Sudoku

Deze plakte ook al een hele tijd op mijn harde schijf. Eindelijk heb ik de pdf screenprint veranderd in een jpg-tje. Inmiddels speel ik nog maar zelden sudoka dus hier moeten we het voorlopig me doen.

Diabolo

Het filmpje hieronder had ik al een tijdje op mijn HD staan met de bedoeling om hem op mijn site te plaatsen. Nou, hier is ie dan: Afgelopen voorjaar heb ik een diabolo gekocht en daar leuk mee gespeeld. Ik kan er echter geen hout van. Toch beheers ik één weergaloze truc die in geen enkel instructieboek beschreven staat: men gooie de diabolo in de lucht, late hem stuiteren en vange hem weer op. Kijk zelf maar en oefen maar flink!

Akasha ponykamp 2009

Op vrijdag 24 juli werd het Akasha Ponykamp op manege Sint Frans in Alverna afgesloten met de traditionele show. De rand van de kleine bak stond boordevol ouders, grootouder, broertjes, zussen en vriendinnen van de deelnemers aan het ponykamp.
Sinds een aantal jaren sta ik daar ook altijd bij om gewapend met de camera verslag te leggen van al het schoons wat daar allemaal gebeurt. Ook dit jaar was dat het geval maar omdat mijn camera de laatste maanden kuren vertoond bij een bepaalde lichtinval waren mijn beelden van een dusdanig slechte kwaliteit dat daar geen film van te maken was.
Toen ik vandaag het Youtube-adres intikte kraag ik een pagina voorgeschoteld die Bronke afgelopen weekend had bekeken en laat dat nou net de Grote Carrousel zijn uit deze show (een upload van itsDian).

Bronke is één can de twee kopruiters op witte paarden in deze show. Nog een bijzonderheid: Voor het eerst in de geschiedenis van de Eindshows van Akasha ponykampen maakte een galop deel uit van de show. De show stond in het teken van sprookjes en wordt verder uitgewerkt tot een groots paardentheater onder de titel "Komt Goed" later dit seizoen.

Introductie 2009 Radboud Universiteit

In de tweede helft van augustus vonden er allerlei introductieactiviteiten plaats op de radboud Universiteit. De aankomende eerstejaars-studenten worden dan wegwijs gemaakt in allerlei onderwerpen over hun studie, universiteit of HAN en over de stad Niimegen.

Ook het Universitair Sportcentrum speelt daarbij altijd een belangrijke rol: Zo vonden op 18, 19, 20 en 27 augustus op het USC weer de jaarlijkse sportdagen plaats. Met uitzondering van de eerste dag was mijn karateclub NSKVdojo aanwezig om in een demonstratie te laten zien wat in de tijd van ± één jaar bereikt kan worden.

Mijn leerlingen demonstreerden een kihoncombinatie in drie stappen met jodan tsuki, chudan tsuki en mae geri. Achteruit volgde de verdediging met age uke, soto ude uke, gedan barai en gyaku tsuki waarna beide combinaties als sanbon kumite werden getoond.
De tweede kihon liet een wat wedstrijdachtiger vorm zien met de aanvalscombinatie kizami tsuki, gyaku tsuki en mawashi geri en de verdediging nagashi uke, osae uke, uraken, uchi ude uke en gyaku tsuki. Ook deze combinaties werden even later in een kunitesetting gedemonstreerd.
Na het onderdeel kata (Heian nidan) volgde nog het Jiyu kumite (sparren) waarin de demonstranten in korte tijd een aardig aantal goede aanvallen en verdedigingen lieten zien.

Op woensdag 19 en donderdag 27 maakte karate ook deel uit van het Sport- & Spelcircuit waarbij ik met behulp van één enkele afweertechniek (het lage veegblok: gedan barai) de deelnemers een tijdreis door de ontwikkeling van het karate liet maken,

Bodies Cacaofabriek

Eergisteren plaatste ik een item over de Clarissen in Helmond. Op zoek naar fotomateriaal van het klooster in de Molenstraat stuitte ik op een website met de naam Claraklooster maar dat klooster lag in Den Bosch. De bewoners van deze woongemeenschap zijn voornamelijk actief op het gebied van de kunsten. Een van de bewoners is Kees van den Boogaart die net voor de zomervakantie de prachtige installatie Bodies had opgebouwd in de Cacaofabriek. Een paar dagen voor ik de website bezocht had de webmaster een verslag van Omroep Brabant over de expositie geupload en die zie je weer hieronder.

Clarissen

Zondag 13 september was het Open Monumentendag en vandaag las ik in het Eindhovens Dagblad een artikel over bezoek aan Helmondse monumenten waar onder het Claraklooster. Het klooster staat aan de Molenstraat in Helmond en stond in vroeger tijden bekend als het Clarissenklooster geheten toen er dus nog zusters woonden.

De Orde der Clarissen is een contemplatieve kloosterorde. Het is de tweede orde van Franciscus van Assisi, een vrouwelijke tak van de vroeg-franciscaanse beweging, en werd rond 1212 door Clara van Assisi (Clara Sciffi) (1194-1253) gesticht in San Damiano.
Het leven van de clarissen is er een van volkomen afzondering van de wereld, vol armoede, boete en beschouwing. Hun dagtaak is een afwisseling van handenarbeid en koorgebed; zelfs om middernacht komen ze voor twee uur samen in de kapel.

De eerste Clarissen kwamen in 1900 van Tilburg naar Helmond. Zij woonden tijdelijk in drie arbeiderswoningen in de Molenstraat, totdat zij hun nieuwe klooster konden betrekken dat gebouwd langs de in 1880 geopende begraafplaats. De gelden voor de bouw kwamen voor een groot deel van Willem Prinzen en zijn vrouw Christina Schillemans; een collecte in de stad die in 1904 werd gehouden vulde de ontbrekende gelden aan. De bouw, naar ontwerp van architect J.W. van der Putten, kon daarmee beginnen en een jaar later, op 20 maart 1905, kon het klooster worden betrokken. De kapel, toegewijd aan Sint Jozef, kreeg in 1906 een eikenhouten altaar, waarop ter ere aan de Helmondse weldoeners de heiligen Wilhelmus en Christina zijn afgebeeld. Al in 1915 moest het klooster worden uitgebreid, waarvoor als architecten de Helmondse gebroeders de Vries werden aangetrokken.

Op 8 november 1992 konden de inwoners van Helmond afscheid nemen van hun Clarissen (er waren er nog 6 over in het klooster) op een receptie die werd gehouden na een heilige mis in de Sint Lambertuskerk. Na hun vertrek kwam de stichting “Mensen voor mensen” zich in het gebouw vestigen; een groep vrijwilligers die hulp wilden bieden aan mensen die in een hopeloze situatie waren terechtgekomen. In een ander gedeelte kwam een nieuwe kloosterorde, de zusters Oblaten van de Assumptie.

Clarissen werden ook wel slotzusters genoemd; zij verlieten het klooster nooit; zelfs familiebezoek vond gescheiden door tralies plaats. Ook in de kapel bleven zij voor buitenstaanders verborgen. Voor hun contacten met de buitenwereld waren er ook enkele buitenzusters, die wel een gemeenschap vormden met de slotzusters maar niet in het afgesloten deel van het klooster leefden. De buitenzuster gingen letterlijk de boer op; te voet en later met de fiets gingen zij in Helmond en in de verre omgeving hun levensonderhoud bij elkaar bedelen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog kregen de Clarissen toestemming om tegen vergoeding voor geestelijken de was te doen en verscheen er een grote stoomketel. Tot 1950 mochten zij geen werk verrichten. Daarna ontstond de boekbinderij en de pottenbakkerij.

