deze prachtige cover aan overgehouden en ik blijf zoeken naar een werkende link. Als ik hem gevonden heb dan merk je het wel. Desnoods laat ik mijn vinylexemplaar rippen maar helaas zal ik hem niet uploaden maar vrienden en bekenden mogen natuurlijk langskomen met een usb-stick of zo…

Update: Op Youtube vond ik een filmpje waar niet zo gek veel op te zien is maar waarop je wel kunt horen wat Prince Buster met Rainy Night in Georgia gedaan heeft.


Update 2: Yes! Gevonden! Op de website met de fraaie naam Manepipoca kun je dit album en nog veel meer van Prince Buster downloaden! Vannacht heb ik gezocht op de woordcombinatie Prince Buster blogspot omdat veel materiaal immers te vinden is op blogspots maar helaas zonder succes. Zojuist zocht ik met de combinatie "big 5" prince buster naar afbeeldingen van de albumcover en jawel hoor, met binnen twee minuten het gewenste resultaat. Veel plezier!

Kerstwens

Prettige feestdagen
en een gelukkig nieuwjaar!
Bovenste rij vlnr: Kerstpakket Radboud Universiteit, volle maan boven de hof, Sjef
Onderste rij vlnr: sneeuwlandschap vanuit mijn tuinraam, Bronke, wolken boven de hof.

Karate

Onlangs hebben we binnen het bestuur van NSKVdojo besloten dat er nieuwe foto's moesten komen. Omdat er met weinig licht wordt gewerkt heb je bij een digitale camera altijd wat tijd nodig voor scherp stellen en belichting zodat je het goeie moment meestal net mist. De oplossing is video: er zijn genoeg momenten in onderstaande video waar je leuke stills uit kunt halen die je als foto kunt gebruiken. Kwaliteit valt mee: onderstaande video is gereduceerd tot mp4 kwaliteit maar in iMovie staat alles gewoon in DV kwaliteit. Moet lukken dus. Veel kijkplezier.

Kerstpakket

Tot voor een aantal jaren terug verzorgde elke dienst of faculteit van de Radboud Universiteit zelf voor haar kerstpakketten. Ik mocht dan ook elk jaar twee kerstpakketten ontvangen: eentje van het Universitair Sportcentrum en eentje van de Faculteit Managementswetenschappen. Op een gegeven moment ging de universiteit over tot centrale inkoop van de kerstpakketten en ontving ik twee mooie maar identieke pakketten met onder meer 2 kerstboomstandaarden (eentje weggegeven) en 2 geaarde stekkerdozen (beide nog altijd bij mij in gebruik.
Een jaar later ging eind oktober of begin november de telefoon op mijn werk over. Ik nam op en hoorde: "Goedemorgen mijnheer Boudewijns, met … (naam), ik ben coördinator kerstpakketten op deze universiteit. Klopt het dat u vorig jaar twee kerstpakketten hebt ontvangen?". Ik antwoordde bevestigend en op mijn vraag of hij er een terug wilde kreeg ik te horen dat zulks niet nodig was maar dat hij wel graag van mij wilde horen op welk werkadres ik voortaan mijn bonnetje waarmee ik het kerstpakket kon ophalen wilde ontvangen.
En zo ging ik afgelopen woensdagmiddag met mijn bonnetje naar de receptieruimte van de Refter om mijn kerstpakket in ontvangst te nemen. Het was een schitterende doos voorzien van het logo van de universiteit en bij het uitpakken bleek de doos de volgende zaken te bevatten: een zak met spekjes, een kerstbrood, een slinger met allemaal vlaggetjes en een grote glazen taartschaal op een voet.
Volgens het Jaarverslag 2006 had de Radboud Universiteit 4336 medewerkers (kengetallen, pag 16) in dienst. Omdat het daarbij gaat om fte's en veel personeelsleden part-time werken kunnen we er van uitgaan dat er op de RU meer dan 6000 mensen rondlopen die in een dienstverband tot de universiteit staan. Dat betekent dus dat in een dikke 6000 huishoudens in Nijmegen en omgeving met de kerst een identieke glazen taartschaal op de kersttafel zal prijken. Ik heb deze cijfers inmiddels bij een aantal collega's ter sprake gebracht en moet mijn uitspraak over die 6000 huishoudens enigszins nuanceren. De uitspraak luidt nu als volgt: Bij een dikke 6000 schoonmoeders van Radboudpersoneelsleden zal een identieke glazen taartschaal op de kersttafel prijken waarmee een betere regionale spreiding van het produkt is gegarandeerd.
Maar wat nu als noch jijzelf, noch je gezinsleden, noch je schoonmoeder met kerst deze schaal op tafel willen zien staan? Nou, de oplossing is eenvoudig: Laat hem gewoon in de doos zitten met Kerst en wacht een paar maanden tot het Pasen is. En dan zet je hem gewoon omgekeerd op tafel.

