Hairy Balls

In Fort Wayne, Indiana USA is recentelijk enige rumoer ontstaan over de te kiezen naam voor een nieuw overheidsgebouw, De inwoners van Fort Wayne werd de gelegenheid geboden om mee te stemmen over de naam en men koos met overweldigende meerderheid voor de naam Harry Baals Government Center. Harry Baals, was een man met Nedelandse roots die tot zijn dood in 1954 twee periodes als burgemeester fungeerde en daarmee nogal wat respect verwierf (meer daarover op Wikipedia).
Het probleem met de naam Harry Baals zit 'm in de uitspraak en daar hebben Amerikanen het best wel moeilijk mee. Hieronder een item uit een nieuwsuitzending over de naam van het gebouw. Opvallend is dat de verslaggevers hun gezichten zo perfect in de plooi weten te houden wanneer ze het over Hairy Balls hebben.

Blake Griffin

De NBA (dat is de bond van het Amerikaanse professionele basketbal) heeft een hele leuke regel: bij de jaarlijkse draft mag het zwakste team als eerste een talent uit het College basketbal kiezen en de kampioen is als laatste aan de beurt. De NBA wil zo een  competitie bereiken met zo veel mogelijk gelijkwaardige teams.
In Los Angeles heb je nu 2 NBA teams de grote LA Lakers en de LA Clippers die een marginaal bestaan leidt in de onderste regionen van de competitie. De Clippers mochten dus als eerste kiezen en kozen voor de 20 jarige Blake Griffin en dat is momenteel de sensatie van de NBA. Hieronder kun je de Top 10 zien van zijn dunks afgelopen november.

Mijn favorieten:
Nummer 6 vanwege de prachtige passeerbeweging waarbij je het passeren aan de ene kant inzet en vervolgens ruggelings voor de tegenstander doordraait waarbij je de controle op de bal aan de andere hand overgeeft. Heb die beweging vroeger een paar keer geprobeerd maar die ene keer dat het me lukte bleek de hele verdediging inmiddels op de juiste posities te staan.
Nummer 1: De verdediger heeft de perfecte oplossing om een dunk te verhinderen namelijk op ruim twee meter van de basket blijven staan zodat Griffin er niet door kan. Griffin springt echter omhoog en legt zijn hand op het hoofd van de verdediger en kan met zijn andere hand nog net de bal raak werpen. Het publiek gaat uit zijn dak en de verdediger realiseert zich dat er gescoord is, hij blijft stilstaan, verbijsterd voor zich uitstarend, overdenkend hoe het eigenlijk mogelijk is dat een aanvaller scoort terwijl de verdediger alles goed heeft gedaan.

Eigen rund eerst

Op 25 februari 2010 schreef ik over de Eendenterreur in Leusden waar de hardwerkende Nederlandse eend het moest afleggen tegen de (allochtone) Kaapse eend. Ik overwoog toen om me aan te sluiten bij een politieke partij die het onder het motto Eigen Eenden Eerst zou opnemen voor het vaderlandse dier. Gelukkig is er nu zo'n partij en gelukkig is er ook een provinciale ztelkandidaat die als de Grote Leider even wat anders te doen heeft zonder na te denken zijn mond opendoet; tsja, de stomste runderen loeien graag het hardst.

Eigenlijk heeft hij wel een beetje gelijk: die beesten treden altijd in groepen op, vreten uit de staatsruif en staan altijd hinderlijk in de weg wanneer jij erdoor moet om je hond op een leuke plek te laten schijten. Keihard aanpakken die beesten!! Afknallen die hap!! Eigen rund eerst!! Een samenscholingsverbod is wel het minste wat je zou moeten doen.