Ook gebeurde het met enige regelmaat dat inwoners van Helmond contact opnamen met de zusters met het verzoek om een intentie in hun gebeden op te nemen. Zo wendde zich in 1957 (of 1958) een zeer bezorgde moeder tot de zusters met het verzoek een noveen te houden voor haar driejarige (of vierjarige) zoontje dat met nekkramp in het ziekenhuis was opgenomen en waarbij het er naar uitzag dat alleen medisch handelen onvoldoende zou zijn om voor genezing zorg te dragen. De zusters hebben negen dagen lang elke dag de Rozenkrans gebeden voor het jongetje dat enkele maanden later weer genezen uit het ziekenhuis werd ontslagen. Vandaar dat dit jongetje meer dan vijftig jaar later alsnog dit kleine digitaal monumentje voor de Clarissen op Sjefstek plaatst.

Shakira

In mijn (elektronische agenda staat sinds enkele dagen een datum ingevuld: 5 februari 2025 met daaraan toegevoegd het woord Bloemetjesjurk!
Een mooier cadeau voor een vrouw van dertig is bijkans niet denkbaar. Dat komt zo: een paar dagen geleden keken Bronke en ik naar de televisie waar net de nieuwe clip van Shakira - She-Wolf - voorbij kwam. Bronke keek met een steeds verder toenemende frons hoe Shakira in een wel erg krap pakje door het beeld kronkelde. Plotseling riep Bronke: "Zoiets trek je toch niet aan! Ze is al boven de dertig!"
Misschien dat Bronke de komende 15 jaar nog van gedachten verandert maar zo niet, dan is een bloemetjesjurk een mooi verjaardagscadeau. Tot het zo ver is kun je hieronder de video bekijken en zelf oordelen of het oordeel van Bronke over de kledingkeuze van Shakira terecht is.

Clip | Shakira : She Wolf
Geüpload door Henrietta-Aime-Fumer_Tv. - Bekijk de laatste uitgelichte muziek video clips.

En als je de video van Shakira hebt bekeken ben je misschien ook nog geïnteresseerd in het commentaar van de He-Wolf:

There's a She-Wolf in my forest
Tell her to stop dancing please
There's a She-Wolf in my forest
Someone help her to find the beat

Klik hier om deze video te bekijken.

Wijzigingen op Sjefstek

Zojuist heb ik enkele wijzigingen aangebracht op Sjefstek. Ze zijn te vinden in het menu aan je linkerhand.

• Allereerst de enquête. Ik heb een nieuwe vraag geplaatst en in het antwoord kunnen jullie kenbaar maken wat je lievelingsdier is. Misschien enigszins verrassend dat je ook op een dier als de krokodil kunt stemmen. Ik vind namelijk dat er veel te weinig aandacht is voor deze vriendelijke goedlachse lobbessen. Ik ben het dan ook helemaal eens met die mevrouw van de dierenbescherming die ons vrijwel dagelijks via de STERreclame toespreekt: "Het probleem met krokodillen is dat mensen op een relatief goedkope manier een krokodil kunnen aanschaffen maar zich niet realiseren dat deze dieren een specifieke verzorging nodig hebben." Daarom dus!
• Er is ook een nieuwe diavoorstelling: Poedels! Ik heb al heel wat van die beesten gezien met wanstaltig geknipte staartjes en pootjes al dan niet met blauwe of roze kleurspoeling; en vaak heten ze dan ook nog Fifi of Froufrou. Je kan wel zeggen dat ik een enorme hekel aan die beesten heb gekregen (ik projecteer dus eigenlijk mijn afkeer van hun afrijselijkje baasjes op de arme diertjes zelf. Toen ik in de Daily Mail on line de foto's zag die Ron Netherland had geschoten van een "canine fancy dress contest" duurde het wel even voordat ik was bijgekomen van mijn lachstuip. Ik heb de slideshow op langzaam afspelen ingesteld dus geniet er maar van.

Slipper

Ik zag laatst mijn slipper op de vloer liggen en dacht: Foto!
Nou, hier is ie dan…

CD van de week

Nou, vooruit. Nog maar een berichtje over muziek. Zoals ik al eens eerder op dit blog heb geschreven hoor ik af en toe op de radio muziek die me weet te raken. Ik wil dan graag meer horen van die artiest. Zo heb ik enkele jaren terug de muziek van Tori Amos ontdekt. Ik kende haar naam wel maar had eigenlijk nooit muziek van haar gehoord en nu kan ik er niet vaak genoeg naar luisteren.
Enkele maanden terug was er weer eens zo'n moment: Radio1 werkt met een zogeheten CD van de week waar dan een nummer van wordt gedraaid en dat nummer vond ik dus prachtig. Jammer was alleen dat ik de naam niet goed had verstaan dus ik besloot op een muziekwebsite te zoeken op een naam al;s Ellen, Helen, Aileen etc. om te zien of er een herkenbaar resultaat naar boven kwam maar helaas.
Afgelopen weekend besloot ik het nog eens te proberen met als gedachte dat er op omroep.nl toch wel een lijst moest circuleren met daarop alle cd's van de week. Niet dus. Na nog wat verder te hebben gezocht kwam ik op een forum waar een aantal cd's van de week werden besproken en daar zag ik de naam Ellen Jewel tussen staan en dat leek mij dus een goed idee om daar verder mee te gaan. Ik tikte de naam in op Google maar dat had niet zo gek veel resultaat. Wel verscheen er een mededeling: bedoelde u misschien Ellen Jewell en dat werkte stukken beter: er verschenen wel drie videos die ik kon bekijken. Ik klikte er een aan en wist binnen enkele seconden dat ik had gevonden wat ik zocht. Ik zag op de video ineens de naam Eilen Joule voorbij komen en besloot verder te zoeken op de naam Eilen en dat werkte perfect.
Wat haar muziek betreft die kun je vinden op Phazemp3 en op 10 september a.s staat ze in 013 in Tilburg. Op het 013-blog kun je overigens een jubelend artikeltje over haar lezen.
Haar laatste album draagt de naam Sea of tears en hieronder kun je het titelnummer beluisteren. En ja, ze neemt haar gitarist mee naar Tilburg ;-]
http://www.013.nl/blog/410_oor_prijst_sea_of_tears_van_eilen_jewell

Under the Covers

Vorige week donderdag las ik in de Volkskrant een recensie van het album Under the Covers Vol. 2 van Matthew Sweet en Susanna Hoffs. De eerste maakt stevige gitaarrock en Hoffs kennen we nog als zangeres van The Bangles (Eternal Flame, weetjewel). Het album bevat een flink aantal covers van hun favoriete nummers uit de jaren 70. Op de website Icon vs. icon kun je een interview lezen met Hoffs over Under the Covers Vol. 2

Mijn belangstelling was gewekt en ik besloot meteen op zoek te gaan en mijn eerste poging was raak want op Phazemp3 vond ik twee resultaten. Maar hee! Dat bleek Vol. 1 te zijn. Ook leuk en toen ik die even later in mijn iTunes afspeelde hoorde ik mijn buurvrouw Els heel wat nummers meezingen.
Mijn favoriete nummer van Vol 1 is een oude Neil Young song Cinnamon Girl die twee jaar terug door Sweet en Hoffs live werd uitgevoerd in de show van Jay Leno. Eventjes genieten dus…



Maar ik was dus nog steeds op zoek naar Vol. 2 en vanavond vond ik hem op Kyogoi, waarschijnlijk omdat ik me opeens weer herinnerde welke zoekstrategie het beste werkt (+"titel" +blogspot en dan zoeken op afbeeldingen; werkt perfect). Inmiddels beluisterd en mijn twee favorieten zijn All the young dudes (vorige week genadeloos afgebrand in de Volkskrant) en het oude Yes nummer I've seen all good people. Voor wie ze ook wil horen: via de titel word je doorgelinkt naar YouTube. Veel plezier.

