Weigerambtenaren

De laatste tijd is er weer eens wat ophef ontstaan over de zogenoemde weigerambtenaren. Het gaat hier om buitengewone ambtenaren van de burgerlijke stand die gewetensbezwaren hebben tegen het sluiten van huwelijken tussen mensen van gelijk geslacht.
Vanmiddag hoorde ik op de radio een discussie tussen de onlangs ontslagen weigerambtenaar Wim Pijl uit Den Haag en Mei Li Vos, oud-kamerlid voor de PvdA.

Wim Pijl, oud-raadslid voor de ChristenUnie-SGP, werd onlangs geïnterviewd door het dagblad Trouw en in dat interview liet hij weten dat hij principiële bezwaren had tegen een huwelijk tussen mensen van gelijk geslacht. Zo stelde hij in Trouw onder meer "Nu ineens mag ik geen gewetensbezwaren meer hebben. Dat vind ik een staaltje intolerantie. Als christen ken ik vanuit de Bijbel maar één huwelijk: dat tussen een man en een vrouw. Dat weegt voor mij heel zwaar. Waarom krijg ik die ruimte niet?"
Kort voor het interview sloot hij een partnerregistratie tussen twee mannen, maar dat kon nog wel omdat een geregistreerd partnerschap volgens hem toch al iets is dat door de mens is uitgevonden. Voor een huwelijk geldt dat niet. Dat is voor hem een 'Goddelijke instelling'.
In het gesprek bij de EO bracht Mei Li Vos hier een aantal argumenten tegenin, De Grondwet die een gelijke behandeling zou garanderen en discriminatie op grond van seksuele geaardheid uitsluit. De hele discussie kun je hieronder bekijken en beluisteren:

Ik zal de laatste zijn om te ontkennen dat de aangevoerde argumenten niet zwaarwegend zouden zijn voor de gesprekspartners maar als jurist heb ik een heel andere invalshoek. Waar Wim Pijl slechts één huwelijk kent, ken ik er twee: het burgerlijk huwelijk en het kerkelijk huwelijk.
Het burgerlijk huwelijk is niets meer of minder dan een rechtshandeling naar burgerlijk recht waarbij familierechtelijke betrekkingen worden gevestigd en waaruit een aantal wederzijdse rechten en plichten voortvloeien.

Wanneer een ambtenaar van de burgerlijke stand het huwelijk beschouwt als een door God ingesteld verbond tussen man en vrouw handelt hij dus in strijd met het bepaalde in het Burgerlijk Wetboek. Het gewetensbezwaar geldt dus niet zozeer een huwelijk tussen personen van hetzelfde geslacht maar is in wezen een bezwaar tegen het burgerlijk huwelijk in het algemeen, zeker nu artikel 30 lid 2 Boek 1 BW uitdrukkelijk stelt: "De wet beschouwt het huwelijk alleen in zijn burgerlijke betrekkingen." en daarmee een rol voor een God in het burgerlijk huwelijk nadrukkelijk uitsluit.

De conclusie kan dan ook geen andere zijn dat er geen plaats is als ambtenaar van de burgerlijke stand voor iemand met een andere visie op het burgerlijk huwelijk dan de visie die uit de wet voortvloeit, met name wanneer die conflicterende visie zou leiden tot het niet-uitvoeren van die wet.

Gustav Pietersplantsoen

In mei 2010 overleed onze buurman Gustav. Hij woonde al vanaf het allereerste begin op onze hof en was de onbetwiste autoriteit op het gebied van groenvoorziening. Geen wonder dat de tuin achter de Bolster naar hem werd vernoemd. Afgelopen 2 oktober vond onder grote belangstelling van familie, vrienden en buren de onthulling plaats van het naambordje en daarvan heb ik dit filmverslag gemaakt:

Intro 2011 USC

De afgelopen week is Nijmegen weer overspoeld door de nieuwe eerstejaars van de RU en de HAN die zich volop in de introductie-activiteiten storten. Ze maken kennis met hun onderwijsinstelling, hun studierichting, de stad Nijmegen en met allerlei mogelijkheden op het terrein van sport en cultuur.
Voor de kennismaking met het USC waren de afgelopen week 3 sportdagen georganiseerd waar de aankomende studenten. De hele middag werden groepen studenten in blokjes van 20 minuten aan het werk gezet om op verschillende onderdelen met elkaar de strijd aan te binden. Begonnen werd er met een gezamenlijke warming up; het aloude succesnummer van het USC: Bewegen op Muziek. Daarna was er een programma van 30 minuten waar een aantal onderdelen uit het sportaanbod werden gedemonstreerd. Afgelopen donderdag was ik met mijn camera aanwezig en met het materiaal heb ik vandaag een filmpje gemaakt dat je hieronder kunt zien.
Een van de hoogtepunten uit het programma was het paaldansen. Nu heeft bijna iedereen een bepaald beeld bij paaldansen en de sfeer was vanaf de aankondiging een beetje lacherig maar Hanka was nog maar net de paal ingeklommen of het lachen hield op om plaats te maken voor het ene applaus na het andere en op het eind een ware ovatie. Maar het was dan ook de Europees Kampioene die haar kunsten aan de paal vertoonde…

O ja, ook leuk: ik treed eigenlijk zelden op in mijn films maar vanmiddag heb ik gewacht tot Bronke thuis kwam van haar baantje bij AH want ik had iemand nodig om mij te filmen terwijl ik bezig was met het editen van het materiaal. Die scene zit dus helemaal op het eind.

Pygmeeën

Ben momenteel bezig met de voorbereiding van mijn Onderwijs Wereldwijs waterproject dat over enkele weken van start gaat. Op de slotdag maak ik altijd films voor een dvd en in 2009 moest ik tijdens het filmen in het Afrika Museum (het kampement van de baka pygmeeën) ontzettend lachen want ik moest ineens aan de volgende mop denken die ik ooit hoorde in de 3de van mijn middelbare school:


Jantje zegt altijd vieze woorden en wanneer de juffrouw het alfabet behandelt moet ze natuurlijk op haar tellen passen. 

• "Noem eens een woord dat begint met een K" zegt Juf en Jantje steekt zijn vinger op. gelukkig zijn er ook andere kinderen die ze de beurt kan geven.
• "Noem eens een woord dat begint met een L" zegt Juf nu en weer steekt Jantje zijn vinger op. Gelukkig zijn er ook nu weer andere kinderen die ze de beurt kan geven.
• "Noem eens een woord dat begint met een P" zegt Juf vervolgens en nu blijkt Jantje de enige te zijn die zijn vinger opsteekt.
• "Dan moet het maar" denk de Juf en zegt "Toe maar Jantje, welk woord heb jij?"
• Jantje zegt "Pygmee, juffrouw."
• "Goed zo, Jantje" zegt juf en besluit een vervolgvraag te stellen:
• Bedenk zelf het antwoord van Jantje

Foto

Zo, dit mooie portret ga ik voortaan ook gebruiken in mijn handtekening onder mijn gmail berichtjes.


Je bent gewaarschuwd!!

Verjaardag

Over enkele weken ben ik jarig en met dit filmpje wil ik alvast een beetje laten zien van wat er op het programma staat:

n'n echten Hendriks 2

Vanmiddag plaatste ik een foto van mij als kleuter met een blonde hanekam op Facebook. Josje Hendriks (Sephie van ome Noud), mijn nichtje uit Deurne schreef daaronder als commentaar: "Sjefke van ons Mia" zou tante Leonie zeggen'. 
Nu had tante Leonie de gewoonte om elk nieuw kind in de familie te beoordelen op het criterium "n'n echten Hendriks" en als eerbetoon aan tante Leonie maakte ik vervolgens een fotocompilatie van drie generaties op vierjarige leeftijd. Twee van de drie dragen weliswaar de naam Boudewijns maar:

De maaltijd, 9 augustus 2011

Wanneer je friet wilt bakken en de aardappelen zijn zo groot dat ze nauwelijks in de frietsnijder passen ga je natuurlijk niet zelf snijden maar laat dat iemand anders doen terwijl je er zelf bij gaat staan met de camera. Tot slot maak je er een spannende trailer voor een actiefilm van.

