Eigen rund eerst

Op 25 februari 2010 schreef ik over de Eendenterreur in Leusden waar de hardwerkende Nederlandse eend het moest afleggen tegen de (allochtone) Kaapse eend. Ik overwoog toen om me aan te sluiten bij een politieke partij die het onder het motto Eigen Eenden Eerst zou opnemen voor het vaderlandse dier. Gelukkig is er nu zo'n partij en gelukkig is er ook een provinciale ztelkandidaat die als de Grote Leider even wat anders te doen heeft zonder na te denken zijn mond opendoet; tsja, de stomste runderen loeien graag het hardst.

Eigenlijk heeft hij wel een beetje gelijk: die beesten treden altijd in groepen op, vreten uit de staatsruif en staan altijd hinderlijk in de weg wanneer jij erdoor moet om je hond op een leuke plek te laten schijten. Keihard aanpakken die beesten!! Afknallen die hap!! Eigen rund eerst!! Een samenscholingsverbod is wel het minste wat je zou moeten doen.

Update
Van de week zag ik mijnheer Wullink op tv zijn verhaal doen over hooglanders en konikpaarden en eerlijk gezegd kon ik daar niet vrolijk van worden. Het leek me een zielig figuur die amper uit zijn worden kon komen. Het was meer een onsamenhangend gestamel dan een statement over dieren die hier niet thuis zouden horen. Ik heb zojuist even gezocht naar meer informatie en kwam terecht op de Linkedin pagina van deze persoon. En eerlijk gezegd ziet die er best wel indrukwekkend uit.
Zo meldt hij dat hij als vertegenwoordiger van het Nationaal Programma Ouderenzorg (NPO) verbonden is aan de Radboud Universiteit.
Nu heeft de RU een zoekmachine voor namen van medewerkers die al na het intikken van enkele letters resultaten geeft en bij het intikken van WUL hoort Olof Wullink daar niet bij. Maar misschien zit hij daar als vertegenwoordiger van het NPO. Dus even naar de NPO website om te kijken of hij daar welicht te vinden is; Nee dus. Ik heb nog even gecheckt met een veel voorkomende naam als de Vries en dat leverde wel resultaat op maar Wullink? Niks, nada, niente!
In het verleden was hij namens de LPF lid van Provinciale Staten maar toen de LPF ten onder ging kwam Wullink met een nieuwe partij "Eén voor de Vrijheid" om het gedachtegoed van Wilders en Marco Pastors in Gelderland uit te venten. Op de website van de LPF staat een verhaal (overgenomen uit de Gelderlander naar verluidt) waarin Wullink naar voren komt als een gelukszoeker die op z'n zachtst gezegd erg veel moeite heeft om mensen aan zich te binden, het vertrouwen van anderen te winnen of zich ook maar een heel klein beetje populair te maken. Het lijkt er in ieder geval heel sterk op dat zijn maatschappelijke carrière al heel lang behoorlijk in het slop zit.

Heistraat

Op 9 januari jl. verscheen op Sjefstek een post over de Binnenstad-Oost in Helmond; daarbij noemde ik de Heistraat een traditionele grote winkelstraat die wat in het slop is geraakt. Toen ik enkele dagen geleden via Google Maps door de Heistraat ging kwamen er zoveel leuke herinneringen boven dat het mij een goed idee leek om de lezers van Sjefstek een "ritje" door die straat aan te bieden via een diavoorstelling onderaan. De voorstelling biedt een goed beeld van de bouwactiviteiten die de Heistraat en de Binnenstad-Oost opnieuw op de kaart moeten zetten als een aantrekkelijke woon- en winkelomgeving.

De rit begint op het Binderseind en eindigt bij de Sint Jozefkerk op het Tolpostplein. Ik kan me niet herinneren ooit in de Sint Jozefkerk  te zijn geweest en dat heeft natuurlijk een plausibele reden: Ik ben opgegroeid in de Vossenstraat en de gezamenlijke pastoors in het dekenaat Helmond hebben in een grid verleden besloten een dikke streep te trekken in het midden van de straat: de even nummers behoorden tot de Sint Jozefparochie en de kinderen gingen naar de Sint Jozefschool. De oneven nummers behoorden tot de Lambertusparochie en de kinderen gingen naar de H. Nicolaas parochieschool van de broeders van Maastricht of zoals ik naar de Canisiusschool, de stadsschool van dezelfde congregatie.

De Heistraat was vroeger niet overal zo stijlvol en voornaam zoals je op deze foto kunt zien:

Op de foto uit 1959 kijken we richting Binderseind en zien een rijtje arbeidershuisjes in de Heistraat. De huisjes zijn enkele jaren terug gesloopt en vervangen door wat riantere woningen. Nadat we in de diaserie de Sultan zijn gepasseerd kun je aan de linkerkant nog net enkele van de nieuwere huizenrij zien liggen.