Nationale identiteit

Een hele tijd geleden was er een vergadering van de Cacaofabriek in Helmond waar Cees Gunsing (opgegroeid in Arnhem en woonachtig in Den Bosch) het uitgaansleven in die plaatsen besprak. Volgens hem werd in alle wat grotere plaatsen het uitgaansleven verziekt door jongelui uit dorpen in de omgeving die hun avondje uit plegen op te luisteren met het trappen van flink wat heibel. Martin van de Laar en ik (beiden geboren en opgegroeid in Helmond) hoorden hem glimlachend aan en antwoordden hem dat het beschreven verschijnsel onbekend was in het uitgaansleven van Helmond (toch zo'n 90.000 inwoners). Nu ik dit opschrijf moet ik nog lachen bij de gedachte dat opgeschoten jongelui uit Bakel, Aarle-Rixtel of Deurne tijdens de weekenden Helmond onveilig zouden maken.

Tja, het gaat er wel lekker ruig aan toe in mijn geboorteplaats zoals ook mag blijken uit bovenstaand bericht in het ED. Met name het gooien van een steen door de ruit vind ik nogal extreem. Het pissen door de brievenbus daarentegen kan bij wijze overal in Nederland gebeuren. Zo is het door de brievenbus pissen heel normaal tijdens het Maastreechse carnaval (een echte carnavalsvierder doet zoiets niet, het zijn de Hollanders - en dat is alles noordelijk van Roermond - die dat doen) en tijdens de Sneekweek (een echte Fries doet zoiets niet, het zijn de Hollanders - alle niet-Friezen - die dat doen). Ook de politie van Antwerpen kan er over meepraten: als zij iemand oppakken die tegen de kathedraal heeft staan zeiken is het vrijwel altijd n'n Ollander!

Het pissen door de brievenbus is dus zo'n doodgewoon Nederlands verschijnsel dat ik na het lezen van het artikel in eerste instantie dacht dat het om een allochtoon ging die eindexamen deed voor zijn inburgeringscursus. Na de brievenbus snel nog even naar het viaduct om een stoeptegel naar beneden te pleuren en dan met alle medekandidaten naar het voetbalstadion om de scheids uit te maken voor kk-homo. En als dat naar behoren wordt uitgevoerd hoor je er helemaal bij!

Nieuwe baan Yuri van Gelder

Onze Lord of the Rings Yuri van Gelder heeft - voor de gezelligheid, dat wel - regelmatig cocaïne gesnoven. En dat spul werd bij een dopingcontrole in zijn urine gevonden. Dat gaat hem niet alleen een schorsing opleveren van een of twee jaar maar ook raakt sergeant van Gelder zijn baan bij de topsportbrigade van defensie kwijt.

Gelukkig is het niet zo heel moeilijk om een nieuwe baan te vinden:

Wanneer je 1.60 m. hoog en 1.60 m. breed bent heb je een schitterend carrièreperspectief:
Onze sympathieke Waalwijker kan deze zomer gewoon aan de slag als uitsmijter bij de Efteling!

Nieuwe software

Gisteren kreeg ik een e-mail van het Informatiseringscentrum Faculteit der Managementwetenschappen die mij met blijdschap vervulde: Binnenkort (waarschijnlijk 2010) krijgen we (op de werkplekken) de beschikking over Office 2007:

"Binnenkort worden alle pc’s in het Studielandschap opnieuw geïnstalleerd, zodat de aangeboden software weer actueel is. Meest in het oog springende wijziging is Office 2007. Vooruitlopend op de uitrol van deze Office versie op de medewerkers-pc’s wordt deze vanaf september dus al de standaard in het Studielandschap. De inrichting van deze Office versie is zodanig, dat uitwisseling van documenten met oudere Office versies geen problemen oplevert."

Het is maar te hopen dat ik er nog op tijd in slaag om het nieuwste besturingssysteem te installeren:

Fitness

In het hele land schiet het ene fitnesscentrum na het andere uit de grond en - laten we eerlijk zijn - bij fitness draait alles om het uiterlijk: zien en gezien worden, daar gaat het om. Zelf doe ik aan fitness vanwege een medische reden en sinds gisteren doe ik dat op het USC, het Sportcentrum van de Radboud Universiteit.

Het USC beschikt over een fantastisch mooie fitnessruimte met een grote glazen wand zodat voorbijgangers op straat je strakke lijf kunnen bewonderen (mijn lijf is inmiddels wat minder strak maar ik ben druk bezig het vet te vervangen door spierweefsel). Ook de apparatuur op het USC mag er wezen: state of the art en high tech maar ook hier blijkt het toch weer om het uiterlijk te draaien. Zo wilde ik gisteren de Technogym Leg Press gebruiken, een apparaat om de beenspieren te trainen. Hieronder links zie je een afbeelding van dit apparaat.

De Leg Press op het USC heeft een leuk extraatje namelijk een groot displaywaarop je kunt zien welk gewicht er aan hangt, hoe vaak je dat gewicht hebt weggedrukt, de snelheid waarmee je dat gedaan hebt en of je het gewicht over de volle lengte hebt weggedrukt of maar een gedeelte daarvan. Dat alles in cijfers en gelikte graphics. Daarnaast zijn er nog dingen die er uitzien als knoppen en toek ik dat alles bekeken had wilde ik beginnen maar had geen flauw idee waar ik op moest drukken om het gewicht in te stellen.

Gelukkig beschikt het USC over uitermate vriendelijke en deskundige fitnessbegeleiders bij wie ik mijn vraag kwijt kon. Roeland die op dat moment dienst had vertelde me dat ik allereerst de pads op mijn schouders moest hebben en liet zien hoe ik die kon verstellen. Vervolgens legde hij uit hoe ik de stoel naar voren en naar achter kon verschuiven en hoe ik door de hoek van de rugleuning te veranderen het accent kon leggen op bovenbeenspieren, bilspieren of juist een combinatie van die twee. Uiteindelijk liet Roeland mij zien hoe kinderlijk eenvoudig je het gewicht kon instellen: hij bukte zich om achter het voetenbankje een pin uit een gewicht te trekken en dat bij een ander gewicht in een gat te stoppen. Niks computergestuurde elektronica maar gewoon op de ouderwetse manier dus! Tja, Prediker zei het al en gelijk had ie: "Ziet, alles is ijdelheid. Er is niets nieuws onder de zon"

Walkman

Afgelopen maandag onderging ik een onderzoek aan de dunne darm. Op zondag - na het concert van het Bolsterkoor - heb ik nog even een glas water gedronken en in een voortuin zitten kletsen waarna ik rond half zes begonnen ben met het naar binnenwerken van 2 liter water waarin 2 zakjes KleanPrep waren opgelost. Dit alles om de dunne darm goed schoon te spoelen. Tegen twaalven nog even borst- en buikhaar wegscheren en daar na ruim een uur weer mee opgehouden. Supergladjes zag het er niet uit maar volgens mij zouden de plakkertjes wel blijven zitten.

Maandagochtend heb ik me om 8.15 u. gemeld op de afdeling functie MDL waar een aantal elektroden op mijn borst en buik werden geplakt. De verpleegkundige veroorloofde zich nog de opmerking dat ik me niet geschoren had maar daar heb ik maar niet al te uitgebreid op gereageerd. Toen de elektroden op hun plaats zaten kon een en ander worden aangesloten op een draagbare computer. Volgens de patiëntenbrochure van het ziekenhuis zou het daarbij gaan om een walkmanachtig kastje dat ik aan een riem om mijn middel zou dragen. In mijn herinnering was een walkman een kastje van 10x6x2,5 cm. dat ik met een clip aan mijn kleding kon bevestigen of in mijn binnenzak kon stoppen. De walkman van het ziekenhuis was echter net wat groter: Ik werd in een soort harnas gehesen met banden om mijn middel en mijn schouders. Aan de riem zat een tas van het formaat waarin vroeger analoge spiegelreflexcamera's werden opgeborgen.