Waar gebeurd?

Onlangs verscheen er in het AD een artikel dat me deed denken aan het volgende verhaal:
Een Chinees, een Rus en een Helmonder zitten tijdens een vakantie samen in de kroeg. Plots zegt de Chinees: "Wij hebben een onderzeeër die zonder problemen op de bodem van de diepste oceaantrog kan liggen". "Ach" zegt de Rus, "Da's nog niks, wij hebben een raket die helemaal tot aan de zon vliegt en onbeschadigd weer terugkomt". "Das nog niks" zegt de Helmonder, "Ik heb 'nen búrman en die hi 'ne lul, doar kenne wel zeuve krèie op zitte."
"Dat bestaat niet!" roepen de Chinees en de Rus in koor, "Je overdrijft". "Túrluk" zegt de Helmonder "mer dè doede gallie toch ôk?"
"Ja" zegt de Chinees, "die onderzeeër van ons komt maar tot vijf kilometer diep, als hij nog dieper gaat wordt hij in elkaar gedrukt". De Rus zegt dan "Ik zal het maar toegeven, die raket van ons komt niet eens halverwege de zon want anders verbrandt ie". Tot slot zegt de Helmonder "Ik heb ôk 'n bietje overdrìve; die zeuvende krei zit ôk nie alt ève hendig."

Ik heb het verhaal rond 1973 - vermoedelijk tijdens Engelse les - gehoord van Ad van Duijnhoven, klasgenoot op het Carolus Borromeus College in Helmond.

Best of Both Worlds

In het menu aan je linkerhand staat een hoofdstukje lekkere muziek, waar je kunt zien met welk materiaal mijn favoriete muziekblogs zijn ge-update. Sommige blogs zijn al een hele tijd niet meer bijgewerkt dus wordt het langzaamaan tijd om ze te verwijderen. 

Vanmiddag las ik een bericht op mijn favoriete blog Best of Both Worlds dat ook dat blog niet meer bijgewerkt zal worden aangezien de blogger Arnel Lefevere uit Hulst afgelopen week op 51-jarige leeftijd plotseling is overleden. Ik heb een paar keer gereageerd op een van zijn blogberichten en steevast kreeg ik een vriendelijk antwoord waaruit o.m. bleek dat hij Sjefstek bekeken had en het blijkbaar leuk vond dat ik een "Hellimunder" was. 'Nen echten Hellemonder zal zich nooit zo noemen dus twijfelde ik of Arnel uit Gemert of uit Deurne afkomstig was. De waarheid ligt ongeveer in het midden: Arnel's echtgenote is de kinderboekenschrijfster Anneriek van Heugten en die is afkomstig uit Millis (Milheeze), halverwege Gimmert en Deurse. Vandaar dus…

Vandaag ga ik een aantal blogs uit de lijst verwijderen maar BoBW laat ik staan als een voorbeeld van waartoe een combinatie van smaak en nieuwsgierigheid kan leiden.

De maaltijd, 25 juli 2011

Oké, nog een keer de maaltijd dan maar deze is wel heel bijzonder. Mijn buren Gonnie en Jan Siem zijn vandaag getrouwd en natuurlijk was bijna de hele hof aanwezig om dat te delen en dat deden we met onze aanwezigheid, met felicitaties, handen, kussen, omhelzingen en… met taart. En wie geen zin meer had om het avondeten te maken kon een tweede of derde stuk pakken. En dat heb ik dus gedaan. Om toch een beetje variatie in het eten te brengen neem ik zodadelijk enkele crackers met kaas en straks een bakje chips.

De maaltijd, 24 juli 2011

Vandaag de laatste foto van mijn culinaire activiteiten anders val ik in herhalingen. Alleen echte hoogtepunten worden nog geplaatst.

Deze keer was het Nasi goreng met tofu, ui, champignons prei en spitskool (die had ik nog over van eerder deze week). Kijk maar of je iets kunt herkennen.
En ja, het smaakte prima en nee, ik heb geen moment last gehad van veldertjes die over de datum waren.