Sharleen Spiteri en Texas

Op de JamesJames weblog kun je na enig zoeken (een beetje naar beneden scrollen eigenlijk) het greatest Hits album van Texas vinden. En als ik er hier aandacht aan besteed dan weet je het al: een aanrader!
Texas is een Schotse band die al weer een aantal jaren meedraait en voornamelijk drijft op de fantastische stem van zangeres Sharleen Spiteri. Sharleen is moeder van een dochter en heterosexueel. Normaliter zou ik dat niet de moeite waard vinden om te noemen maar deze keer maak ik een uitzondering vanwege haar immense populariteit en grote schare fans onder lesbiennes. Wanneer je even klikt op de Divacover linksboven dan kun je er alles over haar Lesbian fan base en nog veel meer.

Maar nu terug naar de muziek die ik je in enkele clipjes wil voorstellen. Allereerst kun je kijken naar de clip van Inner Smile die rond het jaar 2000 een bescheiden hit in Nederland was en waarin Sharleen een schitterende Elvis neerzet. Speciaal voor de mensen die zich afvragen: Texas? Wie zijn dat ook alweer? Ken ik die?


De tweede clip is de Guitar Song die live gebracht wordt tijdens een een eerbetoon aan Serge Gainsbourg door de Franse TV. Waarom Serge Gainsbourg? Nou, omdat de Guitar Song een remake is van Je t'aime, moi non plus; welsiswaar met een wat onschuldiger tekst maar minstens zo broeierig als het origineel.


Tot slot nog iets bijzonders namelijk een gastoptreden van Spiteri op het album Rosenrot van Rammstein waar zij een aandeel heeft in het nummer Stirb nicht vor mir (Don't die before I do). Bij mijn weten bestaat er geen officiële videoclip van dit nummer maar Rammstein beschikt over voldoende toegewijde en fanatieke fans om elk nummer van beelden te voorzien. De mooiste heb ik voor je uitgezocht, in mangastijl nog wel. Veel plezier

A nice surprise!!!

Op het internet zijn verscheidene websites te vinden waar je leuke muziek kunt downloaden. Vaak staan die op de Bloggersites van Google. Gisteravond kwam ik op het idee om eens op de combinatie "Albert Show" en Blogspot te googlen. En waarempel, tot mijn grote verrassing bleek er een bruikbaar resultaat tussen te zitten. Ik had er eerlijk gezegd nauwelijks op gerekend maar op de website van Rockanthology vond ik een exemplaar van Warm Motor en wat voor een! Behalve de bekende tracks die ik al kende van het vinylexemplaar uit 1970 dat al in mijn bezit was bevat dit album ook nog een aantal bonustracks die nooit op LP maar alleen op single zijn uitgebracht. Wil je het zelf een keer horen bezoek dan de website. De link staat hierboven in de tekst. Het is beslist de moeite waard.
De Mr. Albert Show was de band van Bertus Borgers en Bonkie Bongaerts. Toen Bonkie de band verliet om bij toneelgroep Proloog te gaan spelen werd de band opgedoekt en ging Bertus Borgers verder met Sweet d'Buster. Bonkie is alweer een aantal jaren overleden maar Bertus is nog altijd actief. Een live album van zijn huidige band Groove is op dit moment te downloaden op de website Collectors Corner.

