Karate: Heian shodan

Gisteravond is als voorbereiding op een karatedemonstratie tijdens de intro sportdagen van de Radboud Universiteit aandacht besteed aan de allereerste kata die een beoefenaar van het Shotokan karate leert: Heian shodan.
Heian shodan bestaat - zoals ook elke andere kata - uit een aantal verdedigings- en aanvalstechnieken.
Sommige karateka menen dat kata de functie heeft om je techniek te perfectioneren; een ander is van mening dat de kata bestaat uit aan aantal geformaliseerde zelfverdedigingstechnieken die je eigenlijk al geleerd had moeten hebben voor dat je de kata zelf leerde. Beide opvattingen zijn waar. Reden voor mij om in de training aandacht te besteden aan zowel het omote als het oyo bunkai.
Het omote bunkai leent zich uitstekend voor het perfectioneren van technieken: simpel, recht toe recht aan en alles blijft beperkt tot wat aan de oppervlakte (wat ook de betekenis is van Omote) van de kata zichtbaar is.
Het oyo kumite graaft wat dieper: Oyo betekent afspraak dus beide partijen weten waar ze aan toe zijn. De technieken gaan hier wat verder dan blokkeren, trappen, stoten en slaan en omvatten ook spugen, bijten, klemmen, worpen, drukpunten en dergelijke. In de film die je hieronder kunt zien komen beide aspecten (surface en prearranged selfdefense) naar voren. De mensen in de film zijn: Kim, Rien, Jeroen, Roeland, Valerie en een meisje dat eenmalig meetrainde en zo'n 7 jaar ervaring had in Tai Chi maar waarvan ik de naam weer vergeten ben.
Veel kijkplezier.

Ponykamp 2007 "De 4 Musketiers"

Videoverslag van de slotshow van het ponykamp 2007 van Akasha - School voor Klassieke Rijkunst in RSC St. Frans in Alverna bij Nijmegen. Tijdens het ponycamp werden een aantal carroussels en acts getraind die ook terug zullen komen in De 4 Musketiers, de grote spectaculaire paardenshow / musical die op vrijdag 26 en zaterdag 27 oktober 2007 voor het publiek zal worden opgevoerd.

Onze excuses voor het ongemak

Vierkante wielen, bladeren op de rails, 3 centimeter sneeuw, computerstoring, seinstoring, managementstoring, onweer, harde regen, tegenwind, aftands materieel, bezuinigingen. In heel Europa blijft dan de trein rijden alleen niet in Nederland, maar dat is vast voor ons eigen bestwil. Ik heb al regelmatig een trein met zo'n mooie tekst zien rijden op station Eindhoven (traject Tilburg West - Deurne) maar had helaas nooit mijn fototoestel bij me. Gelukkig had de fotograaf van het AD zijn toestel wel meegenomen.

Oude mop opnieuw verteld!

Het zal tegen het einde van mijn middelbare school leeftijd geweest zijn toen ik voor de eerste keer de grap hoorde over de wandelaar die op het platteland onderweg is en wil weten hoe laat het is. Hij ziet een boer met een stier uitrusten langs de kant van de weg en vraagt hem hoe laat het is. De boer pakt de ballen van de stier in zijn hand, tilt ze iets op en weet vervolgens exact de juiste tijd te melden.
Geweldige mop dus en het leuke is dat hij ook in Italië bekend is. Daar is hij ook verfilmd. Hoewel de wandelaar hier een motorrijder is en de stier veranderd is in een ezel is de clou exact gelijk.

Dus wie wil weten hoe de mop afloopt: check het filmpje hieronder en je weet meteen hoe laat het is.

Net niet naar Deurne.