Dat alles moest gebeuren om de signalen op te vangen van een minuscule camera die van 's ochtend 8.30 u. tot 's avonds 17.30 zo'n 50.000 foto's maakte van de binnenkant van mijn spijsverteringskanaal. De camera was een groot uitgevallen pil met een lens waar omheen een knipperend lampje zat ook nog wat te zien op de foto's. De camera slikte je binnen als een pil en dat ging redelijk gemakkelijk en dinsdagochtend heb ik hem weer uit de wc pot kunnen vissen. Vervolgens heb ik hem schoongespoeld en er een foto van gemaakt (zie onder). De komende dagen ga ik hen weer inleveren bij de Radboud zodat de volgende patiënt ook weer geholpen kan worden ;-]

Speeltoestel

Op onze hof staan enkele speeltoestellen waar druk gebruik van wordt gemaakt. Bij controle is onlangs gebleken dat het grote speeltoestel (een combinatie van klimrek, glijbaan en twee schommels) niet meer voldoet aan de veiligheidseisen en vervangen dient te worden.

De Nijmeegse gemeenteraad heeft op 27 juni 2007 de beleidsnotitie ‘Kom je buiten spelen 2007 - 2010’ vastgesteld op grond waarvan het college van B&W jaarlijks een uitvoeringsplan moet vaststellen. In zijn besluit van 3 februari 2009 heeft het college het uitvoeringsprogramma speelplekken 2009 vastgesteld. Hierin is een bedrag van € 15.000,- opgenomen voor een revitalisering van de speelplek op de Kastanjehof.

Nu zijn de meningen enigszins verdeeld over de speelplek: een groot aantal mensen vindt het leuk wanneer hier kinderen spelen en een eveneens groot aantal vindt een revitalisering overbodig want het is al vitaal genoeg; het gaat dan met name om de geluidsoverlast die gepaard gaat met spelende kinderen. Het geluid wordt bovendien versterkt door de bouwwijze van de hof: het binnenterrein wordt aan 4 zijden omzoomd door appartementencomplexen van 3 en 4 hoog waartussen het geluid weerkaatst wordt. Op de afbeelding hieronder zie je de hof met op de grijze vlek onder de K van Kastanjehof de plek van het huidige speeltoestel.

Bij deze controverse bevind ik me doorgaans in het kamp van degenen die spelende kinderen leuk vinden maar deze keer denk ik daar toch een beetje anders over.

Onlangs zijn de bewoners van de Kastanjehof en enkele aanliggende straten door de gemeente uitgenodigd om op het binnenterrein bij elkaar te komen om te praten over welk speeltoestel dient te worden gekozen (draagvlak!). Nu kun je voor € 15.000,- een aardig speeltoestel aanschaffen en dat bleek ook toen de gemeente-ambtenaar liet weten waar de gedachten van de gemeente naar uitgingen: Een multifunctioneel toestel waar met name de wat oudere kinderen uitdaging in zouden kunnen vinden. De afmetingen zouden zo'n 9,50 x 7,50 m. bedragen met een dakhoogte van 4 meter. Bij wijze van voorbeeld zond de gemeente deze afbeelding mee:

Je ziet 't: een aardig uit de kluiten gewassen apparaat. Nu staan er waarschijnlijk wel meer van dergelijke speeltoestellen in Nederland waardoor de plaatsing op zich Nijmegen geen unicum oplevert. Wat waarschijnlijk wel een unicum oplevert is de plaatsing van een dergelijk gevaarte op 6 meter van de voorgevel van een woning (kom op gemeente Nijmegen, laat maar zien die foto). Stel je voor: je doet 's ochtends je gordijnen open en het eerste (en het enige) dat je ziet is een dikke 70 m2 speeltoestel van 4 m. hoog. Het voorstel mag misschien draagvlak hebben onder ouders op de Kastanjelaan en bij de Wijkraad Sint Anna maar zeker niet bij de bewoners van de Hof. Niet zonder reden zie je dergelijke toestellen doorgaans midden op een groter terrein staan, of naast een bedrijfsgebouw of een kerk of anders loopt er wel een rijbaan tussen het toestel en de dichtstbijzijnde woning.

Tijdens de bijeenkomst op het binnenterrein zei een bewoner nog dat wij als bewonersvereniging het binnenterrein zo'n beetje als ons eigen terrein beschouwen. Om even duidelijk te maken wat dat betekent het volgende: Onze Hof is een zogeheten Centraal Wonenproject met bewoners die er voor hebben gekozen om dingen samen te doen en te delen. Zo willen we ook zelf verantwoordelijkheid dragen voor onze woonomgeving, We hebben bij voorbeeld zand en we hebben water en die twee samen zijn een ideale speelcombinatie voor de wat kleinere kinderen. Het gevolg is dan dat er modder in ons waterproject ligt en de afvoer van het water na een tijdje niet meer doorloopt. Het waterproject staat dan na een stevige regenbui vol water wat maar heel langzaam verdwijnt. Dat is dus niet schoon en voor kleinere kinderen niet veilig. Waar de meeste Nederlanders in zo'n geval hun kinderen verbieden om er nog te spelen en verder alleen mopperen op de gemeente die er niks aan doet gaat het bij ons net een beetje anders: Er verschijnen briefjes op de prikborden met het voorstel om gezamenlijk met enige regelmaat het waterproject schoon te maken. En zo werd het probleem opgelost zonder tussenkomst van de gemeente of de wijkraad want ja, zo doe je dat immers op je eigen terrein.

Het verhaal wordt nog even voortgezet want er zal binnenkort in een kleiner werkgroepje van ouders en bewoners gekeken worden of er een speelgelegenheid kan worden bedacht die recht doet aan ieders belangen. Wordt vervolgd dus…

OV Chipkaart

Sinds enkele dagen kun je bij de Nijmeegse vervoersbedrijf Novio met de OV-chipkaart reizen. Volgens de Gelderlander schijnt het niet echt gemakkelijk te zijn om aan een chipkaart te komen of het ding op te laden maar dat zijn (mogen we hopen) aanloopproblemen.

Nu zijn er de afgelopen dagen berichten in de krant verschenen dat reizen met een OV-chipkaart beduidend duurder is dan met een strippenkaart. Maar op de website van de OV-chipkaart kunnen we lezen dat zulks niet het geval is:

Als u reist op het saldo van uw OV-chipkaart betaalt u niet langer per zone, maar per werkelijk gereisde kilometer. De OV-chipkaart houdt zelf bij hoeveel kilometers u reist en berekent uw reiskosten. Gemiddeld wordt het reizen door de OV-chipkaart niet duurder. Maar uw reiskosten kunnen wel hoger of lager worden, want u gaat betalen voor de afstand die u écht aflegt. U betaalt het aantal gereisde kilometers x het bedrag per kilometer + een basistarief. Stapt u meteen of binnen 35 minuten over, dan betaalt u niet opnieuw het basistarief. U ziet de reiskosten bij het uitchecken op het scherm van de kaartlezer.

Is dat nu een geruststelling? Niet echt; dit om de volgende drie redenen:

• Er is een instaptarief van € 4,- dat bij het inchecken van je tegoed wordt afgeschreven en bij het uitchecken weer erbij. Je bent dus verplicht om altijd een tegoed van minimaal € 4,- op je kaart te hebben staan om te mogen reizen. Voor mijn gevoel een vorm van voorfinanciering. Stel je voor dat je om boodschappen te mogen doen bij een supermarkt vooraf een kaart zou moeten aanschaffen waar € 4,- administratiekosten voor gerekend zou worden. Onvoorstelbaar toch?
• De reiskosten zijn te zien bij het uitchecken: Je moet dus eerst een OV-chipkaart aanschaffen en daar een reis mee maken voordat je mag weten wat het kost.
• En dan nog het feit dat ik op verschillende aan de OV-chipkaart gerelateerde websites heb gezocht naar de hoogte van het basistarief en de kilometerprijs. Wel is er te lezen dat het vaststellen van deze prijzen een bevoegdheid van de regionale autoriteiten is (gemeenten). Het simpele feit dat de OV-Chipkaart hier te gebruiken is betekent dat de tarieven ooit zijn vastgesteld want je moet toch een bepaald bedrag van de kaart afschrijven. Het niet openbaar maken van de tarieven betekent volgens mij dat je dan kennelijk iets te verbergen hebt.