Kaart van het Midden Oosten

Vandaag is er in Annapolis VS een conferentie van start gegaan over vrede in het Midden-Oosten. Zo'n 40 betrokken landen praten daar met elkaar over de voorwaarden waaraan een duurzame vrede in dat deel van de wereld zou moeten voldoen. Het is niet waarschijnlijk dat aan het einde van de dag de wereldvrede wordt bereikt maar wellicht dat een inventarisatie van knelpunten en mogelijkheden gemaakt kan worden waarmee Israel en de Palestijnse Autoriteit uit de voeten kunnen om op termijn een oplossing voor hun problemen te vinden.
Voor wie een overzichtelijke presentatie van de machtsverschuivingen in het Midden-Oosten gedurende de laatste paar duizend jaar wil bekijken kan ik onderstaande kaart van het Midden-Oosten (van de Maps of War website) aanraden. De kaart is ook te vinden op Geo Nieuws weblog met een doorklikmogelijkheid naar nog meer kaarten.

De Nijmeegse Fietskelderaffaire

Enkele dagen geleden werd Nijmegen opgeschrikt door wat inmiddels de Fietskelderaffaire van Paul Depla (zie foto) wordt genoemd. Wat is er aan de hand? PvdA wethouder Paul Depla zou zich enige tijd geleden in de fietsenkelder van het Nijmeegse gemeentehuis oraal hebben laten bevredigen door een vrouwelijk lid van de VVD gemeenteraadsfractie in Nijmegen. Nu is de VVD-fractie in Nijmegen niet zo heel erg groot: om precies te zijn 4 leden waarvan één vrouw: Jolanda van Veluw. De zaak werd aan het licht gebracht door de website GeenStijl en ook nog flink uitgemolken door de eigenaar van GeenStijl, dagblad De Telegraaf die overigens steeds minder een journalistiek produkt schijnt te willen zijn en steeds meer een politiek pamflet (maar dit even terzijde).
Paul Depla spreekt nog steeds over geruchten en de betrokkenheid van Jolanda van Veluw is ook nog niet overtuigend bevestigd. Burgemeester de Graaf heeft een onderzoek ingesteld en als ik burgemeester was zou ik ook graag het volgende willen weten:

1. Is het waar en
2. Heeft het politieke consequenties?

De uitslag van het onderzoek werd niet door de burgemeester gezegd dat het gerucht op onwaarheid zou berusten maar afgedaan met de mededeling dat er zich geen strafrechtelijke feiten zouden hebben voorgedaan wat voor mij hetzelfde is als ruiterlijk erkennen dat het zich allemaal heeft afgespeeld conform de berichtgeving in de kranten dus inclusief alle saillante details.

Heeft deze affaire nu politieke consequenties? Als het aan de wethouder ligt niet, want zo stelde hij in De Gelderlander van zaterdag 24 november: verbijsterd te zijn dat andere officiële media deze berichten klakkeloos overnemen als zijnde feiten. De wethouder vindt dat hij politiek niet in opspraak is. "Ik kan gewoon functioneren als bestuurder. Als politicus heb ik ook geen strafbare feiten gepleegd. Het gaat om een privézaak."
Ook de Nijmeegse politiek lijkt die mening te zijn toegedaan: De meeste fracties vinden niet dat Depla's positie onhoudbaar is geworden. Bijna alle partijen betitelen de verhalen over het vermeende slippertje in de fietskelder van het stadhuis als 'geruchten', 'een privé-zaak' of 'niet relevant'.
Alleen de Nijmeegse Stadspartij denkt daar anders over getuige de opmerkingen van Bea van Zijll-De Jong van de Stadspartij (een zetel): "Depla is aangeschoten wild. Hij moet opstappen." We zullen het debat van komende woensdag in de gemeenteraad moeten afwachten om er achter te komen hoe de hazen lopen.