Update
Van de week zag ik mijnheer Wullink op tv zijn verhaal doen over hooglanders en konikpaarden en eerlijk gezegd kon ik daar niet vrolijk van worden. Het leek me een zielig figuur die amper uit zijn worden kon komen. Het was meer een onsamenhangend gestamel dan een statement over dieren die hier niet thuis zouden horen. Ik heb zojuist even gezocht naar meer informatie en kwam terecht op de Linkedin pagina van deze persoon. En eerlijk gezegd ziet die er best wel indrukwekkend uit.
Zo meldt hij dat hij als vertegenwoordiger van het Nationaal Programma Ouderenzorg (NPO) verbonden is aan de Radboud Universiteit.
Nu heeft de RU een zoekmachine voor namen van medewerkers die al na het intikken van enkele letters resultaten geeft en bij het intikken van WUL hoort Olof Wullink daar niet bij. Maar misschien zit hij daar als vertegenwoordiger van het NPO. Dus even naar de NPO website om te kijken of hij daar welicht te vinden is; Nee dus. Ik heb nog even gecheckt met een veel voorkomende naam als de Vries en dat leverde wel resultaat op maar Wullink? Niks, nada, niente!
In het verleden was hij namens de LPF lid van Provinciale Staten maar toen de LPF ten onder ging kwam Wullink met een nieuwe partij "Eén voor de Vrijheid" om het gedachtegoed van Wilders en Marco Pastors in Gelderland uit te venten. Op de website van de LPF staat een verhaal (overgenomen uit de Gelderlander naar verluidt) waarin Wullink naar voren komt als een gelukszoeker die op z'n zachtst gezegd erg veel moeite heeft om mensen aan zich te binden, het vertrouwen van anderen te winnen of zich ook maar een heel klein beetje populair te maken. Het lijkt er in ieder geval heel sterk op dat zijn maatschappelijke carrière al heel lang behoorlijk in het slop zit.

Heistraat

Op 9 januari jl. verscheen op Sjefstek een post over de Binnenstad-Oost in Helmond; daarbij noemde ik de Heistraat een traditionele grote winkelstraat die wat in het slop is geraakt. Toen ik enkele dagen geleden via Google Maps door de Heistraat ging kwamen er zoveel leuke herinneringen boven dat het mij een goed idee leek om de lezers van Sjefstek een "ritje" door die straat aan te bieden via een diavoorstelling onderaan. De voorstelling biedt een goed beeld van de bouwactiviteiten die de Heistraat en de Binnenstad-Oost opnieuw op de kaart moeten zetten als een aantrekkelijke woon- en winkelomgeving.

De rit begint op het Binderseind en eindigt bij de Sint Jozefkerk op het Tolpostplein. Ik kan me niet herinneren ooit in de Sint Jozefkerk  te zijn geweest en dat heeft natuurlijk een plausibele reden: Ik ben opgegroeid in de Vossenstraat en de gezamenlijke pastoors in het dekenaat Helmond hebben in een grid verleden besloten een dikke streep te trekken in het midden van de straat: de even nummers behoorden tot de Sint Jozefparochie en de kinderen gingen naar de Sint Jozefschool. De oneven nummers behoorden tot de Lambertusparochie en de kinderen gingen naar de H. Nicolaas parochieschool van de broeders van Maastricht of zoals ik naar de Canisiusschool, de stadsschool van dezelfde congregatie.

De Heistraat was vroeger niet overal zo stijlvol en voornaam zoals je op deze foto kunt zien:

Op de foto uit 1959 kijken we richting Binderseind en zien een rijtje arbeidershuisjes in de Heistraat. De huisjes zijn enkele jaren terug gesloopt en vervangen door wat riantere woningen. Nadat we in de diaserie de Sultan zijn gepasseerd kun je aan de linkerkant nog net enkele van de nieuwere huizenrij zien liggen.

Al vrij snel daarna zie je aan de linkerkant een opvallend winkelpand met grote gele banen aan de gevel. Hier zit muziekhandel Arie Willems. De winkel beschikte zowel over een uitgebreide collectie muziekinstrumenten als over een platenafdeling. Toen ik een jaar of 11 was kocht ik daar voor ƒ 11.90 mijn eerste langspeelplaat: Tracking the Hits van The Animals. Tegenwoordig heb ik dit album digitaal en speel nog regelmatig nummers daarvan af in iTunes. In die tijd speelde ik de plaat op de Phillitina Jeugdgrammofoon waarmee ik met behulp van 4 stuks 1,5 V. batterijen 
de muziek uit één klein speakertje tot me liet komen. Er was verder ook geen gedoe met een diamantnaald of zo want de Phillitina was voorzien van een klein hardstalen beiteltje. Kprtom: de geluidskwaliteit was niet om over naar huis te schrijven. Links een foto van het monomormeltje:

In een winkel in dezelfde rij had ik ook eens een gedenkwaardige Sinterklaaservaring. Mijn vader had gelezen dat de kindervriend in de winkel aanwezig zou zijn en besloot er met mij naar toe te gaan. Na even te hebben gewacht in de winkel mocht ik bij de sint op de knie, had een gesprekje en werd weer heengezonden met een zakje snoep. Op het moment dat wij de winkel uitkwamen kwam er een paard voorbij. De ruiter had een lange witte baard, droeg een rode tabberd over een witte superplie en had een rode mijter op zijn hoofd. Eerlijk gezegd was ik enigszins in verwarring maar mijn vader vertelde me dat er zo veel kinderen waren dat Sinterklaas onmogelijk overal tegelijk kon zijn en daarom hulpsinterklazen tot zijn beschikking had. Gerustgesteld vervolgden we onze weg naar huis. Verderop in de Heistraat (in de diaserie op het punt na de wegopbreking bij het café met al die kleine ruitjes) sloegen we rechtsaf de Wolfstraat in om daarna de derde straat links te nemen, de Vossenstraat. Zie de foto.