Niet alleen om te kijken of ze echt iets te verbergen hebben maar ook omdat ik oprecht in het onderwerp was geïnteresseerd besloot ik via het vragenformulier op de Connexion-website een simpele vraag te stellen:

Kunt u mij vertellen hoe hoog in Nijmegen het basistarief en hoe hoog de prijs per kilometer is bij de OV Chipkaart. Ik overweeg namelijk om er een aan te schaffen maar heb absoluut geen inzicht in het financiële aspect.

En vanochtend kreeg ik dit antwoord dat aan duidelijkheid niets te wensen overlaat:

Dank u wel voor uw e-mailbericht waarin u om nadere informatie over het tarief voor uw reis of reizen per bus vraagt. Wij adviseren u contact op te nemen met 9292-Reisinformatie. Deze organisatie kan u namelijk over het aantal zones, de prijs voor en de sterwaarde van een abonnement of het aantal strippen informeren. Ook kunt u een persoonlijk reisadvies opvragen: de snelste weg om uw reisdoel per bus, trein, tram of ov-taxi te bereiken. U kunt 9292-Reisinformatie benaderen via telefoonnummer 0900 - 9292 (70 eurocent per minuut) of via www.9292ov.nl. Wij wensen u alvast een goede volgende reis toe! Met vriendelijke groet, Connexxion Klantenservice

Nee, niets te verbergen dus maar om nou pas achteraf te weten te komen hoe lang ja voor 70 eurocent per minuut aan het lijntje wordt gehouden vooraleer je al dan niet het juiste antwoord te horen krijgt gaat me net een beetje te ver.

Hofspiegeling

Zo langzamerhand is het weer eens tijd voor een mooie foto van de Hof. Ik stond een tijdje terug in mijn deuropening en zag toen iets dat ik wel moest fotograferen: Mijn terrasdeur stond open en waar achter de deur de muur was werd blad 2 met het waterproject gespiegeld (rechtergedeelte van de foto). Waar geen muur was kon ik gewoon naar het westen kijken en blad 5 zien. Wanneer ik dan ietwat door mijn knieën zakte lagen de daklijsten van beide bladen op ongeveer gelijke hoogte wat een heel aardig effect gaf. Kijk zelf maar:

Komkommertijd

Nederland haalt opgelucht adem na lezing van dit artikel in de telegraaf van vandaag; eindelijk een stukje EU dicatuur die omvalt. Ja, dat wordt volgende week lekker een joekel van een knoestige komkommer kopen met als het effe kan een rare bocht erin. Nou, vergeet het maar! De komkommer die je in de super koopt blijft tot in lengte van jaren kaarsrecht en 30 cm lang! Dat bepaalt de EU namelijk niet; nee, dat bepaalt de groenteveiling!

In een ver verleden kwam je komkommers tegen in alle vormen en maten maar op een zekere dag kwam men bij een veiling op een briljant idee: Als nou alle komkommers een zelfde vorm en lengte hadden pasten er altijd precies evenveel in een doos. Dan gaat alles dus sneller en efficiënter want de groenteboer (of liever de inkoper van de in die tijd opkomende supermarkten) hoeft de komkommers dus niet meer te bekijken maar kan gewon per doos kopen.

"Goed idee", zeiden ze bij een andere veiling, "Dat gaan wij ook doen". En zo gebeurde het ook. De veiling had echter een andere leverancier van dozen en stelde dus ook andere eisen aan de toeleveranciers. Die waren daar niet blij mee natuurlijk want als ze aan de ene veiling wilden leveren moesten ze een paar jaar komkommerplanten veredelen om aan de eisen van de veiling te voldoen. En als ze aan de andere veiling wilden leveren kon dat weer niet omdat die andere eisen stelde.

Na enkele jaren echter gebeurde het dat de veilingen (onder druk van het Ministerie van landbouw) tot een uniform verpakkingssysteem kwamen zodat de boeren de keus hadden om aan de een of aan de andere (of nog een andere) veiling te leveren.

Probleem opgelost? Nee, eigenlijk niet want in heel Europa kwamen supermarkten op en overal vond een proces van uniformisering plaats. En zo gebeurde het dat een komkommerexporteur ineens tot de ontdekking kwam dat hij al zijn komkommers stuk voor stuk moest gaan selecteren omdat elk land zijn eigen eisen stelde aan de maat en de buiging van de vrucht en aan de dozen waarin ze verpakt mochten worden.

Gelukkig kwam een slimme jurist op een ministerie tot de ontdekking dat we lid waren van de EEG en dat die organisatie zich bezig hield met het wegnemen van handelsbelemmeringen. Dat wegnemen van belemmeringen was mogelijk door harmonisatie van wetgeving: niet meer elk land afzonderlijk zijn eigen maatstaven voor komkommers (en andere producten zoals bananen) maar één gezamenlijke regel op een gemeenschappelijke werking.

De regel die nu is ingetrokken is dus geen gevolg van ambtenaren die zich in Brussel een beetje zaten te vervelen en toen regeltjes gingen verzinnen over wat wij wel en niet mochten eten maar gewoon een duidelijk gevolg van marktwerking.

De regel is dus niets meer of minder dan een verbod om komkommers die voldoen aan de EU-normen tegen te houden aan de grens (omdat je bij voorbeeld de binnenlandse markt wil beschermen).
Handel die niet grensoverschrijdend is hoeft dus niet aan de EU norm te voldoen. Dat betekent dus dat in Nederland altijd al grote, knoestige, kromme komkommers verkocht mochten worden. Je moet ze dan natuurlijk wel weten te vinden. De afgelopen jaren heb ik er regelmatig eentje op de kop weten te tikken in de Natuurwinkel in Nijmegen. En die waren heel lekker!

Moonwalk

Michael Jackson is dus dood. Afgelopen weekend liet ik wat van zijn muziek aan Bronke horen maar die was totaal niet geïnteresseerd in deze muziek. Michael Jackson zei haar helemaal niks en het had er alle schijn van dat ze dat graag zo wilde houden. Ach ja, zonder Michael Jackson zou Bronke dit filmpje ook wel hebben gemaakt.
Of misschien toch niet…?

Glasvezelinfrastructuur Kastanjehof

Update 2 juli 2009: We hebben besloten om de film voorlopig van Youtube te verwijderen totdat zowel het fysieke als het formele traject naar behoren is afgesloten. De film zou mogelijk tot misverstanden kunnen leiden bij partijen die ook een glasvezel willen aanleggen. Ik kom hier later nog wat uitgebreider op terug, naar verwachting voor het eind van de zomer.

Na het nodige heen en weer gepraat, vergaderingen en overleg met een aantal Nijmeegse (en Ubbergse) centraal wonenprojecten en hun bewoners is iedereen in de fase beland dat er concrete besluiten vallen en vooral actie kan worden ondernomen. Op 23 mei gingen bij mij op de Kastanjehof de spaden in de grond en daar heb ik het volgende filmpje van gemaakt. Helaas had een week eerder een zeer geliefd familielid mijn camera geleend en per ongeluk wat aan de instellingen van de camera veranderd waardoor de film niet in de beste beeldkwaliteit is opgenomen maar op het eind van de film (als ik het in de gaten heb) wordt het beeld beter. Desalniettemin veel plezier toegewenst met het bekijken van de film.

Concert Bolsterkoor

Sinds afgelopen september zing ik in een koor dat tweewekelijks op maandagavond repeteert in de Bolster op onze Hof en binnenkort geven we een uitvoering om ons eerste jaar af te sluiten en het beloofd heel mooi te worden.