Atletiekbaan
Zelf ben ik van mening dat hier inderdaad van een privézaak van twee volwassen mensen sprake is. Het feit dat deze mensen vooraanstaande posities bekleden in de plaatselijke samenleving doet daaraan niet af. Van politieke gevolgen kan dan ook geen sprake zijn. Dat zou anders hebben gelegen wanneer wethouder Depla in zijn functie verantwoordelijk zou zijn voor sportaccommodaties en wanneer onder zijn verantwoordelijkheid juist zou zijn besloten om een majeure investering te doen in de plaatselijke atletiekaccomodatie wat weer gevolgd zou worden door het feit dat hij in de fietsenkelder niet door een VVD politica oraal bevredigd zou worden maar door een bestuurslid van de plaatselijke atletiekvereniging. En laten dat nou precies de posities zijn die door de hoofdrolspelers in dit volkstoneel worden ingenomen:
Depla is verantwoordelijk voor het ruimtelijk beleid inclusief sportaccommodaties; de gemeente Nijmegen investeert fors in de atletiekbaan (Paul Depla was zo vriendelijk om dat in eigen persoon tijdens de nieuwjaarsreceptie van AV Nijmegen te komen vertellen). De voorzitter van AV Nijmegen tot slot was Jolanda van Veluw die eind augustus de voorzittershamer overdroeg en benoemd werd tot erelid van de atletiekclub AV Nijmegen.
Ik kan me nauwelijks voorstellen dat Paul Depla een affaire in het fietsenhok als voorwaarde zou hebben gesteld voor de positieve beslissing over de atletiekbaan maar ik speel toch met de gedachte dat de orale activiteiten van mevrouw van Veluw als een vorm van erkentelijkheid voor die beslissing kunnen worden gezien. Daarmee is er in mijn optiek niet zo zeer sprake van een "slippertje" maar meer van een relatiegeschenk. In de meeste organisaties is het zo dat de mensen die het gezicht naar buiten van die organisatie vormen altijd de geschenken krijgen en al die anonieme medewerkers met lege handen achterblijven. Vandaar dat veel organisaties jaarlijks een kersttombola houden waarbij de relatiegeschenken worden verloot onder de medewerkers. Als Paul Depla had onderkend dat de actie van Jolanda van Veluw meer te maken had met hetgeen gebruikelijk is in het zakelijk verkeer en minder met persoonlijke affectie had hij er verstandig aan gedaan om in de fietskelder de orale bevrediging te weigeren en genoegen te nemen met een tegoedbon of iets dergelijks zodat tijdens de kerstbijeenkomst ten stadhuize een gelukkige ambtenaar zich samen met mevr. van Veluw een aantal minuten achter een gordijn zou mogen afzonderen.

Gedragscode
Nu heeft de gemeente Nijmegen in 2004 een gedragscode voor Burgemeester en Wethouders opgesteld hoe om te gaan met relatiegeschenken en die houdt in dat relatiegeschenken die zij ontvangen en die meer dan 25 euro waard zijn eigendom worden van de gemeente. Zonder van Veluw als prostituee te willen neerzetten kunnen we toch wel zeggen dat orale bevrediging een dienst is die een bepaalde waarde (minstens € 25,-) vertegenwoordigd in het economische verkeer. Het had Paul Depla dan ook gesierd om het aanbod van van Veluw te melden en de tegoedbon te overhandigen aan de beheerder van de ingekomen relatiegeschenken; op 7 november 2006 was dat blijkbaar de heer Maarten Post die je rechtstreeks kunt bellen op 024 - 329 2935.

In de gemeente Nijmegen worden echter geen ambtenaren gelukkig gemaakt met relatiegeschenken. Wanneer de opslagruimten vol liggen wordt dat blijkens een brief van B&W van 7 november 2006 (op deze pagina te downloaden onder resultaat nr. 2, de gedragscode staat onder resultaat nr. 4) als volgt opgelost:
- Historisch en/of cultuurhistorisch waardevolle objecten worden toegevoegd aan de kunstcollectie van de gemeente of opgeslagen (waar mogelijk in het gemeentearchief).
- Daarvoor geselecteerde objecten worden op 19 december tijdens de afscheidsreceptie van de burgemeester geveild. De opbrengst gaat naar een goed doel, te weten het Hospice Bethlehem.
- Objecten die geen esthetische, historisch emotionele waarde hebben, worden opgeruimd.

De brief eindigt met het prachtige zinnetje: Wij realiseren ons dat sommige geschenken emotionele waarde hebben, waardoor veilen ongepast kan zijn. Daar zal bij de selectie rekening mee gehouden worden.
Het lijkt wel alsof de opsteller al enigszins rekening hield met de reputatie van Paul Depla op amoureus gebied.