Daar aangekomen zagen we (net voorbij de rode auto rechts) drie stomdronken mannen. Twee van hen waren zwart en droegen felgekleurde pofbroeken en kleurige mutsen met een veer. Nummer drie had een lange witte baard en droeg een rode tabberd en een rode mijter; hij maakte een innig dansje met een van zijn Pieten. "Hou eens op!" riep de andere Piet "Die kleine jongen staat te kijken". Een minuut later waren we thuis en mijn vader realiseerde zich dat hij niet meer met het verhaal over hulpsinterklazen kon komen aanzetten en vertelde me hoe de vork werkelijk in de steel zat met het Sinterklaasfeest.

In de diaserie slaan we niet rechtsaf de Wolfstraat in maar vervolgen we onze rit door de Heistraat. Onderweg kun je zien dat er aan de linkerkant al flink wat gebouwd is of wordt. Aan de rechterkant zie je verschillende open plekken: het plan Vossenberg. In dit plan wordt er op grote schaal aan stadsvernieuwing gedaan in de Binnenstad-Oost waarbij hele straten met kleine huizen worden gesloopt en vervangen door aantrekkelijke nieuwbouw. Wanneer we op ht eind van de diaserie zijn aangekomen wenden we de blik naar rechts om langs de Pastoor van Leeuwenstraat het plan Vossenberg in de praktijk te zien. Links van de straat nieuwbouw en rechts een kale vlakte waar de nieuwbouw moet verrijzen. Het enige gebouw wat nog overeind staat is het oude badhuis waar in mijn jeugd flink gebruik van werd gemaakt. Zelf ging ik op zaterdag altijd in de teil in de keuken maar de kinderen Fijt (onze buren links op nummer 9) waren er volgens mij elke week wel te vinden.
De huizen in de Vossenstraat blijven (voorlopig???) staan en dat stemt me wel tevreden.

Natuurfoto's

Vandaag stond in het AD een fotoserie met als onderwerp: Fotografen wagen leven voor unieke foto's.
Het AD schrijft "Voor deze unieke beelden hebben de fotografen veel op het spel gezet. Vulkaanuitbarstingen, oog in oog met wilde dieren, niets was de makers van deze foto's te veel. En ze hebben het overleefd..."
Hieronder een diavoorstelling van de foto's:

Bram en Desi

Vanavond, donderdag 10 febuari, om 21.00 uur wordt op TV3 het programma (Nova) College Tour uitgezonden waarbij een gast vragen beantwoordt van studenten. Vanavond is Bram Moszkowicz te gast in Rotterdam. Het programma is inmiddels opgenomen en er is uitgelekt dat er een kleine rel heeft plaatsgevonden: Het programma wilde een fragment uit 1996 uitzenden waarin Moszkowicz een dansje doet met Desi Bouterse, maar mijnheer Moszkowicz was daar niet van gediend en dreigde onmiddellijk te zullen opstappen als het fragment toch zou worden uitgezonden. Uiteindelijk werd een compromis bereikt dat alleen het geluid van het fragment werd uitgezonden.
Na snel even zoeken heb ik op YouTube het bewuste fragment weten te vinden (met dank een sueme-weblog) Voor het geluid zul je wel de TV moeten aanzetten…

16

Op zondag 5 februari 1995 om 13.27 u. werd in het CWZ een kind geboren. We noemden haar Bronke en zo noemen we haar nog steeds. Vandaag wordt ze zestien en dat wordt vanavond uitgebreid gevierd. Het ritueel met taart en kaarsjes hebben we inmiddels al achter de rug…

Met de pijltjes in de hoek rechtsonder schakel je de schermvullende weergave in

Dynomite news

Afgelopen dinsdag postte ik een bericht dat ik de 40.000 puntengrens met Dynomite had doorbroken. In de loop van deze week kreeg ik steeds meer de indruk dat de 50.000 punten op niet al te lange termijn ook in het verschiet zouden liggen. Niets is minder waar: King Dynomite 2010 moet nederig en in diepe bewondering het hoofd buigen voor Bronke.