Vandaag (Zondag 24 juni) vond in Ruitersportcentrum Sint Frans in Alverna de regiofinale plaats van de FNRS Zitcompetitie. In deze wedstrijd rijden de deelnemers een bepaald parcours met figuren die in verschillende gangen (stap, draf, galop) getoond moeten worden en waarbij de ruiter door een jury wordt beoordeeld op aspecten als een onafhankelijke zit, de balans en de houding die een drievoudige score opleveren.. Het oordeel over de juiste beenligging en juiste handhouding (beide in combinatie met beenhulpen en teugelhulpen) levert een dubbele score op en dan is er nog een enkelvoudige score voor tempocontrole, de algemene indruk van de combinatie en de verzorging van de ruiter. De winnaars van de regiofinales plaatsen zich voor de finalerondes op 15 september tijdens het Horse Event in Deurne.

Enkele weken terug had Bronke zich na een lokale selectiedag weten te plaatsen voor deze regiofinale en natuurlijk was zij erbij vandaag. Mijn verwachting was dat zij zich wel bij de beste tien zou weten te plaatsen en dat er met een beetje geluk misschien wel een top 5 klassering voor haar weggelegd zou kunnen zijn maar mijn optimisme liep ietwat terug toen de loting bekend werd. Bronke zou moeten rijden op Balou, geen moeilijk paard maar meer een echte lespony met een weinig atletische bouw. Niet echt het paard dat je boven in het klassement verwacht terug te zien. Toen Bronke reed stegen mijn verwachtingen echter weer: Het was een mooi parcours met nauwelijks fouten, mooie wendingen en een prachtige middendraf op de diagonaal (met alle eer voor Balou overigens: Ik zag hoe Bronke haar buik naar voren duwde en waar de meer gevoelige paarden over zouden gaan naar enkele ferme galopsprongen gooide Balou er een mooie middendraf uit). Verder oogde het niet al te sprankelend vanwege het postuur van Balou en dan waren er nog de tenen van Bronke die nogal nadrukkelijk naar buiten wezen. Maar Bronke en ik hadden genoten dus de missie was geslaagd en eigenlijk verwachtte ik dat haar teamgenootjes van Akasha Sint Frans, Debbie Verhoeven en Anouk Becker mee zouden doen om de ereplaatsen.

Op het eind van de dag was dan de prijsuitreiking en iedereen zou naar voren worden geroepen om een medaille en een oorkonde in ontvangst te nemen. Er waren al heel wat kinderen naar voren geroepen toen ik me realiseerde dat het feit dat Bronkes naam nog steeds niet was genoemd een gunstig teken was. Toen teamgenoot Debbie naar voren werd geroepen begon het tot me door te dringen dat we de top van het klassement begonnen te naderen want Debbie had echt een hele goede proef gereden. Meteen daarna werd de vijfde plaats aangekondigd en op dat moment keken Bronke en Anouk elkaar aan en realiseerden zich dat ze hoge ogen zouden gooien. De vijfde plek ging aan hun neus voorbij en voor de vierde werd Anouk naar voren geroepen. De drie deelnemers die nog niet waren genoemd mochten naar voren komen en toen de derde plaats vergeven was ging het tussen Bronke en Sanne Pennings van Manege Bergamo. Uiteindelijk was het zilver voor Bronke (zie foto boven) en het goud voor de tienjarige Sanne die met de pony Bennie een hele mooie combinatie vormde. Als Sanne nog een beetje aan haar wendingen blijft werken staat de winnaar van Categorie 1 de komende twee jaar wel weer vast. Jammer was het wel dat alleen de winnaar zich plaatste voor Horse Event in Deurne want mijn halve familie komt daar vandaan en ik had Bronke daar graag zien rijden.

Maar er was toch een eerste plaats voor Bronke die samen met haar teamgenoten het gemiddelde puntenaantal van Akasha Sint Frans tot een dermate hoogte wist op te krikken dat Akasha Sint Frans de beker voor de best zittende manege in de wacht wist te slepen. De beker werd in ontvangst genomen door Nikki Muller die op een aantal zondagmiddagen middels extra trainingen bij de geselecteerden nog wat puntjes op de i wist te zetten. Op de fote hierboven de Akasha Sint Frans selectie met in het midden Nikki met de beker.

