Bronke vroeg me gisteren of ik een leuke film voor haar wilde downloaden en zij kwam met de suggestie "My Super Ex-Girlfriend" (Komedie met Uma Thurman als een superheld die met haar buitengewone krachten het leven van haar normale ex-vriendje Luke Wilson erg zuur maakt). Omdat ik nogal een hekel heb aan Torrentsites (erg traag) maak ik meestal gebruik van Filehosting systemen. Nu heb je verschillende Filehosters maar ze hebben doorgaans enkele kenmerken gemeen zoals een onderscheid tussen premium users (betalende abonnees) en free users (gratis downloaders). Waar de premium users zonder limiet verschillende files tegelijk kunnen downloaden beschikken free users maar over één downloadmogelijkheid per keer.
Zo heb je bij Rapidshare het probleem dat wanneer je een bestand van b.v. 100 Mb hebt binnengehaald je een wachttijd hebt van 1 minuut per megabyte. Werkt prima voor muziek maar voor films moet je meerdere bestanden binnenhalen dus ben je wel even bezig. Een Filehoster als Megaupload is wat dat betreft soepeler maar heeft weer als nadeel dat je gebombardeerd wordt met reclame die in aparte vensters opent. Meestal gaat het dan om On Line Poker of om schietspelletjes. Deze keer echter werd mij een reclame voorgeschoteld van Adult Friend Finder en dat is een sexdatingsite. Nu is het op websites niet ongebruikelijk dat er wel eens een spellingsfoutje doorheen slipt maar als je niet weet hoe je een woord als vannacht schrijft wordt de boodschap onbedoeld wel heel erg dubieus … Bekijk het screenshot maar eens (klik voor vergroting)
Uiteraard heb ik ook nog even een reactie naar de Telegraaf gestuurd en - eerlijk is eerlijk - had ik niet verwacht dat die geplaatst zou worden. Dat blijkt dus mee te vallen.
Het afgelopen jaar overleden 2 gezichtsbepalende Telegraafjournalisten: Eerst werd afscheid genomen van politiek commentator Kees Lunshof en een maand later van oud-hoofdredacteur mr. Johan Olde Kalter. Onder hun leiding wijzigde de Telegraaf de koers van sensatieblaadje naar een journalistiek medium dat in brede kringen serieus werd genomen.
De laatste tijd zwaait de slinger weer de andere kant op en wordt de Telegraaf meer en meer een politiek pamflet en spreekbuis voor iemand als Wilders. De Telegraaf had altijd al een voorliefde voor misdaad maar tegenwoordig wordt bijna uitsluitend aandacht besteed aan misdaad door allochtonen. Daarnaast geeft de Telegraaf gelegenheid aan haar lezers om te reageren en dan gaat het voornamelijk om de islam en om de PvdA want daar schijnt de Telegraaflezer van te smullen (Partij van de Allochtoon, Wouter Boslim).
Een tijd terug las ik in een reactie van een lezer dat iemand maar moest worden neergeknald. Ik herinnerde me toen de affaire met de Reisbureau Rita posters in Nijmegen waar in de reacties te lezen was dat er maar een molotovcocktail naar binnen moest worden gegooid bij de fractievoorzitter van Groen Links in Nijmegen. Nu woont deze fractievoorzitter vlakbij de moeder van mijn dochter hetgeen voor mij reden was om de Telegraaf te schrijven dat ik hen verantwoordelijk zou hebben gehouden wanneer mijn dochter iets zou zijn overkomen door een brandbom en dat ik zeker verhaal zou zijn komen halen op de redactie van de krant. Mijn reactie werd niet geplaatst maar een week later bleek er ineens de mogelijkheid te bestaan om te klagen over reacties die te ver gaan.