Wijziging

Zojuist enkele wijzigingen doorgevoerd op mijn blog. Ze zijn allemaal te vinden in de menu kolom aan de linkerzijde.
In de eerste plaats heb ik de lijst lekkere muziek met links naar muzieksites vervangen door een blogroll met dezelfde titel waarop je niet alleen kunt doorklikken naar dat blog maar voordat je dat doet ook nog kunt zien wat de laatste wijziging is geweest. Het neemt wel wat meer ruimte in maar is wel heel veel mooier.
Een tweede wijziging is de enquete waarop je tot eind augustus kunt aangeven wat voor bezoeker je bent en wat je relatie tot mij is. En misschien vind ik daar wel een aanleiding in om wat meer karate en wat minder paard in mijn blog te stoppen (of misschien wel andersom)

Gerechtigheid

Als oud-Helmonder kijk ik via internet nog regelmatig op de Helmond pagina van het Eindhovens Dagblad om op de hoogte te blijven van wat er heden ten dage allemaal gebeurd in mijn stadje. En soms kom je dan een bericht tegen dat voor een brede grijns zorgt. Het verhaal had natuurlijk slechter af kunnen lopen want voor hetzelfde geld tik je een fietser van de weg af maar het toeval zoals in de krant beschreven vind ik een mooie vorm van gerechtigheid.

Het artikel is waarschijnlijk niet door een Helmonder geschreven want in Helmond zeg je op de Wal en in de Heistraat

Boerenkool

Op vrijdagavond wordt bij BNN de popquiz "Doe Maar Normaal" uitgezonden. Vast onderdeel van het programma is Mama Appelsap waarin buitenlandse artiesten soms een zinnetje in het Nederlands lijken te zingen.
Afgelopen vrijdag hoorde ik een fraai voorbeeld in het nummer Casser la voix van de Franse zanger Patrick Bruel.
Kijk en luister maar eens naar de videoclip en spits je oren op 1'52" want daar zingt hij toch echt:

Ze verkoopt boerenkool,
pakt de shampoo d'rbij.

En voor degenen die een mondje frans spreken zou het ook nog best kunnen dat hij zingt:

Se faire prendre pour un con
Par des gens qu'on déteste

Onderwijs Wereldwijs 2009

Vandaag was dag 1 van de afsluiting van het OWW-project "Leer Afrika kennen 2009" in het Afrika Museum te Berg en Dal. Onderdeel van deze dag was de Grote Afrika Quiz die werd gepresenteerd door Karin Leijen. Karin is onder meer actief in een ei9gen audiovisueel bedrijf Pecto Productions en presenteerde vorig jaar 4daagsetv van de samenwerkende lokale omroepen in Nijmegen en omgeving. Karin presenteerde de quiz fantastisch en wist contact te maken met zowel de kandidaten als met het publiek. Tijdens de quiz werd ook OWW nog even bedankt voor het werk om alles te organiseren en uiteraard beantwoorde ik het applaus met een dankjewel. Niet iedereen had dat meegekregen dus daarom hieronder dit filmpje.

Bloemkool

Op 15 september 2008 plaatste ik een bericht op mijn blog over de reactie van de PVV op het smelten van de poolkappen. Tijdens het schrijven van het bericht schoten mij allerlei moppen te binnen en ik besloot toen met deze:
Een Rus, een Amerikaan en een Nederlander zitten in een bar op te scheppen over de wetenschappelijke prestaties in hun land.
De Rus zegt: "Wij hebben een onderzeeër die in de diepste oceaantrog op de bodem kan liggen en zonder deuken weer opduikt".
"Ach" zegt de Amerikaan "wij hebben een raket die op en neer vliegt naar de zon zonder een spoortje van brand"
"Da's nog niks" zegt de Nederlander: "Bij ons werd het hoofd van een putjesschepper er door een vrachtwagen afgereden. In de plaats van dat hoofd hebben ze toen een bloemkool bovenop het lichaam gezet en nu heeft hij 9 zetels in de Tweede Kamer"
Toen ik vandaag het muziekblog MyGeneration60 bezocht zag ik dat Serge Gainsbourg ook ooit met dat gegeven aan de slag is geweest en toen een album heeft opgenomen met de titel l'Homme à Tête de Chou. Hier is de hoes:

Intelligent Design

Enige tijd geleden woedde er een hevige discussie omtrent Intelligent Design. Het begrip Intelligent Design is een moderne voortzetting van de discussie schepping versus evolutie. Bij de gelovigen in Intelligent Design heeft kennelijk de overtuiging postgevat dat de Wereld veel ouder is dan de periode van 6000 jaar die uit de Bijbel zou blijken, dat er een vorm van ontwikkeling zit in de soorten die op de aarde voorkomen en dat Onze Lieve Heer over zo weinig humor beschikt dat hij al die grote en kleine fossielen onmogelijk bij wijze van grap in de aarde kan hebben gestopt. Eigenlijk is Intelligent Design een evolutietheorie met een Goddelijk sausje: Gelovigen verwijzen daarbij graag naar het oog dat dermate perfect en ingewikkeld zou zijn dat dit onmogelijk door een reeks van opeenvolgende toevalligheden kan zijn ontstaan maar dat hieraan een masterplan, de sturende hand van God ten grondslag ligt.

Afgelopen zaterdag kreeg ik een interessante gedachte over dit onderwerp. Omdat mijn buurman die dag wilde doorbrengen buiten Nijmegen en daar zijn hond niet bij kon gebruiken had hij een aantal buren gevraagd om zijn hond Cassius uit te laten en voor mij was aan het eind van de middag een plaats in het schema ingeruimd.


Cassius is een prachtige brave hond waar een eventuele designer heel goed zijn best op moet hebben gedaan. Een woestijnterrier met een prachtige vacht van halflang golvend haar in allerlei tinten bruin. Zo heeft hij ook een fraaie haardos aan zijn achterpoten en toen hij na ruim een half uur wandelen, palen besnuffelen en zijn aanwezigheid communiceren met het sproeien van zijn plas achter het gebouw van de faculteit Tandheelkunde ietwat door de achterpoten zakte voor een grote boodschap spreidde hij de haren op zijn achterpoten als een zacht tapijt uit over de grond om daar vervolgens twee ferme drollen op te laten vallen.
Mijn conclusie uit esthetisch oogpunt is het design volledig geslaagd te noemen maar intelligent? Absoluut niet!

Gelaat Christus op kussen

In de on line editie van de Telegraaf van vandaag las ik vandaag een artikel over de verschijning van het gelaat van Christus op een kussen: Het plaatsje Saint-André op het Franse eiland Réunion is sinds dit weekeinde in rep en roer door een goddelijke verschijning in een rooms-katholiek kerkje. In de plooien van het rugkussen van de stoel van de priester is het gezicht van Jezus Christus te zien, volgens de gelovigen.
De mensen die op het artikel reageerden waren over het algemeen geen gelovigen. Zo meende één persoon de trekken van Homer Simpson (afbeelding linksonder) te herkennen op het kussen. Maar volgens mij komt er maar een figuur in aanmerking voor het kussen en dat is Bert van Sesamstraat (rechtsonder).

Ringtones voor paardenmeisjes

Bronke heeft voor haar 14de verjaardag een nieuw mobieltje gekregen. Je weet wel, een mp3-speler waarmee je ook kunt bellen en foto's maken. Bij het uittesten hoorde ik al snel dat de ringtones haar niet bevielen: "Ik gebruik wel een muziekje uit mijn mp3-speler" zei ze. Op mijn vraag of je dat zomaar kon kiezen antwoordde ze bevestigend waarop ik haar vertelde dat ik dan ook wel een ringtone kon maken want met iMovie van Apple kun je de geluidssporen opslaan als Wave-sound en dat met een ander programma weer omzetten naar mp3. Bronke was het helemaal met me eens dat paardenmeisjes eigen ringtones moeten hebben dus ging ik aan de slag.