Filmpremière

Bronke zit in de zesde klas (groep 8) van Vrijeschool de Meander en dat betekent dus dat er binnenkort een einde komt aan haar basisschoolcarrière. Natuurlijk geldt dat ook voor haar klasgenootjes. En dan moet je aan het eind van je lagere schooltijd iets bijzonders doen: een bonte avond, een musical of je maakt een film. Onder leiding van meester Harrie gebeurde dat laatste en dan niet één maar wel twee films want dat was nodig om iedereen een rol van betekenis te kunnen geven.
De film "Losgeld" waar de klas een aantal weken hard en eendrachtig aan gewerkt heeft, gaat over een groep kinderen die een ontvoerde klasgenoot weten te bevrijden uit handen van boeven. Afgelopen vrijdag is op de Meander de film op feestelijke wijze in première gegaan compleet met een limousine, een sterrenparade op de rode loper, oscaruitreiking en een afterparty. En natuurlijk had ik mijn camera meegenomen om er een leuk filmverslag van te maken. Mijn verslag kun je (zo je wilt fullscreen) bekijken op video.google maar dan moet je wel de beschikking hebben over de juiste zoektermen (vrije, school, nijmegen, filmpremière, Waldorf). Je kunt hem trouwens ook hieronder bekijken. Veel plezier.

Leer Afrika kennen

Sinds het begin van de jaren '90 is de stichting Onderwijs Wereldwijs (OWW) actief. OWW was destijds een initiatief van het Centrum voor Mondiaal Onderwijs, Amnesty International afd. Nijmegen, COS Gelderland en Vrouwen voor Vrede. Deze laatste groepering (althans de afdeling Nijmegen) is inmiddels opgeheven maar de eerste drie maken nog altijd deel uit van het stichtingsbestuur.
Via allerlei projecten probeert OWW de aandacht voor mondiale vorming te stimuleren. Aanvankelijk gebeurde dit door de organisatie van beurzen gericht op het onderwijzend personeel. De laatste jaren richt OWW zich meer op onderwijstrajecten voor groep 7 en 8 van het basisonderwijs. Een voorbeeld van zo'n onderwijstraject is "Leer Afrika kennen" waarin zonder voorbij te gaan aan de negatieve aspecten aandacht wordt besteed aan de kracht, vitaliteit en mogelijkheden van dit continent. Kinderen kunnen zich per klas inschrijven en maken een keuze uit één van de negen lesmodules van OWW over Afrika. Met deze lesmodule gaan zij gedurende enkele weken intensief in de klas aan de slag waarbij zij toewerken naar een creatief resultaat dat eind april tijdens een afsluitende dag in het Afrika Museum wordt gepresenteerd.
Ook dit jaar was dat het geval en zo waren er op 23 en 24 april een kleine 800 kinderen aanwezig om hun creatief resultaat te presenteren, allerlei workshops te volgen, de Afrikaquiz van Amnesty mee te spelen. Elke klas vaardigde verder twee leden voor de Kinderjury af die de presentaties mochten beoordelen en ook een kind dat de klas mocht vertegenwoordigen in het Grote-Ja-Nee-Spel. Ik was er ook bij op die dagen en ik had mijn camera meegenomen en mijn creatieve resultaat zie je hier beneden; eerst maandag 23 en dan dinsdag 24 april. Veel plezier met het bekijken van de film.

Template

Mijn website heeft weer zijn oude looks teruggekregen. Wat is er gebeurd? Nou, het zat al een tijd in de planning om de links naar muziekwebsites in de sidebar wat te actualiseren; dat wil zeggen de sites die niet meer actief zijn te verwijderen en een aantal andere aan het rijtje toe te voegen. Simpel genoeg, zou je zo denken en tot op zekere hoogte is dat ook zo. Je kiest het tabblad template en vervolgens edit html en dan is het zoeken geblazen naar waar de links nu eigenlijk staan en die staan er dus niet. Geen probleem gewoon terug naar je oude opmaak (revert to original template) om daar de links te veranderen en ja hoor, daar verschijnen ze al. Nu nog gauw even een nieuw template kiezen en … weg zijn ze weer! Gauw met het pijltje naar links op de Firefox toolbar om de pagina met html tags terug te halen, saven en dan ben je waar ik nu weer ben. Eind goed, al goed? Nee, ik wil mijn lichte achtergrond terug en dat gaat ook gebeuren maar vandaag heb ik daar geen zin meer in. Je merkt het wel als het zover is.