Vandaag las ik in de krant een bericht over het grote aandeel van allochtone kinderen bij verdrinkingsgevallen hetgeen voor de wat kanslozere Telegraaflezers aanleiding is om onder hun donkerbruine dekbedjes uit te kruipen en hun af en toe behoorlijk ranzige bijdragen te leveren aan de Krant van Wakker Nederland. Kijk zelf maar:
Al een hele tijd kun je in het menu aan de linkerkant onder het kopje lekkere muziek de website Zinhof aanklikken. Zelf doe ik dat enkele malen per week en regelmatig haal ik daar dan fantastische muziek vandaan. Toen ik een kleine twee maanden geleden de website bezocht schoot de adrenaline omhoog want daar stond het nieuwe album van Alanis Morissette. Bij het downloaden bleek het te gaan om een tekstbestandje waarin mij duidelijk werd gemaakt dat ik in een 1 april grap (April's Fool) was getrapt. Gevoel voor humor hebben ze wel die Kroaten. Gelukkig kondigde Zinhof aan dat hij Alanis op zijn website zou zetten zodra het nieuwe album beschikbaar zou zijn.
Vandaag (eigenlijk gisteren) was het dan zover en wordt het album Flavors Of Entanglement aangeboden. Ga dus snel naar de Zinhof site en haal 'm binnen want hij is beslist de moeite waard. Wees er snel bij want de site heeft nogal eens te lijden onder actieve deleters. Kijk in dat geval in de shoutbox of er een nieuwe link beschikbaar is of anders bij Phazemp3 en maak gebruik van de zoekfunctie rechtsboven.
Zinhof schrijft het volgende over het album: "The first studio album from Alanis Morissette since 2004, "Flavors Of Entanglement" fuses the organic and the techno prompted by producer Guy Sigsworth (Madonna, Björk). Incorporating beats, loops and synthesizers, the album was designed, says Morissette, so listeners can dance your face off. Balancing introspective confession and delirious joy, the global and the personal, "Flavors Of Entanglement" is a tasty new musical feast from one of pop's most intriguing artists."
Filmtheater Lux in Nijmegen organiseerde onlangs het Homemade filmfestival. In verschillende categorieën (Jong talent, Amateur en Semi-Professioneel) streden films om de Lux d'Or. In de categorie Jong Talent behoorde Losgeld tot de 5 finalisten. Losgeld is in 2007 gemaakt door Bronke en de andere kinderen van de 6de klas (groep 8) van Vrijeschool de Meander. De film is voor Homemade ingezonden door Joep.
Alle bezoekers van de avond kregen een formulier uitgereikt waarop ze door scheuren konden aangeven hoeveel punten ze aan welke film gaven. Uiteindelijk won De Vakantiefilm, een eindexamenproject van Academie Sint Joost in Breda waar Marieke Wijnen opdracht kreeg een gezin te zoeken dat haar mee wilde nemen op vakantie. Ze sprak mensen aan op straat, de vakantiebeurs en bij wegrestaurants tijdens vakantietijd. Vanaf daar liet ze het aan het toeval over en filmde het gezin dat haar, met eigen beweegredenen, meenam tijdens hun wintersport. Kortom: ondanks mijn e-mailactie dus geen publieksprijs voor Losgeld
Op zondag 11 mei vonden er dressuurproeven plaats op RSC Sint Frans in Alverna. De ruiters van Akasha School voor Rijkunst van Anne Muller zetten hun beste beentje voor om een goed resultaat te halen. Dressuurproeven heb je in de allerlei gradaties en ze lopen uiteen van F1 tot F20 (waarbij F6 ongeveer overeenkomt met wedstrijdcategorie B, F12 met L en F20 met M). De dressuurproef bestaat uit allerlei verschillende onderdelen en per onderdeel kun je 1 tot 10 punten scoren en om de proef te halen moet je gemiddeld 6 punten hebben gescoord. Voor F2 betekent dat een totaal van 35 x 6 = 210 punten. De meeste deelnemers scoren tussen de 220 en 230 punten en hebben het dan alleszins redelijk gedaan.