Al vrij snel daarna zie je aan de linkerkant een opvallend winkelpand met grote gele banen aan de gevel. Hier zit muziekhandel Arie Willems. De winkel beschikte zowel over een uitgebreide collectie muziekinstrumenten als over een platenafdeling. Toen ik een jaar of 11 was kocht ik daar voor ƒ 11.90 mijn eerste langspeelplaat: Tracking the Hits van The Animals. Tegenwoordig heb ik dit album digitaal en speel nog regelmatig nummers daarvan af in iTunes. In die tijd speelde ik de plaat op de Phillitina Jeugdgrammofoon waarmee ik met behulp van 4 stuks 1,5 V. batterijen 
de muziek uit één klein speakertje tot me liet komen. Er was verder ook geen gedoe met een diamantnaald of zo want de Phillitina was voorzien van een klein hardstalen beiteltje. Kprtom: de geluidskwaliteit was niet om over naar huis te schrijven. Links een foto van het monomormeltje:

In een winkel in dezelfde rij had ik ook eens een gedenkwaardige Sinterklaaservaring. Mijn vader had gelezen dat de kindervriend in de winkel aanwezig zou zijn en besloot er met mij naar toe te gaan. Na even te hebben gewacht in de winkel mocht ik bij de sint op de knie, had een gesprekje en werd weer heengezonden met een zakje snoep. Op het moment dat wij de winkel uitkwamen kwam er een paard voorbij. De ruiter had een lange witte baard, droeg een rode tabberd over een witte superplie en had een rode mijter op zijn hoofd. Eerlijk gezegd was ik enigszins in verwarring maar mijn vader vertelde me dat er zo veel kinderen waren dat Sinterklaas onmogelijk overal tegelijk kon zijn en daarom hulpsinterklazen tot zijn beschikking had. Gerustgesteld vervolgden we onze weg naar huis. Verderop in de Heistraat (in de diaserie op het punt na de wegopbreking bij het café met al die kleine ruitjes) sloegen we rechtsaf de Wolfstraat in om daarna de derde straat links te nemen, de Vossenstraat. Zie de foto.

Daar aangekomen zagen we (net voorbij de rode auto rechts) drie stomdronken mannen. Twee van hen waren zwart en droegen felgekleurde pofbroeken en kleurige mutsen met een veer. Nummer drie had een lange witte baard en droeg een rode tabberd en een rode mijter; hij maakte een innig dansje met een van zijn Pieten. "Hou eens op!" riep de andere Piet "Die kleine jongen staat te kijken". Een minuut later waren we thuis en mijn vader realiseerde zich dat hij niet meer met het verhaal over hulpsinterklazen kon komen aanzetten en vertelde me hoe de vork werkelijk in de steel zat met het Sinterklaasfeest.

In de diaserie slaan we niet rechtsaf de Wolfstraat in maar vervolgen we onze rit door de Heistraat. Onderweg kun je zien dat er aan de linkerkant al flink wat gebouwd is of wordt. Aan de rechterkant zie je verschillende open plekken: het plan Vossenberg. In dit plan wordt er op grote schaal aan stadsvernieuwing gedaan in de Binnenstad-Oost waarbij hele straten met kleine huizen worden gesloopt en vervangen door aantrekkelijke nieuwbouw. Wanneer we op ht eind van de diaserie zijn aangekomen wenden we de blik naar rechts om langs de Pastoor van Leeuwenstraat het plan Vossenberg in de praktijk te zien. Links van de straat nieuwbouw en rechts een kale vlakte waar de nieuwbouw moet verrijzen. Het enige gebouw wat nog overeind staat is het oude badhuis waar in mijn jeugd flink gebruik van werd gemaakt. Zelf ging ik op zaterdag altijd in de teil in de keuken maar de kinderen Fijt (onze buren links op nummer 9) waren er volgens mij elke week wel te vinden.
De huizen in de Vossenstraat blijven (voorlopig???) staan en dat stemt me wel tevreden.

Natuurfoto's

Vandaag stond in het AD een fotoserie met als onderwerp: Fotografen wagen leven voor unieke foto's.
Het AD schrijft "Voor deze unieke beelden hebben de fotografen veel op het spel gezet. Vulkaanuitbarstingen, oog in oog met wilde dieren, niets was de makers van deze foto's te veel. En ze hebben het overleefd..."
Hieronder een diavoorstelling van de foto's:

Bram en Desi

Vanavond, donderdag 10 febuari, om 21.00 uur wordt op TV3 het programma (Nova) College Tour uitgezonden waarbij een gast vragen beantwoordt van studenten. Vanavond is Bram Moszkowicz te gast in Rotterdam. Het programma is inmiddels opgenomen en er is uitgelekt dat er een kleine rel heeft plaatsgevonden: Het programma wilde een fragment uit 1996 uitzenden waarin Moszkowicz een dansje doet met Desi Bouterse, maar mijnheer Moszkowicz was daar niet van gediend en dreigde onmiddellijk te zullen opstappen als het fragment toch zou worden uitgezonden. Uiteindelijk werd een compromis bereikt dat alleen het geluid van het fragment werd uitgezonden.
Na snel even zoeken heb ik op YouTube het bewuste fragment weten te vinden (met dank een sueme-weblog) Voor het geluid zul je wel de TV moeten aanzetten…

16

Op zondag 5 februari 1995 om 13.27 u. werd in het CWZ een kind geboren. We noemden haar Bronke en zo noemen we haar nog steeds. Vandaag wordt ze zestien en dat wordt vanavond uitgebreid gevierd. Het ritueel met taart en kaarsjes hebben we inmiddels al achter de rug…

Met de pijltjes in de hoek rechtsonder schakel je de schermvullende weergave in

Dynomite news

Afgelopen dinsdag postte ik een bericht dat ik de 40.000 puntengrens met Dynomite had doorbroken. In de loop van deze week kreeg ik steeds meer de indruk dat de 50.000 punten op niet al te lange termijn ook in het verschiet zouden liggen. Niets is minder waar: King Dynomite 2010 moet nederig en in diepe bewondering het hoofd buigen voor Bronke.