Toen ik vanavond rond half zeven in een pan stond te roeren hoorde ik in een hoog tempo dinosauruseieren ontploffen. "Kom eens kijke pap, zou er iets aan de hand zijn?" klonk het vervolgens. Ik liep naar mijn bureau en zag de teller op 48.000 staan en het ging maar door: "Ik ben nog eens niet zo lang bezig maar heb al verschillende keren 4- en 5-voudige scores gehaald". Normaliter word ik weggestuurd als ik sta te kijken hoe Bronke het er van afbrengt; ik leid namelijk af en ben ook nog hinderlijk. Deze keer mocht ik echter blijven staan om de teller steeds verder te zien oplopen met het fraaie resultaat rechtsboven als eindstand.

Rutte

Mark Rutte timmert stevig aan de weg: gisteren loodste hij voortvarend de Politietrainingsmissie naar Kunduz veilig door het parlement en vandaag zo lezen we in het AD, heeft onze Grote Roerganger van Bruin 1 weer een grootse daad verricht om ons land op te stuwen in de vaart der volkeren. De uitnodiging voor de volgende G20 kan nu niet meer uitblijven:

Thunder Lizard news!

Oké, ik ben niet de eerste die de titel Thunder Lizard in de wacht sleept maar wel de eerste die de grens van de 40.000 punten doorbreekt waarmee de highscore weer in juiste handen is gekomen!

Einde van een tijdperk

In september 1977 ben ik met karate begonnen op het Universitair Sportcentrum aan de Kwekerijweg te Nijmegen. Voorjaar 1986 hield mijn leraar Manfred Braum het voor gezien op het USC en kwam ik als hoogst gegradueerde van dat moment voor de groep te staan. In september 1986 werd mij door het USC een tijdelijk contract aangeboden zodat het USC dat jaar op zoek kon gaan naar een ALO-er met een karate-achtergrond die ook inzetbaar zou zijn voor andere dingen zoals tennis en BOMmen (Bewegen op Muziek) en dergelijke. Toen die na een jaar nog niet gevonden was werd mijn contract verlengd en nog eens en nog eens. na een aantal jaren werd het omgezet naar een contract voor onbepaalde tijd. Vanavond, na een dienstverband van net geen 25 jaar heb ik mijn laatste les verzorgd als docent van het USC. Gelukkig heb ik een aantal jaren kunnen wennen aan het idee eens te moeten stoppen wegens mijn COPD dus de mate van frustratie blijft ruimschoots binnen de perken. Als prettig heb ik vanavond ervaren dat verschillende collega's aanwezig waren bij het begin van de les toen USC-directeur Rob Cuppen mijn afscheid luister bijzette met een mooie toespraak die af en toe door mij werd onderbroken en van aanvulling cq verduidelijking werd voorzien en dat is toch iets wat niet zo heel gebruikelijk is bij een jubilaris of een pensionado to be. Tijdens het schrijven van dit artikel schoot me te binnen dat dat waarschijnlijk te maken had met het feit dat ik al zo veel tijd in de dojo heb doorgebracht waarbij ik de leiding had, dat voor mijn gevoel Rob in mijn dojo (mijn huis, mijn kerk) te gast was. Daarna kreeg ik een dikke bos bloemen die ik inmiddels heb weten te verdelen over en kloeke vaas en een oude perculator koffiepot. Ook was er nog een fles enige echte USC huiswijn voor me waarvan het etiket hierboven rechts te zien is. Daarna hebben we nog tot 21.00 uur getraind met een leuke groep mensen: Fijn om iedere 5 - 6 weken nog een les te verzorgen voor de NSKVdojo.
Tot slot - for ol' time sake - een foto van mij bezig met de kata Tekki shodan uit 1997 toen ik nog over een ietwat atletischer voorkomen beschikte ;-P

Digitaal aangifte doen

Begin deze week ontving ik een brief van de Belastingdienst met de mededeling dat het tijdperk van de papieren aangifte voor mij voorbij was en dat ik voortaan alleen nog digitaal aangifte kon doen. In de bijgevoegde folder werd stap voor stap uit de doeken gedaan wat daar allemaal voor nodig was (o.a. een DigiD).
Op de laatste pagina stond te lezen hoe te werk gegaan moet worden wanneer je geen computer hebt of daar niet mee om kunt gaan:
Ik vind dit wel erg veel tekst voor een heel simpel probleem. Wanneer je iemand wilt uitleggen dat hij in zo'n geval helemaal zelf mag uitzoeken wat hij moet doen dan kan dat stukken simpeler:

Geen computer?