In de video hieronder zie je Daphne en Bronke in hun dressuurproef (respectievelijk F4b en F2). Het resultaat van Bronke was daarbij zo goed dat de leiding van Akasha heeft besloten dat Bronke geen selectiewedstrijden hoeft te rijden om zich te plaatsen voor de regiofinale van de FNRS zitcompetitie 2008. Bronke zag een beetje op tegen die selectiewedstrijden omdat ze net in een nieuwe categorie zou rijden waar ze concurrentie zou hebben met meiden van 16 en 17.
Bronke en ik vinden dat het bij dressuurproeven en wedstrijden vooral belangrijk is dat zowel de ruiter als het paard een plezierige tijd heeft maar volgens Bronke is een goed resultaat van zo'n wedstrijd of proef toch wel voor een beetje extra plezier. Nu wordt het dus tijd om wat vaker aan een proef mee te doen en wat meer uitdaging te zoeken. Je sterke punten raak je immers niet kwijt alleen de kans op fouten wordt een beetje groter als de eisen zwaarder worden. En daar leer je alleen maar van!
Het Spoor in Groesbeek is een biologische boerderij waar je ook een abonnement kunt nemen op groentepakketten. Je krijgt dan iedere week een doos met groente van het seizoen en als je geluk hebt zit er soms wel een bijzonder obsceen exemplaar tussen.
Mikkel is een van de katten op onze hof. Je kunt hem dan ook regelmatig door de tuin zien struinen. Enkele dagen geleden zag ik hem zelfs stilstaan en hoewel ik nog nooit iets had aangetroffen in mijn tuin hield ik er een beetje rekening mee dat hij wel eens een kattedrolletje zou kunnen draaien. Om hem op heterdaad te kunnen betrappen en hem publiekelijk voor deze wandaad te kijk te zetten hield ik mijn camera in de aanslag. Maar al snel bleek het om iets heel anders te gaan dat een diepgaand onderzoek waard was. Uiteindelijk bleek dat Mikkel zich niet blij liet maken met een dooie mus.
In de periode maart / april werd op verschillende scholen in Nijmegen en (verre) omgeving gewerkt aan het project "Leer Afrika kennen 2008" van Onderwijs Wereldwijs (OWW) waarvan ik de coördinator ben. In dit project werken kinderen uit groep 7 en 8 van het basisonderwijs met een van de lesbrieven van OWW aan onderwerpen over dagelijks leven en cultuur van Afrika. Zij werken daarbij toe naar een creatieve presentatie die tijdens de afsluitende dag van het project in het Afrika Museum aan de wereld wordt getoond. Er gaat een kinderjury rond die de presentaties beoordeeld en de winnaar neemt € 1000,- mee naar huis voor het door hen gekozen goede doel. Ook wordt er een Grote Afrika Kennisquiz gespeeld waarmee de winnaar € 3000,- kan verdienen voor het goede doel. Veel scholen zijn al op een of andere manier aan de slag voor een goed doel in Afrika (denk aan lege flessenacties, sponsorloop etc.) en op deze manier probeert OWW dit soort activiteiten te belonen en te stimuleren. Van de slotdag heb ik een filmverslag gemaakt dat je hieronder kunt bekijken. Veel plezier.
Bronke rijdt tegenwoordig vaak op Onyx. Over Onyx gaat het verhaal dat hij kan praten. Toen een toevallige passant hem voor zich uit hoorde mompelen en vroeg "Hè? Wat zeg je daar paard?" antwoordde hij: "O, niks!" en sindsdien heeft niemand hem nog ooit op een woord kunnen betrappen. Onyx gaat zo'n beetje door voor het mooiste paard van stal maar desondanks heeft hij geen kapsones, hij wil alleen fatsoenlijk worden behandeld (maar dat geldt natuurlijk voor elk paard). Een ruiter die stevig aan de teugels trekt zal merken dat Onyx dan de kiezen op elkaar zet en de andere kant op trekt. En omdat Onyx zulke sterke nekspieren heeft spreken we van een geweldig lespaard. Is er dan helemaal niks mis met Onyx? Nou, hij zou een beetje aan zijn eetgewoonten mogen doen. Geef je hem bij voorbeeld een winterwortel dan kauwt hij deze eerst fijn om vervolgens alles in zijn bak te spugen en dat dan weer lekker op te slobberen. Eet smakelijk!