Toen ik vanavond rond half zeven in een pan stond te roeren hoorde ik in een hoog tempo dinosauruseieren ontploffen. "Kom eens kijke pap, zou er iets aan de hand zijn?" klonk het vervolgens. Ik liep naar mijn bureau en zag de teller op 48.000 staan en het ging maar door: "Ik ben nog eens niet zo lang bezig maar heb al verschillende keren 4- en 5-voudige scores gehaald". Normaliter word ik weggestuurd als ik sta te kijken hoe Bronke het er van afbrengt; ik leid namelijk af en ben ook nog hinderlijk. Deze keer mocht ik echter blijven staan om de teller steeds verder te zien oplopen met het fraaie resultaat rechtsboven als eindstand.

Rutte

Mark Rutte timmert stevig aan de weg: gisteren loodste hij voortvarend de Politietrainingsmissie naar Kunduz veilig door het parlement en vandaag zo lezen we in het AD, heeft onze Grote Roerganger van Bruin 1 weer een grootse daad verricht om ons land op te stuwen in de vaart der volkeren. De uitnodiging voor de volgende G20 kan nu niet meer uitblijven:

Thunder Lizard news!

Oké, ik ben niet de eerste die de titel Thunder Lizard in de wacht sleept maar wel de eerste die de grens van de 40.000 punten doorbreekt waarmee de highscore weer in juiste handen is gekomen!

Einde van een tijdperk

In september 1977 ben ik met karate begonnen op het Universitair Sportcentrum aan de Kwekerijweg te Nijmegen. Voorjaar 1986 hield mijn leraar Manfred Braum het voor gezien op het USC en kwam ik als hoogst gegradueerde van dat moment voor de groep te staan. In september 1986 werd mij door het USC een tijdelijk contract aangeboden zodat het USC dat jaar op zoek kon gaan naar een ALO-er met een karate-achtergrond die ook inzetbaar zou zijn voor andere dingen zoals tennis en BOMmen (Bewegen op Muziek) en dergelijke. Toen die na een jaar nog niet gevonden was werd mijn contract verlengd en nog eens en nog eens. na een aantal jaren werd het omgezet naar een contract voor onbepaalde tijd. Vanavond, na een dienstverband van net geen 25 jaar heb ik mijn laatste les verzorgd als docent van het USC. Gelukkig heb ik een aantal jaren kunnen wennen aan het idee eens te moeten stoppen wegens mijn COPD dus de mate van frustratie blijft ruimschoots binnen de perken. Als prettig heb ik vanavond ervaren dat verschillende collega's aanwezig waren bij het begin van de les toen USC-directeur Rob Cuppen mijn afscheid luister bijzette met een mooie toespraak die af en toe door mij werd onderbroken en van aanvulling cq verduidelijking werd voorzien en dat is toch iets wat niet zo heel gebruikelijk is bij een jubilaris of een pensionado to be. Tijdens het schrijven van dit artikel schoot me te binnen dat dat waarschijnlijk te maken had met het feit dat ik al zo veel tijd in de dojo heb doorgebracht waarbij ik de leiding had, dat voor mijn gevoel Rob in mijn dojo (mijn huis, mijn kerk) te gast was. Daarna kreeg ik een dikke bos bloemen die ik inmiddels heb weten te verdelen over en kloeke vaas en een oude perculator koffiepot. Ook was er nog een fles enige echte USC huiswijn voor me waarvan het etiket hierboven rechts te zien is. Daarna hebben we nog tot 21.00 uur getraind met een leuke groep mensen: Fijn om iedere 5 - 6 weken nog een les te verzorgen voor de NSKVdojo.
Tot slot - for ol' time sake - een foto van mij bezig met de kata Tekki shodan uit 1997 toen ik nog over een ietwat atletischer voorkomen beschikte ;-P

Digitaal aangifte doen

Begin deze week ontving ik een brief van de Belastingdienst met de mededeling dat het tijdperk van de papieren aangifte voor mij voorbij was en dat ik voortaan alleen nog digitaal aangifte kon doen. In de bijgevoegde folder werd stap voor stap uit de doeken gedaan wat daar allemaal voor nodig was (o.a. een DigiD).
Op de laatste pagina stond te lezen hoe te werk gegaan moet worden wanneer je geen computer hebt of daar niet mee om kunt gaan:
Ik vind dit wel erg veel tekst voor een heel simpel probleem. Wanneer je iemand wilt uitleggen dat hij in zo'n geval helemaal zelf mag uitzoeken wat hij moet doen dan kan dat stukken simpeler:

Geen computer?

Thunder Lizard

Mmwah; Bronke heeft haar high score weer terugen is nu Thunder Lizard. Komende dagen maar eens proberen daar bovenuit te komen.

Kwajongensstreken

Op deze Google Streetviewfoto staan we op het kruispunt van de Molenstraat en de Koninginnewal in het centrum van Helmond, Recht vooruit kijken we Molenstraat in waar je aan de rechterkant na zo'n 30 m. een ietwat naar voren geschoven pand ziet staan. Qua stijl moest het kennelijk een beetje weghebben van een pand dat er vroeger heeft gestaan: de Canisiusschool waar ik mijn lagere schooljaren heb doorgebracht.
In die tijd trok ik bijna altijd op met Jos Bots (zie uitsnede uit een foto van klas 6c). Bij Jos thuis - enkele honderden meters verderop in de Molenstraat - hadden ze een frietzaak waar ze zowat alles zelf maakten en met name de kroketten en de slaatjes waren beroemd tot in de wijde omtrek.
Jos en ik hadden destijds een levendige belangstelling voor dingen die nette twaalfjarigen niet behoren te doen; zo verdedigden wij op een maffia-achtige manier het bedrijfsbelang van de frituur van Bots tegen concurrentie van derden.