Bij de eerste ringtone heb ik hoefgetrappel, gehinnik en gebalk over twee geluidssporen verdeeld en ook nog eens elkaar overlappend gemonteerd en vervolgens als QuickTimefilm (.mov) opgeslagen. Vervolgens heb ik de film weer geïmporteerd in iMovie en daar weer twe geluidssporen galop, gehinik en gebalk aan toegevoegd en daar vervolgens een mp3 van gemaakt. Wel een beetje over the top maar als eerste poging niet onaardig; luister zelf maar (Ik heb er speciaal voor dit bericht wat foto's bijgezet)



De tweede versie is iets rustiger en iets korter: 2 geluidssporen en niet alles zo dicht op elkaar. Misschien dat je deze in de manege kunt gebruiken zonder dat de paarden er gek van worden.

Benefietveiling Cacaofabriek

Frikandellenmedley

Gevonden op YouTube: De Frikandellen Medley. De carnavalskraker van 2009!
Een prachtig produkt waar met Brabantse zwier (inclusief het typisch Helmondse woordje Skitterend) de frikandel wordt bezongen op de melodie van bekende Nederlandse liedjes.

Waarschuwing: Wie snel last heeft van liedjes die maar niet uit het hoofd willen verdwijnen kunnen het filmpje beter niet aanklikken want:

Een frikandel die gaat pas slapen
als alle uien zijn gepeld

Je handschrift als lettertype

Diavoorstelling

In het menu aan je linkerhand heb ik zojuist een nieuw element toegevoegd: een diavoorstelling. Momenteel draait er een voorstelling met foto's van NSKVdojo, mijn karateclub. Het gaat om een selectie foto's die zijn genomen bij diverse trainingen, workshops en demonstraties. Leuk is dat ik er af en toe zelf ook op sta ;-]

In Memoriam: Joy

Bij Akasha Rijkunst in Manege St Frans in Alverna staan de paarden vaak met zijn allen in de manegebak zodat ze paard onder de paarden kunnen zijn. Paarden zijn daar vaak heel blij om. Zo ook afgelopen vrijdag 30 januari. Helaas tikte Joy tijdens een van haar vreugdesprongen met haar achterbeen tegen een van haar voorbenen aan waardoor dat verbrijzelde en men haar moest laten inslapen.
Joy was als lespaard vooral populair onder de wat meer gevorderde ruiters, vooral ook omdat de besturing nogal wat precisie vereiste. Hierboven zie je de afbeelding en karakterbeschrijving van Joy uit de brochure "onze paarden" die je kunt downloaden op de Akasha website.
Hieronder zie je Bronke op Joy tijdens een F proef in november 2008.

Bolsterkoor

Sinds afgelopen september is er een koor actief op onze hof en ik zing daarin mee. Gezelligheid en plezier in het zingen staat voorop dus er worden geen grootse vocale prestaties verlangd maar toch klinkt het steeds beter. Omdat er maar eenmaal per twee weken wordt gerepeteerd legt het ook niet al te veel beslag op je vrije tijd.
Afgelopen maandag heeft Bronke filmopnames gemaakt (en als ze niet aan het filmen was maakte ze een tekening - zie boven) en daarvan heb ik gisteren een film gemonteerd die je hieronder kunt bekijken. Veel plezier.

Antony And The Johnsons

CMO-er Erik attendeerde me enkele dagen terug op Antony And The Johnsons. Toen ik hem enkele tellen later beluisterde op Youtube was mijn eerste indruk er een van een aanstellerige dikkerd met een pathetische zangstijl.
Erik vertelde me dat hij in hetzelfde kringetje rondhangt als Joan Wasser (van Joan as Policewoman) en laat ik die nou erg goed vinden.
Ik besloot om Antony een tweede kans te geven en het duurde niet lang of ik was overtuigd. Prachtige muziek gewoonweg. Hieronder kun je kijken naar het nummer 'Fistful Of Love' dat hij in 2005 ten gehore bracht bij de BBC Four Sessions. Een aanrader!

Rondkijken

Voor wie altijd al een keer in mijn huis wilde rondkijken heeft Bronke een filmpje gemaakt. Kijk en geniet zou ik zo zeggen.

Top 5 vs. Top 2000

Deze dagen wordt op Radio 2 de Top 2000 uitgezonden. De afgelopen jaren was dat ook het geval en in 2007 was dat voor mij aanleiding om na te gaan denken over mijn eigen Top 5. Ik heb toen 5 nummers uitgekozen die ik erg goed vond en ze hier op mijn weblog geplaatst.
Dit jaar leek het mij een leuk idee om eens te kijken in hoeverre mijn muzieksmaak zich verhoudt tot die van het gemiddelde publiek en de uitkomst valt mij erg mee; blijkbaar heb ik een nogal sterk eigen smaak die behoorlijk afwijkt van wat de goegemeente mooi vindt.

Op nummer 5 bij mij stonden The Mama's and the Papa's met Twelve Thirty (Young girls are coming through the canyon) en die kun je in de Top 2000 terugvinden op nummer 1666.
Mijn nummer 2 - Thunder Road van Bruce Springsteen - staat op 1321
Al mijn andere keuzes komen niet in de Top 2000 voor: Alanis Morisette is vertegenwoordigd met Ironic op 1260 maar mijn keuze Thank U komt niet in de lijst voor. Hetzelfde geldt voor Ask the Angels van Patti Smith terwijl de Nina Hagen rip off van dat nummer Unbeschreiblich Weiblich (ook heel mooi) op 1177 staat.
Zelfs mijn nummer 1, de soulklassieker Mustang Sally van Wilson Picket staat niet in de lijst en ik ben er van overtuigd dat Top 2000 a gogo presentator Matthijs van Nieuwkerk daar allerminst tevreden mee is!

Candlelight

Al zo'n jaar of acht wordt er rond de Kerst een candlelightevenement georganiserd op de Hof waar ik woon. We komen dan bij elkaar om kerstliedjes te zingen, chocolademelk of glühwein te drinken en de versierde ramen te bekijken. Het mooist versierde raam wint dan een prijs en dit jaar was de eerste prijs (een kaars in de vorm van een engel) voor Bronke en mij. Zelf had ik het raam versierd met kerstverlichting die ik had opgehangen in de vorm van een kerstboom terwijl Bronke een sneeuwlandschap op en achter haar raam had gemaakt.
Van de bijeenkomst heb ik filmopnamen gemaakt maar bij de montage bleek dat de meeste films wel heel erg donker waren uitgevallen. De oplossing was om beelden weg te gooien en het geluid te bewaren en dat onder andere beelden te monteren. Af en toe was het nodig om er een extra sterretje bij te plakken. In het laatste gedeelte van de film (toen de vlammen in de vuurkorven wat hoger oplaaiden) wordt het allemaal een heel stuk warmer en sfeervoller.
Je kunt de film hieronder bekijken. Veel plezier ermee.

Kerstwens

Bij deze de kerstwens van Sjef en Bronke.
Bronke heeft de filmbeelden van haar slaapkamerraam gemaakt en ik deed de rest.
De muziek is van Petazzie mi skruwsaws (Stamppot met uiensaus), een groep die voornamelijk actief is in het Helmondse carnavalscircuit maar zich af en toe door de kerstgedachte laat overvallen.

Vandalisme met humor!

Gevonden op Isobar Shareblog.

Industorious Clock

Een paar dagen geleden werd ik door mijn CMO collega Richard geattendeerd op een klok op internet en ik was er meteen helemaal weg van. Stel je voor: je schrijft de cijfers 1 t/m 10 op en dat wordt gefilmd en vervolgens gum je de cijfers uit, wat ook weer gefilmd wordt. Vervolgens monteer je elke denkbare combinatie van gummen en schrijven tot filmpjes die allemaal exact één seconde duren en dan moet je nog een programma schrijven dat er voor zorgt dat al die filmpjes die naast elkaar hebt gezet op tijd en in de correcte volgorde wisselen. Yugo Nakamura heeft dat dus gedaan en het resultaat is werkelijk fantastisch. Kijk zelf maar!