De rechten van het kind

Ieder jaar op 20 november is er de Internationale Dag voor de Rechten van het Kind. Op 20 november 1989 werd in New York namelijk het Internationale Verdrag inzake de Rechten van het Kind (IVRK) gesloten. Het verdrag is opgesteld door de Verenigde Naties en door 192 van de 194 lidstaten geratificeerd (uiteraard heb ik het even gecheckt en jawel hoor, het zijn de bekende staten die zich er weer niks van aan willen trekken: Noord-Korea en de Verenigde Staten) Het verdrag regelt een aantal punten die van belang zijn voor kinderen (volgens het verdrag iedereen beneden de 18 behalve wanneer volgens nationale wetgeving de meerderjarigheid eerder wordt bereikt). We noemen onder meer het belang van het kind, ontwikkeling, onderwijs, inspraak en bescherming tegen kindermishandeling. Wil je er meer over lezen dan kun je naar de kinderrechtensite door op de banner hieronder te klikken.





Voor ouders die bang zijn dat ze nu niks mee te zeggen hebben over de opvoeding van hun kind heb ik er een paar rechten bij verzonnen (of zo men wil: geherformuleerd)
* Ieder kind heeft recht op voldoende nachtrust. (Dat betekent dus op tijd naar bed)
* Ieder kind heeft recht op gezonde en gevarieerde voeding. (Dus ook spruitjes en witlof)
En voor wie in 10 stappen expert op het gebied van kinderrechten wil worden heb ik hier nog een interessant instructiefilmpje:

Huisdieren

Huisdieren heb je in soorten en maten. Zo is er bijvoorbeeld de sociale hond die voor zijn gehandicapte baasje deuren openmaakt en dingen opraapt die op de grond zijn gevallen. Maar wat te denken van Patches die cheeseburgers eet, appelsap drinkt, bier uit de koelkast haalt en de telefoon aanneemt:

Top 5

Update 27-12-2008:
Bij controle bleek vandaag dat verscheidene videos (The Mamas & the Papas, Alanis Morisette en Wilson Picket) niet meer beschikbaar waren wegens schending van auteursrecht. Waar mogelijk heb ik ze vandaag vervangen door andere.

Vanavond keek ik naar de muziekquiz van Matthijs van Nieuwkerk op TV3 over de Top 2000 die rond oudjaar wordt uitgezonden. En onwillekeurig ga je dan ook eens denken aan je eigen favoriete muziek. Natuurlijk hebben al die jaren popmuziek de nodige hoogtepunten opgeleverd en nummers die bij mij een hele hoge score halen zie hieronder:
Allereerst kun je een stukje zien van The Mamas and the Papas. Niet het bekende California Dreamin' maar Twelve Thirthy (Young girls are coming to the canyon) uit 1967:


Dan gaan we verder met een nummer van de Canadese Alanis Morissette: Thank U (1998)


Misschien dat Alanis Morissette vervangen kan worden door bij voorbeeld Neill Young, Bob Dylan, Jimi Hendrix of (echt waar!) Nelly Furtado's All Good Things. Maar iemand die niet uit mijn Top 5 weg te denken is dat is de (groot)moeder van de punk Patti Smith. Hieronder zie je een opname van Ask the Angels en toen ik dat voor het eerst hoorde was ik verkocht. Vrienden zeiden mij destijds dat ze niet konden begrijpen dat ik die neurotische trut goed vond. Een paar jaar later draaiden ze de elpee van Nina Hagen grijs: Unbeschreiblich Weiblich: waar zou Nina dat in godsnaam vandaan hebben? Patti Smith is inmiddels 61 maar nog altijd actief en heeft recentelijk een cd uitgebracht (Twelve) met covers van haar "favoriete" nummers. Kopen (of downloaden) als je die tegenkomt!

En heel hoog genoteerd in mijn toplijst staat Bruce Springsteen met Thunder Road. De opname die je ziet stamt van een concert in Los Angeles op 30 september 1985. Het lijkt vaak dat de artiest nadat hij een nummer heeft gespeeld wordt uitgejouwd. Wees gerust, het publiek schreeuwt geen "Boe!" maar "Bruce!". Op vrijdag 30 november gaat hij het Gelredome in Arnhem platspelen en ik ben er helaas niet bij. Dankzij de moderne ICT mogelijkheden was het concert binnen 5 minuten uitverkocht!