Halverwege de jaren 60 verscheen er in het pand van broodjesketen Subway (links op de foto) de allereerste automatiek in Helmond, S&S geheten. Het was een ruime zaak met een lichte tegelvloer, een brede uitgiftecounter aan de achterzijde en links van de ingang een brede muur vol verlichte klepjes met daarachter bami- en nasiballen, kroketten, fricandellen e.d. Op de foto 1965 zie je de automatiek helemaal rechts.

De kroketten van S&S waren niet om over naar huis te schrijven: een keihard omhulsel van paneermeel met daarin een grijsgele waterachtige drab. Op een mooie dag gingen Jos en ik naar S&S en onderweg zag ik een lollystokje liggen wat mij op een fantastisch idee bracht. Met het stokje pikte ik een zwarte hondendrol op die net iets kleiner was dan een kroket. Waarschijnlijk was de drol van een dwergpincher, een hondenras dat destijds erg populair was in Helmond en ik heb menig Helmondse volksvrouw liefkozend horen spreken over "ons Tippie". Jos had een kwartje waarmee hij vervolgens een kroket uit de automaat haalde. Hij beet het kapje eraf en liet de drab eruit lopen. Vervolgens liet ik de drol erin zakken waarna de kroket met nieuwe vulling teruggelegd werd in de automaat en het klepje gesloten. Hoewel we erg benieuwd waren naar de consternatie die het zou opleveren verlieten we de zaak en geen van beiden hebben we ooit gehoord hoe het afgelopen zou zijn.

Buien

Vandaag, woensdag 12 januari 2011, was het mooi weer op Terschelling…

Binnenstad Oost

Zoals wellicht bekend ben ik afkomstig uit Helmond en omdat ik daar tot mijn 21ste gewoond heb denk ik met enig gezag te kunnen spreken over het karakter van verschillende Helmondse stadsdelen. Wanneer bij voorbeeld een agent op straat loopt, een steen tegen zijn achterhoofd krijgt, omkijkt en lachende mensen ziet staan die geen van allen iets hebben gezien bevindt hij zich in het Haagje (Helmond West) en ziet hij helemaal niemand dan is hij in Helmond Noord.
Toen ik een tijd geleden een bericht in de Telegraaf zag staan over een meisje van 14 dat een agent een knietje had gegeven kreeg ik ineens een warm en trots gevoel want er is maar één buurt in Helmond waar je iemand recht in de ogen kijkt en tot actie overgaat: Binnenstad Oost. Snel ging ik naar de website van het Eindhovens Dagblad voor nadere info en jawel, de affaire speelde zich af in de van Liemptstraat (linksboven) die een dikke 100 m. verwijderd ligt van de Vossenstraat (rechtsonder) waar ik mijn kinderjaren doorbracht. Als jongetjes van een jaar of acht trokken wij al naar de Zuiderstraat om de mensen daar duidelijk te maken wie het voor het zeggen had in onze buurt waarbij we al snel in de gaten kregen hoe het spel gespeeld moest worden: Ook al had je geen behoefte om voorop te lopen, je liet elkaar niet vallen en dook niet weg als het spannend werd.
Ook de Zjonnies - een journalistenduo van het ED - waren recentelijk te gast in de Binnenstad Oost waar momenteel op grote schaal aan stadsvernieuwing wordt gedaan, huizenblokken worden gesloopt en fraaie nieuwbouw verrijst. Leuk is vooral het interview met de twee dames uit (denk ik) de Wolfstraat

Voor een iets gelikter filmpje over de Binnenstad Oost moet je bij de afdeling voorlichting van de gemeente Helmond zijn. Onder de titel Stads TV levert die afdeling materiaal aan bij de lokale omroep. Het gaat grotendeels over de Heistraat, een traditionele grote winkelstraat die wat in het slop is geraakt. Ons vàdder waar 'nen echten Hellemonder en ding doar ôk veul bôdskappe doen.

Voorvocht

Zojuist keek ik voor het laatste nieuws even in de online editie van de Telegraaf en kwam daar een artikel tegen over Frank Dane, een DJ van BNN die zijn neus mocht snuiten tussen de borsten van een luisteraar. Er stond een link bij naar de site van BNN waar je een filmpje kon bekijken. Normaliter kom je op Sjefstek geen filmpjes tegen van mensen die lichaamssappen uitwisselen maar voor deze ene keer maak ik een uitzondering: Natuurlijk vanwege de reacties (allemaal van mijn belastingcenten, afschaffen die publieke omroep!) maar vooral vanwege die glimp van voorvocht op 0'46" in het filmpje en daar kan niet genoeg tegen gewaarschuwd worden want: Van voorvocht komt nazaat!

Gerechtigheid

Vanochtend, donderdag 30 december 2010, iets na half elf is op de valreep vast komen te staan wie zich in huize Boudewijns King Dynomite 2010 mag noemen en dat heeft toch wel iets van gerechtigheid.

Uiteraard heb ik Bronke meteen gebeld en het gesprek verliep ongeveer als volgt:
B - Hoi
S - Hoi… 36.190
B - NEEHEEHEEHEEEE !!
Uiteindelijk heb ik moeten beloven dat ik 3 dagen zal wachten met publiceren dus ik houd deze post opgeslagen tot 2 januari en zal dan met trots en voldoening de button bericht publiceren clicken.

Update:
Het is bijna etenstijd en ik heb zojuist weer een half uurtje gespeeld en daarmee mijn highscore op 36430 punten gebracht zoals je kunt zien op de afbeelding rechts.
Ik denk dat Bronke en ik er nu allebei naar streven om als eerste de status van Thunder Lizard te bereiken.