De maaltijd, 23 juli 2011

In de loop van de week trof ik achteraan in mijn keukenkastje een blikje veldertjes aan. Het was net één jaar over de datum dus snel handelen was geboden. Ik besloot de veldertjes klaar te maken met ui en spekjes en als finishing touch een lepeltje piccalilly (geen water met flintertjes  wortel enaugurk, kleurstof en veel bindmiddel maar echte stoere Cross & Blackwell). 
Daarbij pittige aardappelpuree met geraspte kaas die even onder de grill is gezet. Het is nu laat op de avond en ik ben nog steeds niet misselijk.

De maaltijd en nog meer, 22 juli 2011

Vandaag de intocht van de 4daagse. Er liepen twee mensen mee waarmee Bronke veel optrekt: Josje en Michel (de zwarte rugzakken). Vlak voor ze langs zouden komen beloofde ik Bronke een mooie foto te maken van de begroeting. Hieronder de tekst die ik achteraf meekreeg en vet gedrukt de tekst die ik hoorde.

• Hoi
• Hoi, loop je een eindje mee?
• Ja, da's goed
• Doei!

Waarna ik vervolgens toch nog de foto kon maken.

Tsja, en dan de maaltijd van vandaag. Elk jaar op vrijdag na de intocht heeft onze hof de traditionele barbecue. Iedereen levert van alles in (ik hamburgers en worstjes, komkommersalade, stokbrood en echte knofloksaus van Suzan). Al dat lekkers wordt dan door Teun gebakken en iedereen kan pakken waar ie zin in heeft. En dat is dus het wonder van Centraal Wonen: er blijft nauwelijks iets over, iedereen heeft genoeg gehad en ook nog datgene wat ie lekker vindt.

De maaltijd; 21 juli 2011

Vorige week had de Appie verse pastas in de bonus en wanneer je twee pakken hebt gekocht moet je er dus wel een keertje aan beginnen. 

Op het menu vandaag stond de Tagliatelle tricolore waarin resp. kruiden, spinazie en tomaat is verwerkt. Als saus had ik de standaardgroente (ui, paprika, champignons en knof) met bio tomatensaus en daarbij vegaballetjes. Geraspte kaas erover van een stukje dat ik in de koelkast vond toen ik op de tast op zoek was naar de Padano. Lekker!

de maaltijd; 20 juli 2011

Vandaag maar eens iets eenvoudigs. Ik heb Bronke eropuit gestuurd om boodschappen te doen en er stonden onder meer vastkokende aardappelen op het lijstje. Ze kwam terug met een 3 kilozak met zo'n mooi formaat aardappelen dat ik meteen aan frieten moest denken. En dat is het dan ook geworden. 
Om het af te maken waren er vega-knakkers, komkommersalade met feta en natuurlijk mijn onnavolgbare mayonaise van eigen hand:

Mayo zoals mayo smaken moet:

niet te zuur maar zeker niet te zoet.

De maaltijd; 19 juli 2011

Een paar weken geleden heeft Bronke samen met een vriendin op de Opaalstraat zelf voor de maaltijd gezorgd en wraps gemaakt. Toen ik het hoorde beloofde ik haar om ook eens wraps te maken maar dan gerold in koolbladeren.


Dinsdag was het eindelijk tijd voor het experiment. Ik maakte een mengsel van ui, paprika, champignons, wortel, knoflook en prei en rolde dat samen met stukjes feta in een spitskoolblad. Vervolgens werden de hapjes overgoten met een tomatensaus om in de oven verder te garen.

Als bijlage bij dit gerecht haden we groenteschijven en rijst met pesto genovese en kappertjes.

De maaltijd, maandag 18 juli 2011

Een nieuwe rubriek op Sjefstek: de maaltijd. Op Facebook ben ik er een paar dagen geleden al mee begonnen alleen is daar niet zo gek veel ruimte om wat meer te vertellen.

We beginnen vandaag met de zuurkoolstamp met vega rookworst van afgelopen maandag. Op facebook vergezeld van de kreet: Zo laat nu de kou maar komen.