Maar één nummer springt er echt bovenuit en dat is Mustang Sally van Wilson Picket. Bij deze opname is allen deze informatie voorhanden: Wilson Picket performing Mustang Sally 1965, this is rare stuff. Luister en geniet:

Hans Sanders

In de ochtend van zaterdag 3 november overleed Hans Sanders op 61-jarige leeftijd. Hans was de frontman van de band Bots die sinds het midden van de jaren 70 actief was in Nederland en omstreken. Bots was voornamelijk bekend om de maatschappijkritische teksten en het verhaal doet de ronde dat de teksten van Bots dienden als afstudeerproject van Hans Sanders aan de Sociale Academie te Eindhoven. Of dat verhaal echt waar is weet ik niet maar het lijkt mij wel waarschijnlijk. Op de site van Viking Entertainment lees je meer over de geschiedenis van de band.
Tijdens de introductie van de KU Nijmegen in 1975 trad Bots op in de sociëteit van het studentencorps Carolus Magnus. Waarschijnlijk had het bestuur van deze vereniging niet goed in de gaten wat ze in huis hadden gehaald maar toen het publiek eenmaal met gebalde vuist in de lucht "Kom socialisten, trek ten strijde" stond mee te zingen viel het kwartje al snel. Achter in de zaal begonnen enkele corpsballen luidruchtig te protesteren en te klagen over het geluidsniveau waarop Hans door de microfoon liet weten dat bij Bots "de volumeknop maar één kant op kon draaien en dat was dus naar ehh… je weet wel!". Dat was overduidelijk waar want ik heb na het concert nog een week lang last gehad van een pieptoon in mijn oor.
In de jaren 80 werd Bots ook erg populair in Duitsland en werden de teksten vertaald door mensen als Wolf Biermann, Günther Wallraf, Henning Venske (van Sesam-Strasse) en Peter Tobiasch (Frankfurter Allgemeine).
Hieronder een voorbeeld van een tekst in het Duits naar verluidt van Günther Wallraf:

"Es reißt die schwerste Mauern ein
und sind wir schwach und sind wir klein
wir wollen wie das Wasser sein
das weiche Wasser bricht den Stein"

Een mooie tekst met veel zeggingskracht maar wel heel erg serieus. Hij mist de lichtheid en de humor die we in de oorspronkelijke tekst van Hans Sanders (ter gelegenheid van de Unifil missie in Libanon) aanwezig is:

"We varen uit naar Libanon
als vredesmacht, wie had dat ooit gedacht?
Met zonneolie en kanon
gaan wij naar Libanon"

En helemaal op het eind dan nog:

"Er is weer rooie Libanon
Heel onverwacht, wie had dat ooit gedacht?"

Hiernaast de hoes van Entrüstung, het Bots album met daarop het lied "Das weiche Wasser".
Het album is te downloaden op de blogspot van Coco Vinyl. Je kunt op die blogspot nog meer duitstalig werk van Bots vinden, namelijk de albums Aufstehn (met onder meer Sieben Tage lang) en Schön Krank. Voor de hoesjes van de laatste twee albums moet je maar even op Google gaan snuffelen maar dat moet geen probleem zijn, toch?

De Vier Musketiers

Zaterdag 26 oktober was de dag van het paardentheater de Vier Musketiers en ik mocht daarin de rol van Quasimodo spelen: een soortement van voice-over die onder invloed van Walt Disney zich tot een clownsfiguur heeft ontwikkeld en de enge griezel van zijn schepper Victor Hugo achter zich heeft gelaten.


Een van de hoogtepunten van de uitvoering was de carroussel van de gardisten: 24 ruiters die verdeeld over 4 groepen van 6 de meest ingewikkelde patronen op het zand wisten te leggen: elegant, superstrak en vrijwel moeiteloos. Tenminste zo leek het, maar wie de generale repetitie van vrijdagavond had bijgewoond had toch nog een beetje de rampzalige vertoning van de gardisten voor ogen. Grote klasse om dat binnen 24 uur weer zo perfect op der rails te krijgen.