Hey Joe

Vanavond zag ik de herhaling van Top 2000 a GoGo en mijn interesse werd getriggerd door een vraag in de popquiz waar Seal een cover zong van Hey Joe. Op de vraag van wie het origineel was werd uiteraard geantwoord met Jimi Hendrix. Matthijss rekende het antwoord goed maar popprofessor Leo Blokhuis greep in en zei dat het nummer geschreven was door Billy Roberts (zie Wikipedia). Hieronder de bladmuziek en tekst uit januari 1962 die ik tegenkwam op de site van Jan Franzen (zie verderop)

Uiteraard wilde ik de originele uitvoering van Roberts horen maar naar verluidt heeft hij zelf geen opname van Hey Joe uitgebracht. Uitgebreide info over Roberts en Hey Joe op de website van Jan Franzen, een lokale radioman van RTV Katwijk en (over de geschiedenis van de song) op deze Wiki.

De eerste band die Hey Joe uitbracht (december 1966) waren The Leaves. De song was destijds erg populair in het clubcircuit van Los Angeles waar het o.m werd gespeeld door de Byrds die het enkele maanden na The Leaves ook op de plaat zetten; klik hier voor YouTube. Wat opvalt bij The Leaves is allereerst de snelheid van het nummer (langzame versies kwamen enkele jaren later van Tim Rose en Jimi Hendrix) en het feit dat de tekst op de plaat al flink afwijkt van die van Roberts

Mijn favoriete uitvoering is die van Willy Deville die niet alleen dichtbij de originele tekst blijft (Hey Joe, where are you going with money in your hand? - I'm going downtown and buy me a steel blue forty four) maar met zijn Mariachi-uitvoering vooruitloopt op het vluchtpad dat Joe voor ogen staat.

Pelgrimsoord

Gelezen in het AD:
En de TROS doet er op tv verslag van onder de titel: Thailand, Taizé en in de lucht.

Baas boven baas

Hee! Heeft Sjef alweer een verbetering van zijn score te melden? Nee, helaas niet. Dynomite speel ik van tijd tot tijd heel fanatiek en dan weer maanden niet. Sinds een dag of 10 speelt Bronke ook Dynomite en van mijn schamper lachje van de eerste twee dagen wanneer Bronke werd verpletterd onder de voet van een Tyrannosaurus Rex heb ik wel een beetje spijt. De rollen zijn nu omgedraaid: de highscore is nu voor Bronke (ze heeft mijn highscore inmiddels al 4 keer overtroffen).
Bronke beschikt over een zelfde soort gevoel voor humor als ik en ik moet zeggen: dat is knap irritant! Gisteravond was ze ook weer laatdunkend commentaar aan het leveren terwijl ik Dynomite speelde en ik moest haar dus dreigen dat ik tijdens haar douchen met de keukenkranen zou gaan spelen als ze niet zou opdonderen (dit soort humor dus, niet echt leuk maar wel verdomd effectief!). Het lieve kind eist nu van mij dat ik op dit blog melding maak van haar prestaties. Bij deze dan!

Nog een kerstwens

Vandaag op kerstavond bleek de borrel bij ons op de hof gewoon door te gaan; toen ik door mijn tuinraam naar buiten keek zag ik in de verte licht branden in de Bolster en dat was voor mij het teken om naar deborrel te gaan. Gastheer Henk was helemaal in de kerstsfeer en als afsluiting projecteerde hij deze videoclip op het scherm. Normaal zou ik dit soort flauwekul niet posten op mijn blog maar het filmpje duurt slechts 30 seconden en het einde is echt heel leuk.

Kerstwens

En voor wie het niet zo goed kan lezen, er staat:

Prettige feestdagen
en 'n goei 2011
Lilleke friekendel

Ik besloot een New Kids Turbo kerstkaart te maken maar geen gebruik te maken van de krachttermen die je in de film om de halve minuut hoort; wie denkt te weten waar ik de term Lilleke Friekendel vandaan heb mag dat melden.

Over New Kids gesproken: Van wat je in de film ziet over Maaskantje (Sint Michielsgestel) en zijn bewoners is absoluut niets overdreven. Die lui daar zijn echt zo!
Ik heb op de studentenflat Vossenveld gewoond en op mijn gang werd een feest gegeven door vier vrienden. Een van hen, een telg uit een adelijk geslacht uit Sint Michielsgestel had wat vriendjes van zijn middelbare school uitgenodigd. Daarbij onder meer de Kukel; hij studeerde tandheelkunde in Nijmegen en scheurde daar rond op een Laverda 750. Hij wilde zich specialiseren in kindertandheelkunde maar met de enorme kolenschoppen van handen van de Kukel was dat een beetje moeilijk. Een ander zei nog voor het feest echt op gang was tegen iemand "Van meen cente zulde gaai gin kuuleke in de grônd pisse". Na twee flesjes bier gingen ze helemaal los en we hebben ons allemaal prima vermaakt.

Raptor

Mijn favorite on linespelletje is Dynomite, een game waarmee je met een katapult (je muis) dinosauruseieren afschiet om ander dinosauruseieren te breken.
vannacht heb ik mijn topscore flink weten te verbeteren. Ik heb nu de status van Raptor bereikt zo je ziet
Maar om nou te zeggen dat het einddoel bereikt is? Nou nee, ik kan nog wel even door gezien de titels die met bepaalde highscores te behalen zijn:
* Petrified
* Fossil
* Hatchling
* Scavenger
* Eggsucker
* Herbivore
* Omnivore
* Carnivore
* Raptor
* Horned Lizard
* Thunder Lizard
* Tyrant Lizard
* Terrible Claw
* Supersaurus
* Megasaurus
* Gigasaurus
* Ultrasaurus
* Hypersaurus
* Tyrannosaurus Rex
* Lord of the Lizards

Ik verwacht niet dat het er in 2011 al van zal komen.