Tori Amos

Er zijn verschillende websites die aandacht besteden aan muziek en die je de weg wijzen naar plekken waar muziek te downloaden is. In het verleden heb ik wel vaker gerefereerd aan dit soort websites, doorgaans in relatie tot bepaalde muziek die ik daar ben tegengekomen. Deze keer neem ik je mee naar de website BestOfBothWorlds. BoBW is voor mij een van de meest oorspronkelijke websites die er zijn en die regelmatig een verrassing in petto heeft. Naast goede muziek altijd ook goede informatie over die muziek. Vandaag besteedde BoBW aandacht aan Tori Amos en maakte een heleboel open directories bekend waar haar muziek staat opgeslagen en al dat moois kun je hier vinden.

Behalve veel oudere albums kun je ook de muziek vinden van haar nieuwste album American Doll Posse. BoBW zegt hierover: "Vijf poppetjes, vijf vrouwen met verschillende karakters, uitstralingen en persoonlijkheden, die moeten voldoen aan de hokjesgeest van de wereld. Elke vrouw in de Posse staat voor een deel van de vrouwelijke psyche, volgens Amos. Een diepzinnige plaat met een duidelijke boodschap. Op dit 9de studio album worden de teksten en de muziek weirder en rebelser dan ooit daarvoor".
En voor wie er nog niet genoeg vanheeft verschaft BoBW nog een verwijzing naar een prachtige clip waar Tori Amos het nummer Almost Rosey van American Doll Posse zingt. Kijk maar even hier en geniet!

Historisch Museum

Nijmegen stelde zich enkele weken geleden kandidaat als vestigingsplaats voor het Nationaal Historisch Museum. Rijkelijk laat, dat is wel zeker en het heeft dan ook niet mogen baten. "Geen kans op Historisch Museum Nijmegen" kopte de Gelderlander vandaag. In het artikel kun je lezen dat minister Plasterk vasthoudt aan zijn voorkeur voor een keuze tussen Amsterdam, Arnhem en Den Haag. Ik kan vrede hebben met die beslissing en ik vroeg me ook al af wat onze stad bezielde om zich in zo'n laat stadium nog te kandideren.
Het feit dat ik wel een beetje een zwak heb voor Plasterk heeft daar eigenlijk niet zo veel mee te maken maar ik bewonder wel zijn verdiensten voor de wetenschap, zijn onafhankelijke en eigenzinnige geest, zijn liefde voor Bach en zijn gevoel voor stijl en kwaliteit. Dit laatste mag ook blijken uit de foto bij het artikel die laat zien dat hij net als ik deel uitmaakt van het elitegezelschap van Mac-gebruikers.
De onderwijswereld kan gerust zijn. Bij deze minister zal weinig tijd verloren gaan met rebooten van de desktop, het opnieuw installeren van een besturingssysteem of andere software dan wel het wachten op de systeembeheerder!

Belinda

De Winkelsteegh in Nijmegen is een landgoed waar tegenwoordig meervoudig gehandicapten worden verzorgd. Er is een hoofdgebouw, verschillende paviljoens, een prachtige speeltuin en een manege. Op deze manege kunnen de bewoners onder begeleiding paardrijden op flegmatieke koudblouden (fjorden). Hiertoe is speciaal een lift aangebracht in de manege waarmee de ruiter vanuit de rolstoel op het paard kan worden gehesen. Ook kunnen er rijtoeren worden gemaakt in een rijtuig getrokken door ponys of (bij een wat groter rijtuig) door Pien, een heus trekpaard. Nu hoeven de paarden en ponies niet tot in lengte van dagen hun rondjes te lopen in de manege. Uiteindelijk gaan ze met pensioen. Een van de paarden die al lang (zeker zo lang ik haar ken en dat is dus 1998 toen Bronke en Suzan op de Opaalstraat gingen wonen) van haar pensioen geniet is Belinda. Belinda moet volgens mij allang de 20 zijn gepasseerd en is bij mijn weten een van de weinige paarden die dol zijn op een boterham met pindakaas wat nogal bijzonder schijnt te zijn. Hieronder kunnen we Belinda op de foto zien in haar wei op het Landgoed; het gaat om die lichte vlek in het midden ;-P