Een Mondegreen is een begrip dat slaat op het (doorgaans onopzettelijk) verkeerd verstaan van een tekst. Het kan dan gaan om de tekst van een toneelstuk of uit een film maar meestal gaat het om de tekst van een liedje. Zo hoorde ik ooit een kind in het Wilhelmus zingen: "Een Princen van Oranje ben ik vrij ongeveer".
Klassiekers in het genre zijn onder andere te vinden in het nummer "Bad Moon Rising" van Creedence Clearwater Revival waar de originele tekst "There's a bad moon on the rise" werd misverstaan als "There's a bathroom on the right". Een ander voorbeeld vinden we bij Jimi Hendrix. In het nummer Purple Haze zingt hij "'Scuse me while I kiss the sky" wat weer wordt misverstaan als "Scuse me while I kiss this guy". Zowel Creedence als Hendrix vonden het misverstand zo grappig dat ze in het vervolg de mondegreen versies tijdens hun concerten zongen.
In Nederland bestaan er ook mondegreens die te vinden zijn op de website Onze Taal. En daarin is een belangrijke rol weggelegd voor Frank Boeijen. Toen ik zijn mondegreens bekeek ontdekte ik dat ik ook altijd een regel (en misschien wel meer) verkeerd had verstaan. In het nummer Zwart Wit (naar aanleiding van de moord op Kerwin Duinmeijer) zingt hij: "Wie wil er bloed op de achterbank van de werkelijkheid". Aanvankelijk verstond ik alleen maar Wiewubbelwoewoppawabbawaa maar het zou flauw zijn om dat vol te houden. Al snel kwam ik erachter dat er wel degelijk sprake was van een tekst en tot eergisteren was ik er van overtuigd dat het ging om de strofe "Die druppel bloed op de achterbank van de degelijkheid".
Het begrip Mondegreen heeft een aardige ontstaansgeschiedenis. Het werd voor het eerst gebruikt door de Amerikaanse schrijfster Sylvia Wright in haar essay "The Death of Lady Mondegreen" in Harper's Magazine in november 1954. Zij beschrijft daarin het verschijnsel van misverstane teksten waarbij zij refereert aan een anonieme 17de eeuwse Schotse ballade "The Bonnie Earl O' Murray." dat haar moeder haar als kind voorlas. De kleine Sylvia dacht toen dat Lady Mondegreen het tweede slachtoffer was van een dubbele moord:
Ye Highlands and ye Lowlands, Oh, where hae ye been? They hae slain the Earl Amurray, And Lady Mondegreen.
De conclusie was ten onrechte: het lichaam van de graaf werd alleen maar neergevleid op het gras:
Ye Highlands and ye Lowlands, Oh, where hae ye been? They hae slain the Earl Amurray, And laid him on the green.