Markant gebouw

Mijn middelbare schooltijd heb ik doorgebracht op het Carolus Borromeus College in Helmond. Momenteel is het Carolus te vinden op de Gasthuisstraat (Stiphout) en over enige tijd in Brandevoort maar in mijn tijd gingen we nog op de Mierlos.eweg naar school in een statig en markant gebouw dat een aantal jaren terug is verbouwd tot een appartementencomplex.De laatste tijd kom ik af en toe krantenberichten tegen waaruit blijkt dat het markante en statige gebouw niet zo heel erg bijzonder en zeker niet uniek is.
Zo las ik gisteren een artikel in het ED over een internationale school die gevestigd wordt in een voormalig militair gebouw aan de Oirschotsedijk in Eindhoven. Je ziet de gelijkenis.De eerste keer dat ik mijn oude school in een krantenbericht herkende was in een artikel over de verhuur van een Tilburgse gevangenis aan België. De Penitentiaire Inrichting Willem II is eveneens een voormalig militair gebouw, de Koning Willem II kazerne.De kazerne is gemaakt naar een standaardontwerp van kapitein A.G. Boost dus we mogen aannemen dat er nog wel meer van dergelijke gebouwen in Nederland staan.

Voetbal

Wanneer je 21 jaar van je leven in Helmond hebt doorgebracht heb je natuurlijk warme gevoelens voor Helmond Sport. En wie warme gevoelens heeft voor Helmond Sport heeft die gevoelens vanzelfsprekend niet voor EVV Eindhoven. Ik moest dan ook erg lachen toen ik vandaag dit bericht in het AD zag staan. Mijn gedachte was dan ook onmiddelijk dat de dief daar vast geen bestelbus voor heeft hoeven regelen. Toen ik het artikel las bleek het dus inderdaad om slechts twee bekers te gaan.

Intuïtie

Een jaar of drie geleden heb ik her en der al eens opgemerkt dat er in de politiek en bij mensen die in politiek geïnteresseerd zijn steeds vaker een houding kan worden waargenomen die je kunt omschrijven met de woorden "Waarom zou je iets onderzoeken als je er ook over kunt stemmen?" Je ziet die houding onder meer terug in de discussie over de files en het klimaat. Het heeft ook te maken met het toenemende populisme waarbij politieke partijen meer naar de burger moeten luisteren. Onze Minister van Veiligheid, Ivo Opstelten, meldde onlangs dat de criminaliteit duidelijk was afgenomen maar dat er toch meer blauw op straat moest omdat mensen zich nog steeds onveilig voelen.
Nieuwste loot aan deze stam is Marja van Bijsterveldt, onze Minister van Onderwijs (!!) die liet weten dat er duidelijk meer rekening gehouden moest worden met de intuïtie van de mensen.
Ach, wat zou het toch mooi zijn als politici minder naar de mensen zouden luisteren en meer een duidelijke visie op de samenleving zouden hebben. En als de mensen - beredeneerd of intuïtief - het met die visie niet eens zouden zijn dat ze dan die politici naar huis konden sturen:

Haffnerserenade

Vanochtend hoorde ik iets leuks in het programma van Prem op Radio 1. Het bleek te gaan om Serenade nr. 7, KV 250, beter bekend als De Haffnerserenade van Wolfgang Amadeus Mozart. Hij schreef dit achtdelige werk in Salzburg in juli 1776. De gelegenheid voor het schrijven voor het stuk was de bruiloft van de dochter van koopman Sigmund Haffner, Elisabetta Haffner.

Hieronder kun je het derde deel, het Menuetto beluisteren waarvan de melodie model heeft gestaan voor een lied dat we allemaal zo uit ons hoofd kunnen meezingen en dat leek me wel aardig voor de tijd van het jaar.

Sneeuw

Volgens het weerbericht zou het morgen gaan sneeuwen. Toen ik een kind was hadden we thuis een kolenkachel en werd als er sneeuw lag het afval uit de asla gebruikt om de gladheid te bestrijden; ongeveer - maar niet helemaal - zoals in het volgende verhaaltje:

Op een besneeuwde winterochtend strooit een oud vrouwtje as over haar stoepje.
Een voorbijganger zegt
"Ach mevrouw, dat moet u toch niet doen, dat moet u uw man laten doen."
Waarop de oude vrouw antwoordt: "Mijnheer, dit ís mijn man."

Aan deze oude mop moest ik weer denken bij het lezen van onderstaand Ikje in NRC Handelsblad

Krantenberichtje

Vaak kom je best wel aardige berichten tegen in de krant zoals deze uit het Algemeen Dagblad. Toen ik langs de kolommen naar beneden scrollde viel me inderdaad deze ongebruikelijke combinatie op. Nadat ik een keer met mijn ogen geknipperd had bleek dat ik twee verschillende koppen door elkaar had gehaald, Hoe de vork werkelijk in de steel zat zie je hier rechts.
Overigens een misleidende uitdrukking over die vork in de steel. In real life is het juist de steel die in de vork zit; kijk het maar eens na bij je tuingereedschap.