Een jaar of drie, vier geleden is Belinda slachtoffer geweest van een ernstige mishandeling maar is daar gelukkig weer van hersteld. Nu wordt haar geluk opnieuw bedreigd door tegenslag. Het bestuur van de Winkelsteegh is namelijk doende een deel van het landgoed te verkopen aan een projectontwikkelaar die daar koopwoningen wil bouwen en waar komen die woningen? Precies: op de wei van Belinda. Gelukkig is er een actiegroep actief voor het behoud van de Winkelsteegh die daar een handvol ruimtelijke en natuur argumenten voor aangeeft maar voor mij is het feit dat Belinda zou moeten verhuizen (naar een andere wei? een binnenbox? een slager?) reden genoeg om mijn handtekening te zetten op de website van de actiegroep. Ik zou zeggen zet ook je handtekening!

Bezoeker

Hieronder een foto van de bezoeker die vanavond iets na 22.00 uur op mijn terras ronscharrelde. Ik heb een aantal foto's zonder flits proberen te maken maar ik voorzag dat ze wel erg korrelig zouden uitvallen en besloot om er dan maar eentje met flits te maken. Voor de egel het signaal om schielijk achter mijn groene vuilnisbakje te verdwijnen en waarschijnlijk zit het beestje daar nu nog in de oogjes te wrijven.

Met dank aan mijn buurvrouwen Els en Rina voor het tikken op mijn tuindeur.

Nijmegen in vogelvlucht

Serieuze concurrentie voor Google Maps. Onder de titel maps.live.com heeft Microsoft nu ook sattellietfoto's op het internet staan en bij een aantal steden (w.o. Nijmegen) kun je er als een vogel (birds eye view) overheen vliegen en dat heb ik maar eens gedaan en dan vlieg je natuurlijk ook even over de hof en dan denk je natuurlijk heel even aan onze buurman van Bed & Breakfast de Pauwenhof en hoe hij zich moet voelen wanneer hij merkt dat we zo recht zijn zwembad in kunnen kijken. In het weblog Nijmegen Centraal staat een uitgebreide bijdrage over Nijmegen in vogelvlucht (of Akelig dichtbij zoals zij dat noemen) en die kun je hier lezen.
Voor het overige plaats ik even een screenshot op mijn blog en zoals dat betaamt bij een hecht Centraal Wonen Project ga ik natuurlijk niet inzoomen op mijn eigen terras (ik zit er toch niet) maar komt het hele project in beeld:

Pruimen

Vorig jaar had ik de bloesem op mijn blog. Dit jaar het vervolg: 2007 wordt een goed pruimenjaar!

Eurovisie Songfestival

Zelfs wie niet heeft gekeken kan het niet ontgaan zijn: het Eurovisie songfestival was afgelopen donderdag en zaterdag weer aan de orde en dat hebben we geweten. Wij Nederlanders zijn het slachtoffer van de perfide praktijken van nieuwe Oost-Europese staten die er regelrechte mafiapraktijken op na houden. Onder aanvoering van de Telegraaf is er een regelrechte haatcampagne op gang gekomen tegen de deelname van Nederland aan deze liedjeswedstrijd. De lezers van deze Krant voor Wakker Nederland konden op de website reageren en zoals verwacht mag worden van de lezers van onze nationale Gezond Verstand Krant kwamen zij met zinnige argumenten waarover terdege is nagedacht. We doen even een greep:

• Het songfestival staat open voor alle leden van de EBU (European Broadcasting Union); ten onrechte: niet-Europese landen als Armenië, Oekraïne en Georgië hebben hier niets te zoeken.
• We moeten terug naar een songfestival van (de oorspronkelijke leden van) de Europese Unie of desnoods van de Benelux.
  