Websudoku

Wat ik nou leuk vind in verloren momentjes is het oplossen van Sudoku's op het Web. Zo kun je kiezen uit de categorieën Easy, Medium, Hard en Evil en bovendien wordt je tijd geregistreerd: hoe lang je deed over de laatste sudoku, je gemiddelde tijd en je snelste tijd. Regelmatig belandde ik laag in de twee minuten maar slaagde er nooit in om de magische grens te doorbreken en onder de twee minuten te duiken. En toen; enkele weken geleden gebeurde het eindelijk en daar ben ik zoals je ziet best wel een beetje trots op.

PVV in de bocht

Volgens het artikel in de Telegraaf van maandag 15 september is de PVV van mening dat het poolijs niet smelt. Wanneer je het artikel zelf leest stelt PVV vooral dat het niet bewezen is dat het poolijs smelt. En omdat het bewijs zou ontbreken is er sprake van ongeoorloofde indoctrinatie wanneer je kinderen op school vertelt dat het wel zo is. Stel je eens voor dat ze op het idee zouden komen dat er probleem is en dat je iets zou moeten ondernemen om dat probleem op te lossen en dat vervolgens zou blijken dat die oplossing geld kost.

Wanneer je echter je geld in je zakken wilt houden kan het echter veel simpeler. Kijk maar:

1. CO2 bestaat helemaal niet;
2. Als het wel bestaat is het niet gevaarlijk;
3. En als het wel gevaarlijk is kunnen we er toch niks aan doen.

Probleem opgelost zonder dat het ook maar één cent kost.

De redenering doet me trouwens denken aan een mop:
Man 1: Hee, wanner geef je mijn scheerapparaat eens terug dat ik je geleend heb?
Man 2: In de eerste plaats heb ik nooit een scheerapparaat van je geleend. Ten tweede was het al kapot toen je het me gaf en ten derde deed ik het niet expres!

Het hele verhaal doet me trouwens denken aan nog een mop:
Een Rus, een Amerikaan en een Nederlander zitten in een bar op te scheppen over de wetenschappelijke prestaties in hun land.
De Rus zegt: "Wij hebben een onderzeeër die in de diepste oceaantrog op de bodem kan liggen en zonder deuken weer opduikt".
"Ach" zegt de Amerikaan "wij hebben een raket die op en neer vliegt naar de zon zonder een spoortje van brand"
"Da's nog niks" zegt de Nederlander: "Bij ons werd het hoofd van een putjesschepper er door een vrachtwagen afgereden. In de plaats van dat hoofd hebben ze toen een bloemkool bovenop het lichaam gezet en nu heeft hij 9 zetels in de Tweede Kamer"

Hellemond

Een van de blogs die ik regelmatig bezoek is de weblog van Helmond. Ik ben daarbij vooral geïnteresseerd in de serie Naw en Vruuger waarin afbeeldingen te zien zijn van het tegenwoordige Helmond. Maar als je met je muis over de foto gaat zie je dezelfde plek maar dan jaren geleden en voor iemand die al dertig jaar niet meer in Helmond woont is dat erg interessant en ook herkenbaar. Een andere favoriete rubriek van mij is die waarin de lezers hun Helmondmoppen kunnen insturen. De Helmonder wordt namelijk een aantal eigenschappen toegedicht die zich bij uitstek lenen om grappen over te maken: Graute mond, sportief (de Helmonders lopen allemaal in trainingspak), een gebrek aan werklust (er is een nieuwe huidziekte ontdekt in Helmond: eelt!) en aan slimheid.
Helmond staat voor Heel Erg Lui Maar Ook Nog Dom. De volgende grap (die ik overigens liever in dialect had gezien) illustreert dat treffend:

Jan Rot

Tot medio juli kwam ik enkele malen per week op de website Collectors Corner (Co-Co); hoewel hetgeen daar werd aangeboden niet helemaal mijn smaak was vond ik er toch regelmatig heel leuke muziek. Toen de webmaster aankondigde er mee te stoppen (te druk met nieuwe baan, links die van Rapidshare verdwijnen) kwam ik er niet meer totdat ik vandaag de site weer eens bezocht vanwege de verzameling links. Ik was verbaasd dat er toch weer regelmatig nieuwe uploads bij waren gekomen onder andere dit album van Jan Rot:

Co-Co noemt dit album "Rot-huwelijk" en schrijft verder: In 2001 verscheen het trouw-album van Jan Rot. Rot schreef nieuwe teksten op muziek van o.a. Purcell, Strauss, Shumann, Chopin, Shubert etc...
Hij is ook overgstapt van rapidshare naar yourfiles.biz, een hostingservice waar ik voorheen geen enkele ervaring mee had maar mijn eerste ervaring is zonder meer goed te noemen. Het downloaden ging zo snel dat ik aanvankelijk dacht een 4kb tekstbestand met daarin de downloadlink te hebben binnengehaald maar na controle bleek dat ik dankzij een waanzinnige downloadsnelheid in minder dan een seconde het complete album op mijn harde schijf had staan; kijk maar:

Update:
In de reacties een berichtje van Jan Rot die laat weten dat hij het leuker had gevonden als ik had verwezen naar zijn website waar je de CD in de Rotshop ook voor € 14,50 (incl porto) kunt bestellen. Nou bij deze dan. Nog even ter geruststelling: ik koop ook wel eens een CD, bij voorbeeld de Mattheus Passie in de vertaling van Jan Rot via de website van de Volkskrant en Dichtersliefde (naar Robert Schumann) uit de Ramsjbak van de Kruidvat.

Introductie 2008

De afgelopen week vonden er op het Universitair Sportcentrum een drietal sportdagen plaats in het kader van de Introductie-activiteiten voor de nieuwe eerstejaars op de Radboud Universiteit. Tijdens de sportdagen konden studentensportverenigingen hun sport promoten door een demonstratie te geven. Ook verzorgde onze vereniging op woensdagmiddag een aantal korte workshops. Omdat tijdens die workshops ook anderen de camera bedienden sta ik zelf ook eens op een van mijn films.
Voor een inhoudelijk verslag en foto's van deze dagen ga je naar de betreffende pagina op de karatewebsite. Op deze pagina kun je alleen het filmverslag bekijken maar dat is natuurlijk ook leuk. Overigens kun je via het Google logo in de rechterbenedenhoek van de video de film op volledig scherm bekijken.

Akasha Ponykamp 2008

Nou vooruit, nog eentje dan maar hierna voer ik een paardvrije periode in van een aantal maanden.
Elk jaar organiseert Anne Muller met haar team van Akasha Rijkunst twee ponykampen op manege Sint Frans in Alverna waar zij ook de lessen verzorgt. De film toont beelden van de eindpresentatie van Showkamp 1 op vrijdag 11 juli 2008. In de eindpresentatie stond Pippi Langkous centraal. Dit als eerste voorbereiding voor de grote paardentheatershow rond dit thema die in de herfst van 2009 zal worden uitgevoerd. Tegen die tijd lees je er meer over op dit blog.
Update: de film bleek te groot (117Mb) te zijn voor Youtube. Vanavond heb ik 'm geupload naar VideoGoogle en dat werkt dus prima. Veel plezier ermee!

Nogmaals Regiofinale Zitcompetitie

Stel je eens voor: Je bent een manegepaard en je draait je lessen mee in een rustige omgeving. Ja, je hebt wel steeds verschillende ruiters op je rug en die hebben allemaal hun eigen aardigheden en er lopen ook nog eens een stuk of zeven andere paarden in de bak waar jij je werk moet doen. En die andere paarden lopen ook nog eens in de weg of staan ineens vlak voor je stil. Je hebt het allemaal al eens meegemaakt en daarmee een flegmatieke houding opgebouwd; je hebt je ruiters al aardig gedresseerd en schrikt niet gauw meer ergens van.
Maar zo heel af en toe kan het gebeuren dat je je werk moet doen terwijl er ineens een heleboel mensen staan te kijken en die doen soms dingen waar je een beetje onrustig van wordt.
En tot overmaat van ramp krijg je dan ook nog eens een venijnige en vernietigende opmerking van je eigen instructrice naar je hoofd geslingerd…