Zwarte Piet

Afgelopen zaterdag deed Sinterklaas weer zijn intocht op de Waalkade in Nijmegen en dat heeft tot enige ophef geleid (artikel Gelderlander). Sint werd ontvangen door de burgemeester, er waren toespraken en toen de Sint op zijn paard stapte en wegreed werd er een lied gezongen door ene Piet van Vliet over een Zwarte P, witte L en volgens velen was de tekst van het lied nogal seksueel getint. Burgemeester de Graaf vond het zelfs "ongepast en schandelijk".
Wouter Fremery van Stichting Intocht Sint-Nicolaas Nijmegen vindt de tekst echter 'verre van seksueel'. "Anders hadden we dat nooit bij kinderen gedraaid. Het is heel vervelend en spijtig dat mensen er iets anders in horen. Ik zie een hele andere witte L voor me dan u."
Oordeel zelf en bekijk het lied hieronder. Let ook even op de reactie van de dansende Pieten vóór het podium wanneer ze tijdens het refrein tot de ontdekking komen dat het lied helemaal niet over chocoladeletters gaat.

Local flavours

Helmond was in het verleden een industriestad zonder middenklasse: aan de ene kant van de stad woonden de (ongeschoolde) arbeiders en aan de andere kant de fabrikanten. Daartussenin stonden de fabrieken (textiel en metaal) aan de Zuid Willemsvaart. Langzaamaan is dat aan het veranderen: bedrijven met hoogwaardige technologie, grootschalige stadsvernieuwing in jaren 30 stijl (Vossenberg), interessante moderne architectuur, een gemeentemuseum met een collectie op het gebied van mens en arbeid en een kunstinitiatief (de Cacaofabriek) van nationale betekenis.
Één ding is echter nog steeds ongewijzigd: Midden in Helmond, op de hoek van de Kanaaldijk Noord-West en de Steenweg ligt al zo lang ik me kan herinneren Hotel West-Ende. In een onnavolgbaar marketingidioom wordt het hotel omschreven met o.m de volgende woorden:

Golden Tulip West-Ende ligt in het centrum van de stad Helmond.
Dit statige 4-sterren hotel combineert stijl en luxe met warme tinten en gastvrijheid.

West-Ende voert de slagzin International standards, local flavours en inderdaad, waar in vroeger tijd de plaatselijke elite in het hotel samenkwam om het een of ander te vieren kan heden ten dage ook een meisje als Linda, dat op punt van trouwen staat, een onvergetelijke dag aangeboden krijgen door haar vriendinnen:

Octopus Paul

Zo'n twee à drie weken terug verscheen in het wereldnieuws het droevige bericht van het overlijden van Octopus Paul die tijdens het WK voetbal elke uitslag juist wist te voorspellen. Ik was wel een beetje ontdaan omdat ik benieuwd was naar de toekomst van het nieuwe kabinet en meende dat Paul daar een helder licht op zou kunnen werpen. Gelukkig krijgen we sinds afgelopen week bij Albert Heijn Toy Story figuurtjes en wie denk je dat ik aantrof in het zilverfolie? Juist, Paul! En goed nieuws dat hij had!!

Ajax

Oké, het gaat natuurlijk om een programma voor het ontwikkelen van web-applicaties maar het blijft wel een prachtig boekomslag!

Golden Eye 2010

Tijdens de Dutch Design Week is afgelopen vrijdag door een internationale jury de Golden Eye 2010 toegekend aan de Eindhovense architect/kunstenaar John Körmeling. Hij kreeg de prijs voor het Nederlands paviljoen "Happy Street" voor de wereldexpo in China dat is uitgeroepen tot het beste design van dit jaar.



Enkele jaren terug organiseerde de Cacaofabriek in Helmond een discussiebijeenkomst over de plaats van kunstenaarsinitiatieven in het stedelijke kunstlandschap (Voor kunst moet u in de stad zijn). Een van de forumleden die dag was John. De Cacaofabriek had kort daarvoor de grote kelder onder het gebouw in gebruik genomen als expositieruimte en wilde deze beter toegankelijk maken. Tijdens de nazit meldde John enthousiast dat hij graag een trap daarvoor wilde ontwerpen en ja, hij wist van de beperkte financiële mogelijkheden van de Cacaofabriek en zou daar bij een offerte zeker rekening mee houden. Wanneer de Cacaofabriek daar eens over wilde praten konden ze hem bellen.
Toen Cacaofabriek coördinator Martin enkele maanden later belde kreeg hij mevrouw Körmeling aan de lijn. Martin legde haar de situatie voor en vroeg of zij het bericht aan John wilde doorgeven. Mevrouw Körmeling dacht even na en beëindigde toen het gesprek met de woorden "Hmm… Laat hem eerst maar eens de keukenkastjes ophangen en dan kijken we wel weer verder."

Glasvezel

Vorig jaar stond op Sjefstek een filmpje over de aanleg van een glasvezelinfrastructuur op de Kastanjehof. Omdat op de hof en andere Centraal Wonenprojecten in Nijmegen en Ubbergen de werkzaamheden nog in volle gang waren of net begonnen en bovendien de formele procedure nog niet was afgerond is besloten het filmpje for the time being weg te halen. Nu is het weer tijd om de film terug te plaatsen.



Vraag is nu natuurlijk: werkt het en werkt het ook snel? Een tijdje terug wilde ik een bestand van meer dan 100 Mb binnenhalen en zei tegen mijn dochter dat ze maar eens goed op het blauwe streepje (van de downloadmonitor) moest letten om te zien hoe snel het gaat. We hebben geen blauw streepje gezien dus het bestand was in een fractie van een seconde binnen.