Thunder Lizard

Mmwah; Bronke heeft haar high score weer terugen is nu Thunder Lizard. Komende dagen maar eens proberen daar bovenuit te komen.

Kwajongensstreken

Op deze Google Streetviewfoto staan we op het kruispunt van de Molenstraat en de Koninginnewal in het centrum van Helmond, Recht vooruit kijken we Molenstraat in waar je aan de rechterkant na zo'n 30 m. een ietwat naar voren geschoven pand ziet staan. Qua stijl moest het kennelijk een beetje weghebben van een pand dat er vroeger heeft gestaan: de Canisiusschool waar ik mijn lagere schooljaren heb doorgebracht.
In die tijd trok ik bijna altijd op met Jos Bots (zie uitsnede uit een foto van klas 6c). Bij Jos thuis - enkele honderden meters verderop in de Molenstraat - hadden ze een frietzaak waar ze zowat alles zelf maakten en met name de kroketten en de slaatjes waren beroemd tot in de wijde omtrek.
Jos en ik hadden destijds een levendige belangstelling voor dingen die nette twaalfjarigen niet behoren te doen; zo verdedigden wij op een maffia-achtige manier het bedrijfsbelang van de frituur van Bots tegen concurrentie van derden.

Halverwege de jaren 60 verscheen er in het pand van broodjesketen Subway (links op de foto) de allereerste automatiek in Helmond, S&S geheten. Het was een ruime zaak met een lichte tegelvloer, een brede uitgiftecounter aan de achterzijde en links van de ingang een brede muur vol verlichte klepjes met daarachter bami- en nasiballen, kroketten, fricandellen e.d. Op de foto 1965 zie je de automatiek helemaal rechts.

De kroketten van S&S waren niet om over naar huis te schrijven: een keihard omhulsel van paneermeel met daarin een grijsgele waterachtige drab. Op een mooie dag gingen Jos en ik naar S&S en onderweg zag ik een lollystokje liggen wat mij op een fantastisch idee bracht. Met het stokje pikte ik een zwarte hondendrol op die net iets kleiner was dan een kroket. Waarschijnlijk was de drol van een dwergpincher, een hondenras dat destijds erg populair was in Helmond en ik heb menig Helmondse volksvrouw liefkozend horen spreken over "ons Tippie". Jos had een kwartje waarmee hij vervolgens een kroket uit de automaat haalde. Hij beet het kapje eraf en liet de drab eruit lopen. Vervolgens liet ik de drol erin zakken waarna de kroket met nieuwe vulling teruggelegd werd in de automaat en het klepje gesloten. Hoewel we erg benieuwd waren naar de consternatie die het zou opleveren verlieten we de zaak en geen van beiden hebben we ooit gehoord hoe het afgelopen zou zijn.

Buien

Vandaag, woensdag 12 januari 2011, was het mooi weer op Terschelling…

Binnenstad Oost

Zoals wellicht bekend ben ik afkomstig uit Helmond en omdat ik daar tot mijn 21ste gewoond heb denk ik met enig gezag te kunnen spreken over het karakter van verschillende Helmondse stadsdelen. Wanneer bij voorbeeld een agent op straat loopt, een steen tegen zijn achterhoofd krijgt, omkijkt en lachende mensen ziet staan die geen van allen iets hebben gezien bevindt hij zich in het Haagje (Helmond West) en ziet hij helemaal niemand dan is hij in Helmond Noord.
Toen ik een tijd geleden een bericht in de Telegraaf zag staan over een meisje van 14 dat een agent een knietje had gegeven kreeg ik ineens een warm en trots gevoel want er is maar één buurt in Helmond waar je iemand recht in de ogen kijkt en tot actie overgaat: Binnenstad Oost. Snel ging ik naar de website van het Eindhovens Dagblad voor nadere info en jawel, de affaire speelde zich af in de van Liemptstraat (linksboven) die een dikke 100 m. verwijderd ligt van de Vossenstraat (rechtsonder) waar ik mijn kinderjaren doorbracht. Als jongetjes van een jaar of acht trokken wij al naar de Zuiderstraat om de mensen daar duidelijk te maken wie het voor het zeggen had in onze buurt waarbij we al snel in de gaten kregen hoe het spel gespeeld moest worden: Ook al had je geen behoefte om voorop te lopen, je liet elkaar niet vallen en dook niet weg als het spannend werd.
Ook de Zjonnies - een journalistenduo van het ED - waren recentelijk te gast in de Binnenstad Oost waar momenteel op grote schaal aan stadsvernieuwing wordt gedaan, huizenblokken worden gesloopt en fraaie nieuwbouw verrijst. Leuk is vooral het interview met de twee dames uit (denk ik) de Wolfstraat