Toen Bronke vanmiddag vanuit de manege naar mij reed ging ze nog even bij Suzan langs om boeken op te halen. Daar aangekomen bleken de banden van haar fiets dermate slap te zijn dat ze van Suzan niet verder mocht fietsen. Eerst oppompen dus. Omdat de fietspompslang niet op het ventiel van haar fiets paste moest er gezocht worden naar een verloopstuk. Toen dat niet direct gevonden werd besloot Bronke een alternatief vervoermiddel te gebruiken. Uiteindelijk bleek het verloopstuk toch gevonden te zijn en konden de banden toch worden opgepompt maar Bronke bleef bij haar besluit. Suzan stelde me telefonisch op de hoogte van het feit dat Bronke 10 minuten eerder bij haar vertrokken was maar dat de reis Hatert - Sint Anna (normaliter iets meer dan 10 minuten) wat langer zou duren door het gekozen vervoermiddel. Ik besloot mijn camera klaar te leggen en toen ik na 15 minuten op de uitkijk ging staan hoefde ik niet lang meer te wachten:
Het is alweer bijna 4 jaar gelden dat ik verhuisd ben naar de hof waar ik nu woon. Ik nam meteen plaats in een feestcommissie die het jaarfeest en tevens derde lustrum in goede banen moest zien te leiden. Derde lustrum, dat betekent dat de hof gebouwd moet zijn rond 1989. Hierboven zie je het uitzicht dat ik heb vanuit mijn tuinraam en eerlijk gezegd vind ik wel dat de omgeving er sinds de jaren 80 behoorlijk op vooruit is gegaan. Vergelijk maar eens met de foto hieronder (uit 1980, gevonden op de website van het Regionaal Archief Nijmegen) die naar het lijkt vanaf ongeveer dezelfde plek is gemaakt als die hierboven. We zien het bedrijfsterein van de heer Kleijngeld uit de Kastanjelaan en rechts nog kassen van de kweker aan de Sint Annastraat die gevestigd was in het kleine groene ronde gebouwtje van Estourgie tegenover UMCN Sint Radboud. Voor de belangstellenden: Ja, de grond is echt waar helemaal afgegraven voor de hof werd gebouwd.
Speciaal voor de leerlingen die voor het eerst op de NSG zitten heeft de school een plusprogramma. Kinderen die wat tijd over hebben naast hun huiswerk kunnen binnen dat programma kiezen uit verschillende onderdelen. Op deze pagina kun je daar meer over lezen. Bronke heeft gekozen voor een cursus klimmen die op het Sportcentrum van de Radboud Universiteit wordt gehouden. En omdat ik het zo leuk vind om een tweede generatie Boudewijns actief te zien in het Gymnasion ben ik vanmiddag even wezen kijken om foto's te maken en wat filmpjes te schieten. Vanavond heb ik de film in elkaar gezet en het resultaat zie je hieronder. Het lijkt er een beetje op dat ik Omroep Gelderland heb zitten nadoen maar ik zocht gewoon naar muziek die 5'11" duurde met het thema "high" en kwam uit op High van Lighthouse Family.
Wanneer je rechtsonder op het logo van Google Video klikt kom je op de pagina van Google Video en wanneer je daar op het driehoekje rechtsonder klikt kun je de video full screen afspelen.
Afgelopen weekend is de Cacaofabriek weer opengegaan na ruim een maand sluiting na de brand van begin januari. De foto hierboven van René Manders van het Eindhovens Dagblad toont wat er op dit moment te zien is. Hieronder lees je het bijbehorende artikel. Vooral op de zondag werden de ruimtes van de Cacaofabriek erg goed bezocht. Voor een deel was dat omdat de mensen blij waren dat er nog een Cacaofabriek te bezoeken was. Voor een deel vanwege de artikelen in het Eindhovens Dagblad waarin omstandig het belang van de Cacaofabriek voor de kunst in Helmond en Brabant werd belicht en voor een deel omdat men nieuwsgierig was naar de schade die de brand had aangericht. Met name deze laatste groep kwam aan zijn trekken omdat de Cacaofabriek via het gastatelier een uitzicht, een doorkijkje wist te bieden op het verwoestte deel. Dat niet iedereen de Cacaofabriek zo op prijs stelt zie je hieronder. Wanneer deze mijnheer vroeger op school niet zo lui was geweest had hij misschien nog iets kunnen leren over interpunctie en hoofdlettergebruik: Tot slot nog het artikel uit het ED over het belang van de Cacaofabriek.
Als bezoeker van blogs waarop muziek wordt aangeboden denk ja dat je ondertussen alles wel eens een keer gezien hebt. Toen ik echter op een website een link aanklikte en op de blogspot van Frisian terechtkwam viel ik van de ene verrassing in de andere. Nu eens een keertje niet de voor de hand liggende muziek (als ik de nieuwe van Lenny Kravitz wil binnenhalen kan ik op verschillende blogs terecht) maar een eigenzinnige selectie uit de favoriete muziek van de blogbeheerder.