• Het is de schuld van de Televoting. Hierdoor krijgen ondeskundige amateurs (waarschijnlijk Oost-Europeanen zonder muzikale smaak) invloed op de uitslag. We moeten terug naar een beoordelingssysteem met een vakjury.
• Het feit dat de meeste punten vanuit Nederland ook naar Oost-Europese inzendingen gingen bewijst dat Nederland overspoelt wordt door hordes gelukszoekers uit het oosten.
• Het gaat niet meer om muziek maar om de act, het opvallen, tis & ass en noem maar op.

Het komt er eigenlijk op neer dat de winstkansen voor de superieure Nederlandse inzending om zeep zijn geholpen door kwaadwillig samenspannen van kansloze Oost-Europeanen die zo hun eigen inferieure prut naar de bovenste regionen wisten te stuwen. Een praktijk die vergelijkbaar is met hetgeen ons tijdens het WK voetbal overkwam. Zoals bekend kwam Oranje naar Duitsland om weer als de terechte wereldkampioen huiswaarts te keren. Toen de wereld op het punt stond om echt te kunnen gaan genieten van het fantastische positiespel en de geavanceerde techniek van onze jongens waren het de laffe Portugezen die het bestonden de wereld dit genoegen te ontnemen. De Portugezen waren ook nog dom: het feit dat onze jongens hun sterspeler op heldhaftige wijze uit de wedstrijd schopten was voor hen nog altijd geen aanwijzing hoe de verhoudingen lagen.

Hoe de verhoudingen liggen in Eurovisieverband zal ik hieronder duidelijk proberen te maken:

• Nederland eindigt - een enkele uitzondering daargelaten - steevast in de onderste regionen. Vroeger door de beoordeling van een vakjury, de laatste jaren via de beoordeling door televoting.
• Het is geen wet van Meden en Perzen dat buurlanden in West-Europa elkaar wel punten toeschuiven. Dat is in het verleden tenminste nooit gebeurt tussen Duitsland, België en Nederland. Duitsers hebben onze fietsen gestolen en België interesseert ons geen ene ruk. Belgen vinden dat wij "dikke nekken" hebben en Duitsers vinden ons in het gunstigste geval "niedlich". Reken zelf maar uit of dat genoeg punten oplevert voor winstkansen van enige betekenis.
• Een West-Europees festival? Hmm, eerst Edsilia met een bloedeloos nummer dat je na 5 minuten weer vergeten bent, daarna een Deense travestiet met een vrijwel identiek nummer en vervolgens de Zwitsers met een Vampierliedje. Nee, dankjewel. En over Engeland wil ik het niet eens hebben.

Het komt er eigenlijk op neer dat er twee soorten muziek zijn, muziek is echt of het is namaak. Muziek is emotie of muziek is een industrie. Nederland kwam met een dertien in eenn dozijn nummer dat door vrijwel iedere artiest gezongen had kunnen worden en Edsilia had vrijwel elk ander lied kunnen zingen. In het winnende nummer uit Servië zat heel wat meer emotie.
En voor wie er even over na wil denken en alles nog eens wat afstandelijker wil beoordelen (dus zonder rancune en verongelijktheid) heb ik de een website gevonden waar je alle inzendingen - ook die uit de voorronden - kunt downloaden. Gewoon weer op de afbeelding klikken.

Armand

Nou, is dat geen jeugdsentiment? Vandaag kwam ik via de links van een website op de site van een medewerker van de lokale omroep Venraij en deze medewerker - Jovaria is zijn naam - biedt een heleboel muziek aan die kennelijk populair is in die streek (Schlagermusik, Frank & Mirella usw.). Een van de albums die worden aangeboden is Armand 50 jaar (kennelijk een oude plaat want de Eindhovense bard trekt volgens mij inmiddels al een tijdje van Drees). Wie zijn wilde haren nu voelt opwapperen kan hem downloaden door op de afbeelding te klikken. Voor de hashlucht dien je evenwel zelf zorg te dragen. Veel plezier.

click the pic 2 download

Lente op de hof

Het is lente op de hof en dat is het al het hele jaar want de foto hierboven dateert van 21 december van het afgelopen jaar. De foto hieronder toont de rozenstruik op mijn terras in vol ornaat op 29 april jl. en ondanks het wat mindere weer van de afgelopen week verwacht ik dat de lente snel weer terugkeert. En zo niet: zomer mag ook, al dan niet droog. Tot zover moeten we het doen met de foto's.