Bruin

De kogel is door de kerk; we krijgen een bruin kabinet. Rutte heeft er zelfs zijn stropdas op uitgekozen zoals je op de foto kunt zien die ik zojuist van het tv-scherm heb genomen. De weerkaatsing midden onder is van het flitslicht. Zonder flits kwamen de kleuren niet goed tot hun recht.
Voor wie het misschien vergeten was, het ging ongeveer zo: Na enkele dagen onderhandelen over Paars Plus maakte Rutte daar een einde aan. Er lag weliswaar een heel stevig pakket aan maatregelen op het gebied van immigratie en integratie, zo zei hij, maar Rutte had niet het vertrouwen dat hij met de Paarse partners de voor onze economie zo broodnodige hervormingen op het gebied van ontslagrecht en sociale zekerheid (verkorting duur WW tot één jaar) tot stand zou kunnen brengen. In de onderhandelingen met rechts heeft hij er in ieder geval een verhoging van de maximale snelheid op (sommige stukjes van) de snelwegen uitgesleept. Gefeliciteerd met dit fantastische resultaat Mark; de VVD kan trots op je zijn! Maar of je de geschiedenis in zult gaan als een groot staatsman waag ik te betwijfelen.

Plankton Power

Gisteren, 4 oktober, was het dierendag. Mensen staan dan even stil bij dierenleed; van een hond, kat, paard of dieren in de bio-industrie. Maar nooit staat er eens iemand stil bij het onzeglijke leed dat plankton wordt aangedaan. Vandaar dat ik nu eens een lans breek voor het plankton.

Bisschop in Roermond

Vandaag kwam oud-bisschop Gijsen negatief in het nieuws. Wanneer je klikt op de afbeelding ga je naar het artikel in de Gelderlander van vandaag.
Niet de eerste keer overigens want ik herinner me een gedicht naar aanleiding van een eerdere sexuele escapade:

Er was eens een bisschop in Roermond
die piemeltjenaakt voor een hoer stond
maar zijn mijter en staf
gaf hij niet af
want die hoer vond dat dat zo stoer stond

Reactie

Zo heel af en toe reageer ik op een artikel in de Telegraaf. Gisteren stond er een artikel geplaatst en dat schreeuwde om een reactie.
Hoewel ik redelijk vriendelijk was voor GW en alle begrip toonde voor zijn inzet om een beetje rust te bewaren in zijn organisatie liep ik niet over van enthousiasme over het intellectuele vermogen in de lagere regionen van de partij en schold ik ook de publieke omroep de huid niet vol. Alle reden dus om even een screenshotje te maken van mijn reactie.
Enkele uren later kreeg ik een berichtje van de krant. En wat denk je…?

'nen echten Hendriks

Gisteren was ik op een verjaardag en keek samen met Bronke's oma José naar de vakantiefoto's die Roos had gemaakt. Op een van die foto's stond Bronke wat mij de opmerking "'t is toch 'nen echten Hendriks" ontlokte waarna ik beloofde een foto te mailen waarop je kunt zien wat die uitdrukking betekent. Hier de bewuste foto uit 1917 (klik om te vergroten)
De beide dames op de foto heten overigens geen Hendriks maar Althuizen. Rechts mijn oma Petronella Althuizen. Zij werd geboren op 29 november 1884 en is op deze foto dus 33 jaar oud en beschikt reeds over het indrukwekkende aantal van zes kinderen. Later zouden er nog vijf kinderen volgen. Bij de opvoeding en verzorging van deze schare werd zij regelmatig bijgestaan door haar jongste zus Helena (tante Leentje). Toen Petronella dan ook op 8 juni 1935 op 51 jarige leeftijd overleed nam Helena bijna als vanzelfsprekend de moederrol op zich in het gezin Hendriks.
Toen de kinderen Hendriks allemaal waren uitgevlogen ging Helena aan de slag als huishoudster op de pastorie van de OL Vrouwekerk in Helmond (iemand met zo'n functie zou tegenwoordig manager interne zaken / civiele dienst heten). De contacten tussen tante Leentje mijn moeder bleven dermate innig dat tante leentje voor mij eigenlijk een soort oma rol heeft vervuld.

Links op de foto de toen 5 jarige Maria Hendriks, mijn moeder en dus de oma van Bronke. Ter illustratie van het begrip 'nen echten Hendriks hiernaast een foto van Bronke als 5 jarige.

De jongen met de step is Harrie Hendriks die later een Végéwinkeltje zou draaien in de Helmondse Molenstraat.Hij bezorgde de boodschappen met zijn Opel stationcar gewoon aan huis zonder dat er internet aan te pas kwam. Oudere Helmonders zullen hem misschien herinneren maar zijn zaak werd pas legendarisch toen deze na de dood van ome Harrie aan de andere kant va de straat op de Broekwal werd voortgezet door zijn weduwe Anneke van Duinhoven bij wie je gewoon terecht kon wanneer op een verjaardagsfeest rond 12 uur 's nachts het bier op was: Efkes noar Anneke en 't kwam in orde!

De jongen rechts op de foto is Klaas Hendriks oftewel Heeroom (zie ook DeurneWiki). Hij is het priesterambt binnengestapt en als Missionaris van het Heilig Hart naar de Fillipijnen vertrokken waar hij later benoemd zou worden tot Religieus Overste. Mijn moeder moet een sterke band met Klaas hebben gehad want in januari 1950 zou hij aan haar verschenen zijn waarop daags daarna mijn moeder aan haar zussen vertelde dat ze zeker wist dat Klaas dood was. Enkele dagen later kregen ze bericht dat de veerboot met Klaas daarop was omgeslagen en dat er geen overlevenden waren …