Je kunt (zoals meestal) de foto op volledige grootte bekijken door er op te klikken.

1 jaar glasvezel

Afgelopen zondag 10 juni waren mensen uit verschillende Centraal Wonen projecten in Nijmegen bij CW Mozaïek op het voormalige Limosterrein te gast om te vieren dat we sinds juli 2010 over een snel glasvezelnet beschikken, naar verluidt het snelste particuliere netwerk ter wereld!
Tijdens de bijeenkomst werden de mensen in het zonnetje gezet die er ontzettend aan hadden getrokken om de zaak aan de gang te krijgen en te houden. Dat één van die mensen en dan nog wel de initiatiefnemer, inspirator en bindende kracht binnen het glasvezelavontuur er wegens ziekte en oververmoeidheid niet bij kon zijn werd door iedereen als een echt gemis ervaren.


Een leuk en onverwacht moment was dat ook mij een cruciale rol in de ontwikkeling van het netwerk was toegedacht met name in de snelheid waarin alles tot stand kwam. Toen we ooit een beetje vast dreigden te lopen in de bureaucratie tussen het kastje en de muur maakte ik tijdens een vergadering de opmerking "Je kunt beter achteraf om vergiffenis vragen dan vooraf om toestemming". Het werken volgens die systematiek heeft waarschijnlijk een jaar tijdwinst opgeleverd. Met name in een situatie die een plaatselijke overheid wenselijk acht - buren die samen verantwoordelijkheid nemen voor hun leefomgeving en enthousiast de schouders eronder zetten om iets te bereiken - werkt dat perfect.


Van de bijeenkomst heb ik een filmverslag gemaakt dat zowel aan de betrokkenen wordt toegestuurd als beschikbaar wordt gemaakt voor de deelnemende CW Projecten. Hij wordt dus niet openbaar gemaakt via YouTube en dergelijke.
Onlangs heb ik de nieuwste versie van iLife geïnstalleerd en in iMovie heb je nu de mogelijkheid om professioneel ogende trailers te maken. Ik heb fragmenten uit het verslag gebruikt voor zo'n trailer en hij is erg leuk geworden. En daarom kun je hem nu hier bekijken.

Doggelgänger

Doggelgänger is een website uit Nieuw Zeeland die probeert om voor asielhonden een goed tehuis te vinden. De manier waarop ze dat doen is wel heel bijzonder. Bezoekers van de website worden uitgenodigd een foto te uploaden waarna de website bepaalde gezichtskenmerken zoals neus, kin en voorhoofd gaat analyseren om daar vervolgens een daarbij passende hond aan toe te voegen. De "human - canine comparison" leidde in mijn geval tot het volgende resultaat.

De accuracy tussen Maverick en mij was slechts 59,62% maar mijn tevredenheid met de keuze nadert de 100%. Nu is de afstand tussen Nijmegen en Auckland ietsje te groot om Maverick op te halen bij de plaatselijke SPCA (dierenbescherming) maar als ik hem ergens in Noordwest Europa kon komen ophalen had ik het misschien wel gedaan.

Toen ik bijna 6 jaar oud was vond ik honden een beetje eng en mijn ouders dachten dat op te kunnen lossen door een hond in ons midden op te nemen. Op mijn 6de verjaardig gingen we naar het asiel in de Molenstraat om een hond aan te schaffen. We liepen tussen kooien door met honden die om het hardste blaften om maar te worden meegenomen. Temidden van al dat geweld stond een net volgroeid teefje met de voorpoten tegen de tralies, smekend om verlossing ons aan te kijken en natuurlijk namen we haar mee. Ze kreeg de naam Loekie en een intensieve anti-vlooienbehandeling en zou heel lang bij ons blijven. Toen ik een jaar of 23 (of 24) was hebben we haar naar de dierenarts gebracht voor een spuitje. Loekie is dus zo;n 18, 19 jaar oud geworden en ik ben Doggelgänger dankbaar dat ze haar - als perfecte combinatie - weer een beetje bij mij hebben teruggebracht.