The Watchman

The Watchman is een project van Ad van Meurs uit Eindhoven. Onder deze naam speelt van Meurs (solo, samen met partner / geluidstechnicus Ankie Keultjes, met een combo of met z'n complete band) muziek die in Nederland bekend staat als Americana en in de VS als Alternative Country. Of the Watchman de beste band van Nederland is weet ik niet helemaal zeker maar dat het een topband is kan zeker wel gezegd worden. Op 2de Paasdag, maandag 9 april a.s. weet ik het misschien wel zeker want dan speelt de band in volledige samenstelling (full band) in Café de Muk op de Daalsedwarsweg in Nijmegen volgens de website van The Watchman. In de lokale/regionale media heb ik nog niks gezien maar dat komt misschien nog.

Update 23.39u. Het concert van the Watchman is een onderdeel van East of Eastern, een jazzfestival (met ook andere muziek) in de wijk Nijmegen Oost. Meer hierover op de website van het festival.
Behalve met een eigen website is the Watchman ook te vinden op de myspace pagina's. Om alles nog verder op te leuken staat hieronder nog de videoclip van de song Dumbo afkomstig van hun laatste album High Acres. Veel plezier en misschien tot ziens in de Muk.


Update 2:
En voor wie er nog niet genoeg van kan krijgen heb ik hier nog een filmpje gevonden van een optreden van Ad in de Nederlandsche Cacaofabriek - een kunstinitiatief in Helmond - bij de opening van de Helmond Salon 2. Ik was destijds aanwezig bij dit concert maar kon me moeilijk een goed oordeel vormen vanwege de beroerde akoestiek van deze expositieruimte en het geroezemoes van het publiek. In de film hieronder komt de muziek wat steviger naar voren maar zijn de genoemde storende invloeden invloeden nog een beetje hoorbaar.

Maansverduistering

Gisteren was er een maansverduistering aangekondigd, een volledige nog wel. Het leek me een leuk idee om die gebeurtenis eens van het begin tot het einde in beeld te brengen. Tegen een uur of zeven 's avonds maakte ik de foto hieronder van uit mijn slaapkamer. Te zien is de volle maan net naast het torentje van Kasteel Heyendaal.

Toen ik een aantal uren later naar buiten ging voor een volgende foto was alles donker. Jammer, maar dat heb je nou eenmaal met verduisteringen.

Vingerverf

Toen mijn dochter Bronke 3 jaar werd in 1998 (of 4 in 1999) kwam opa Joost langs met een pakketje bestaande uit een zestal potjes vingerverf. Ik weet nog goed hoe blij ik was dat deze verjaardag bij mama werd gevierd zodat ik verschoond kon blijven van dit prachtige materiaal. Ik herinner me nog de aangenaam verraste woorden van moeder Suzan toen een ouder van een vriendinnetje met exact hetzelfde cadeautje op de proppen kwam: "Goh, wat leuk! Nou heeft ze er bij jou ook vingerverf!"
Omdat mijn muren er verder niet onder hebben geleden besloot ik een aantal jaren later een kinderfeestje eveneens op te luisteren met vingerverf zodat de gasten samen iets konden kliederen. Omdat het programma nogal vol zat is het daar echter niet van gekomen zodat de verf ongebruikt op de plank bleef staan.
Onlangs vierden Bronke en haar zusje Roos samen hun verjaardag en ik was helaas niet in de gelegenheid om in de stad iets leuks uit te zoeken voor de kersverse zevenjarige. Gelukkig herinnerde ik me iets van vingerverf die er nog ergens zou moeten zijn en na enig zoeken bleek deze inderdaad nog aanwezig. Roos was er erg blij mee en ging meteen aan de slag. Het resultaat zie je hieronder.