Voor een iets gelikter filmpje over de Binnenstad Oost moet je bij de afdeling voorlichting van de gemeente Helmond zijn. Onder de titel Stads TV levert die afdeling materiaal aan bij de lokale omroep. Het gaat grotendeels over de Heistraat, een traditionele grote winkelstraat die wat in het slop is geraakt. Ons vàdder waar 'nen echten Hellemonder en ding doar ôk veul bôdskappe doen.

Voorvocht

Zojuist keek ik voor het laatste nieuws even in de online editie van de Telegraaf en kwam daar een artikel tegen over Frank Dane, een DJ van BNN die zijn neus mocht snuiten tussen de borsten van een luisteraar. Er stond een link bij naar de site van BNN waar je een filmpje kon bekijken. Normaliter kom je op Sjefstek geen filmpjes tegen van mensen die lichaamssappen uitwisselen maar voor deze ene keer maak ik een uitzondering: Natuurlijk vanwege de reacties (allemaal van mijn belastingcenten, afschaffen die publieke omroep!) maar vooral vanwege die glimp van voorvocht op 0'46" in het filmpje en daar kan niet genoeg tegen gewaarschuwd worden want: Van voorvocht komt nazaat!

Gerechtigheid

Vanochtend, donderdag 30 december 2010, iets na half elf is op de valreep vast komen te staan wie zich in huize Boudewijns King Dynomite 2010 mag noemen en dat heeft toch wel iets van gerechtigheid.

Uiteraard heb ik Bronke meteen gebeld en het gesprek verliep ongeveer als volgt:
B - Hoi
S - Hoi… 36.190
B - NEEHEEHEEHEEEE !!
Uiteindelijk heb ik moeten beloven dat ik 3 dagen zal wachten met publiceren dus ik houd deze post opgeslagen tot 2 januari en zal dan met trots en voldoening de button bericht publiceren clicken.

Update:
Het is bijna etenstijd en ik heb zojuist weer een half uurtje gespeeld en daarmee mijn highscore op 36430 punten gebracht zoals je kunt zien op de afbeelding rechts.
Ik denk dat Bronke en ik er nu allebei naar streven om als eerste de status van Thunder Lizard te bereiken.

Hey Joe

Vanavond zag ik de herhaling van Top 2000 a GoGo en mijn interesse werd getriggerd door een vraag in de popquiz waar Seal een cover zong van Hey Joe. Op de vraag van wie het origineel was werd uiteraard geantwoord met Jimi Hendrix. Matthijss rekende het antwoord goed maar popprofessor Leo Blokhuis greep in en zei dat het nummer geschreven was door Billy Roberts (zie Wikipedia). Hieronder de bladmuziek en tekst uit januari 1962 die ik tegenkwam op de site van Jan Franzen (zie verderop)

Uiteraard wilde ik de originele uitvoering van Roberts horen maar naar verluidt heeft hij zelf geen opname van Hey Joe uitgebracht. Uitgebreide info over Roberts en Hey Joe op de website van Jan Franzen, een lokale radioman van RTV Katwijk en (over de geschiedenis van de song) op deze Wiki.

De eerste band die Hey Joe uitbracht (december 1966) waren The Leaves. De song was destijds erg populair in het clubcircuit van Los Angeles waar het o.m werd gespeeld door de Byrds die het enkele maanden na The Leaves ook op de plaat zetten; klik hier voor YouTube. Wat opvalt bij The Leaves is allereerst de snelheid van het nummer (langzame versies kwamen enkele jaren later van Tim Rose en Jimi Hendrix) en het feit dat de tekst op de plaat al flink afwijkt van die van Roberts

Mijn favoriete uitvoering is die van Willy Deville die niet alleen dichtbij de originele tekst blijft (Hey Joe, where are you going with money in your hand? - I'm going downtown and buy me a steel blue forty four) maar met zijn Mariachi-uitvoering vooruitloopt op het vluchtpad dat Joe voor ogen staat.

Pelgrimsoord

Gelezen in het AD:
En de TROS doet er op tv verslag van onder de titel: Thailand, Taizé en in de lucht.