Ook Bronke was er weer bij als onderdeel van de groep straatkinderen rond Petit. Het was voor haar de eerste keer dat ze weer op een paard zat nadat ze drie weken tevoren haar sleutelbeen had gebroken. Ze reed weliswaar op een van de rustigste ponys (Sammy) maar ik vond het toch verstandig om haar mee te geven dat ze uit de buurt van het gewoel moest blijven en daar hield ze zich ook prima aan.


Kortom, het was een mooie avond, het is laat geworden en het 400 koppige publiek heeft er van genoten. Voor wie er meer van wil zien: even geduld aub; er wordt momenteel gewerkt aan een filmpje van de repetities.

Harry Potter

Voor de echte fans van Harry dit leuke filmpje met allerlei figuren uit zijn boeken. Voor wie mee wil zingen noem ik ze even: Savorous Snape, Dumbledore, Ron Weasly, Hermoine, Harry Potter en helemaal op het einde: … Voldemort

Wolkers

Jan Wolkers is overleden en volgens alle nieuwsmedia zou dat op Texel zijn gebeurd. Bij het Eindhovens Dagblad denken ze daar blijkbaar toch een tikkeltje anders over:

Shoutbox

Ja, weer wat nieuws op mijn blog: een heuse Shoutbox. In het vak in de linkerkolom kun je een opmerking, reactie o.i.d. plaatsen. Welk vak? Nou, dat blauwe dus. Alleen kan ik niet garanderen dat het altijd blauw zal zijn maar voorlopig laat ik het maar zo.
Voor wie ook zo'n shoutbox wil: Je kunt hem vinden op Myshoutbox.com waar je zonder al te veel problemen het uiterlijk en nog veel meer kunt aanpassen. Succes ermee!

Kastanjehof Jaarfeest 2007

Heb ik net vorige week de film van het jaarfeest 2006 geplaatst
en dan staat er nu al die van het jaarfeest 2007. Het bijzondere van de 2007 film is dat er ook een bijdrage van Bronke in zit. Waar ik de neiging heb om met de camera stil te staan gaat Bronke juist met de camera lopen. Kijk goed en herken aan de filmstijl van wie het fragment is.

Abraham revisited

De ballon die mijn hoofd moest verbeelden op de Abrahamspop was een beetje leeggelopen en Bronke wilde daar wel even een foto van maken. Onze keuze viel op een dubbelportret. Nadat de eerste foto een beetje bewogen bleek te zijn stelde ik voor om de tweede met flits te maken. Bronke draaide aan het wieltje om de camera in te stellen en ik oefende in een schele blik (een oog omhoog, het andere omlaag). Na zo'n halve minuut poseren begon ik een beetje moeite te krijgen met de gezichtsuitdrukking en begon ik me af te vragen wanneer Bronke de foto zou gaan maken. Zie hier dus het resultaat.

Kastanjehof Jaarfeest 2006

Volgende week staat het jaarfeest van Centraal Wonen Project Kastanjehof weer op het programma en vanmiddag realiseerde ik me dat ik de film van 2006 nog altijd niet had ge-edit. Tijd om dat alsnog even te doen. Om ca. 15.30 u. was ik zover dat ik de muziek er onder kon zetten. Omdat het thema van het feest Duitsland was moest dat natuurlijk Duitse muziek zijn en omdat de film 6 minuten en 34 seconden duurt viel mijn keuze aanvankelijk op "Liebe liegt nicht" van Herbert Grönemeyer. Uiteindelijk koos ik toch voor een iets korter nummer van de band 2Raumwohnung en achteraf ben ik daar zeker tevreden over want zo goed passend bij de beelden: kijk bij voorbeeld eens naar het dansje van onze Rudi Carell. Maar het was vooral toen Inge Humpe de woorden "Wir trafen uns in einem Garten, wahrscheinlich unter einem Baum" begon te zingen dat er een brede grijns op mijn gezicht verscheen. Zelden werden beelden beter ondersteund door de muziek dan in het filmpje met de gemeentewerkers.