Tot mijn grote blijdschap vond ik een soort Greatest Hits album - Wahnsinn - van de band BAP uit Keulen. Wanneer je klikt op het plaatje bovenaan wordt je naar de Frisian pagina gebracht waar je deze muziek kunt downloaden. Wie eerst wil weten wat BAP nu eigenlijk allemaal brengt kan hieronder even (nou ja, 8 minuten) kijken en luisteren naar een van hun grootste hits Verdammt lang her (in het Kölsch is dat Verdamp lang her).
Op de Frisian blogspot is nog veel meer (ouder) Duits werk te downloaden zoals enkele albums van Nena en van Kraftwerk waaronder het originele Autobahn album. En waar ik persoonlijk erg blij van werd waren de eerste drie albums van Bots. In de linkerbovenhoek van de blogspot staat een vakje waarin je de naam van je favo band kunt intypen en dan kom je wel op de juiste pagina uit. Veel plezier.
Gisteren was het 5 februari en dat was de verjaardag van Bronke. Rond 11.00 u. in de ochtend kwam er wat naaste familie die zich tegoed deden aan appeltaart met slagroom. Omdat eerst de taart werd aangesneden en daarna de dertien kaarsjes geplaatst moest iedereen zelf de kaarsjes uitblazen. Er waren 5 stukjes taart met 2 kaarsjes en een met drie en natuurlijk was die voor Bronke.
Rond 12.30 uur druppelden de vriendinnen van Bronke binnen om tegen 14.00 u. naar Zwembad West te vertrekken voor een zwemfeest. Ondertussen werkte ik aan een grote pan met nasi waar ik de rest van de week nog van zal eten, mede omdat de dames al friet hadden gegeten in het zwembad. 's Avonds was er een filmavond waarvoor ik de beamer van het CMO had geleend zodat de films widescreen op mijn witte muur geprojecteerd konden worden. Achtereenvolgens werd gekeken naar Alles is liefde, Johnny English met mr Bean als geheim agent (parodie op 007) en Mean Girls met Lindsey Lohan (het heeft wel iets humoristisch om haar tijdens een feest nadrukkelijk iets alcoholvrij te zien vragen). Nadat enkele vriendinnen waren opgehaald trok rond 1.30 u. het resterende gezelschap naar de slaapkamer. Toen ik om 2.30 u. naar bed ging waren de gesprekken nog in volle gang. Wat zich tussen dat tijdstip en 7.00 u. 's-ochtends heeft afgespeeld heb ik stukje bij beetje bij gerucht vernomen. Ik zal daar verder ook niet over schrijven.
Carnaval is losgebroken. Afgelopen vrijdag was er een carnavalsdisco in het brugklasgebouw van de NSG en natuurlijk moest Bronke daar naar toe. Vera, een schoolvriendin van Bronke had haarverf geregeld en ze zouden samen de kleuren in hun haar aanbrengen. Er was hulp van Else, de tweelingzus van Vera en die wist blijkbaar hoe er op een knop gedrukt moest worden. De volgende dag haal je de kleuren dan weer weg met een nat washandje. Alle kleuren? Nou nee, want Else had op de knop gedrukt en dit is dus het resultaat na de schoonmaak:
Vanmiddag interviewde ik iemand voor het buurtkrantje waarbij ik in de redactie zit en de layout doe. Hij vertelde mij dat hij een paar jaar terug via een uitzendbureau bij het Radboudziekenhuis heeft gewerkt waar hij toen met een elektrokarretje door de onderaardse gangen mocht crossen. Ik vertelde hem toen dat ik een tijd terug een filmpje ben tegengekomen met een complete elektro rijtour door de Radboud van Neurologie aan de Heyendaalseweg tot aan Orthopedie aan de René Descartesdreef. Vanavond heb ik weer eens gezocht naar het filmpje en ik heb het ook gevonden en het is beslist de moeite waard om deze film van Citroentje Filmprodukties op mijn blog te zetten. Veel plezier.
